Πρακτοροκρατία στην Ελλάδα: Υπόθεση Μέρτεν

13 Οκτωβρίου 2017

Επαμεινώνδα Ε. Πανά,
συντ. Καθηγητή
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Η Δεκαετία του ‘50

Το όλο πολιτικό κλίμα της περιόδου του ’50 έχει τη σημασία του για να αντιληφθούμε και να αξιολογήσουμε ορισμένα γεγονότα.

Ο Επιτετραμμένος των ΗΠΑ Μάινορ –Νοέμβιο του 1950- στην έκθεσή του προς το State Department αναφέρει ότι τα πολιτικά κόμματα είναι διεφθαρμένα και ανίκανα να κυβερνήσουν καλά τη χώρα. Η έκθεση Ουάιμαν προς την Επιτροπή Εποπτείας Σχεδίου του Μάρσαλ του Κογκρέσου σημειώνει ότι με αμερικανική προσπάθεια διατηρείται ένα διεφθαρμένο καθεστώς  (Νέα 12-4-1949)

Ο Στρατηγός Παπάγος προσπάθησε για την αναδόμηση της Δεξιάς με το πολιτικό κόμμα «Ελληνικός Συναγερμός». Δυστυχώς ο Παπάγος συνάντησε την αντίσταση των Ανακτόρων, γιατί δε μεταλλάχθηκε σε «αχυράνθρωπό» τους. Τα Ανάκτορα ήθελαν να κυβερνούν πέρα από τους θεσμούς -ήθελαν να ασκούν μονοπωλιακή πολιτική με ένα φάσμα πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων. Έτσι, χάθηκε η πολιτική ευκαιρία της δημιουργίας από τον Παπάγο ενός Ελληνικού δεξιού κόμματος.

Η ΕΡΕ (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση) προήλθε από την εξέλιξη του Συναγερμού. Την χρονική περίοδο 1955-1963 Πρωθυπουργός ήταν ο αρχηγός της ΕΡΕ Κ.Καραμανλής.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος κατήγγειλε δημόσια ότι «μία κλίκα στην οποία συναντώνται ξένες προπαγάνδες, σκοτεινές δυνάμεις και η οικονομική ολιγαρχία, διορίζει και παύει κυβερνήσεις… Τον αρχηγό της ΕΡΕ έφεραν στην Αρχή δυνάμεις ξένες προς το κοινοβούλιο λόγω των ταλαντώσεών του στο Κυπριακό».

Ο Στεφ. Στεφανόπουλος (8-2-1956) παρατηρεί ότι «η χώρα έχει κυβέρνησιν την οποία ανεβάζουν εκάστοτε εις την εξουσίαν αι ξέναι επιρροαί»

Η «Εστία» (18-2-1956) σημειώνει ότι: «…η πανίσχυρη κυβέρνηση Παπάγου διελύθη υπό των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών χάρις εις τον σάρακα της προδοσίας περί της οποίας είναι ενήμεροι οι σημερινοί κυβερνήτες». Και η «Ακρόπολις» (25-9-1955) ισχυρίσθηκε ότι το «Λονδίνον διευθύνει την Ελληνικήν πολιτικήν της Ουάσινγκτον».

Ας δούμε και τι έγραψε την ίδια περίοδο ο Ελληνικός τύπος.

Άρθρο του «Δαμωνίδη» στην Καθημερινή (13-8-1954) αναδεικνύει την εξάρτηση της Ελλάδας από ξένες Μυστικές Υπηρεσίες που επιδιώκουν την αποδυνάμωση της χώρας.

Η εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» (27-2-1955) ζητά να δοθεί στη δημοσιότητα η έκθεση του εισαγγελέα Κωνσταντινίδη για τη δράση στην Ελλάδα των ξένων Μυστικών Υπηρεσιών.

Ο Ηλίας Τσιριμώκος είχε κατηγορήσει την ΕΔΑ (Ενιαία Δημιουργική Αριστερά) ως σύναξη  πρακτόρων και τυχοδιωκτών – εφημερίδα «Μάχη» 6-9-1951.

Στην 7η Ολομέλεια του ΚΚΕ (Πρακτικά 1950, σελ.20) η ομάδα Η. Τσιριμώκου χαρακτηρίζεται ως όργανο των Βρετανών.

Χωρίς υπερβολή κάποιος θα μπορούσε να γράψει ολόκληρη διατριβή για το γεγονός ότι φαίνεται κάθε φυλής πράκτορες να έχουν κατακλύσει την Ελλάδα την περίοδο 1950-1960. Βαθιές είναι οι ρίζες του κακού. Η πρακτορολογία έχει διαβρώσει όλο το πολιτικό σύστημα. Αυτά γράφουν όλες οι πολιτικές εφημερίδες ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης την περίοδο 1949-1963. Όλες οι εφημερίδες καταγγέλλουν την πρακτοροκρατία στην Ελλάδα.

Η Δημοκρατική Εξόρμηση (Ιουλίου 1956) γράφει ότι «ο ανταγωνισμός των πρακτόρων είναι η κακοδαιμονία της Ελλάδος.

 

Μέσα σε αυτήν την χειμαρρώδη περίοδο με τη δράση των πρακτόρων εμφανίστηκε και η «υπόθεση Μέρτεν».

 

1 μερτεν καραμαν

Εικόνα 1: Μαξ Μέρτεν, Κωνσταντίνος Καραμανλής

Τη χρονική περίοδο μετά το 1949 δημιουργήθηκε ένα Ελληνικό κράτος θεμελιωμένο στις ξένες επιρροές. Δηλαδή, η Ελλάδα ουσιαστικά είχε πάψει να είναι μια αυτόνομη χώρα που μόνη της να μπορεί να ρυθμίζει τα του οίκου της.

Χαρακτηριστικά ο Παπάγος τόνιζε «Υπάρχουμε όχι γιατί εμείς το θέλουμε αλλά γιατί υπάρχουν οι Αμερικανοί» (Βήμα 27 Απριλίου 1952), ενώ ο Γ. Παπανδρέου έλεγε με νόημα ότι η Ελλάδα «αναπνέει με έναν αγγλικό και έναν αμερικανικό πνεύμονα».

Η πρακτορολογία άνοιξε διάπλατα τις πύλες της χώρας για κάθε μορφή συναλλαγών και το γεγονός αυτό οδήγησε στην κατάλυση των θεσμών και στον εξαποικισμό της χώρας.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια κάποιος μπορεί να εξετάσει την υπόθεση Μέρτεν (1911-1976).

Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν σε κυβερνητικές θέσεις, σχεδόν με κλειστά μάτια, συνεργάτες των ναζί. Θα λέγαμε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν επέδειξαν την ανάλογη αυστηρότητα απέναντι στους συνεργάτες των Γερμανών Ναζί. Ένα μικρό παράδειγμα αντλούμε από τα δημοσιευμένα αρχεία της CIA (αρχεία που γίνονται γνωστά μετά την παρέλευση 50 ετών). Μετά το τέλος του πολέμου, ο Μέρτεν συνελήφθη από τους Αμερικανούς στην κατεχόμενη Γερμανία. Διαβάζουμε από το αρχείο της CIA (28-9-1960).

«Ο MERTEN, σαν πρώην αξιωματούχος κατοχής, ενέπεσε στη κατηγορία της «Αυτόματης Σύλληψης» και τέθηκε υπό κράτηση γιια πάνω από ένα χρόνο από τις Αμερικανικές στρατιωτικές Αρχές. Η Ελληνική Κυβέρνηση ειδοποιήθηκε για τη Σύλληψή του και ρωτήθηκε εάν επιθυμούσε την έκδοσή του στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσει κατηγορίες εγκλημάτων πολέμου. Η Ελληνική Κυβέρνηση σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις δήλωσε ότι δεν υπάρχουν κατηγορίες εναντίον του και απέρριψε την προσφορά».

Δηλαδή, η Ελληνική Κυβέρνηση δε δέχτηκε την παράδοσή του.

Η υπόθεση Μέρτεν ουσιαστικά αφορά έναν εγκληματία γνωστό και ως «χασάπη της Θεσσαλονίκης» ο οποίος συλλαμβάνεται τυχαία λόγω του Αντιεισαγγελέα Τούση, δικάζεται και αντί να εκτίσει την ποινή του των 25 ετών φυλάκισης παραδίδεται ως αθώα περιστερά στη Γερμανία.

Αναλυτικά η πορεία της υπόθεση Μέρτεν εμφανίζεται στο ακόλουθο χρονολόγιο.

 

Χρονολόγιο της υπόθεσης Μέρτεν

Απρίλιος 1957: Ο Μέρτεν έρχεται στην Αθήνα ως μάρτυρας υπεράσπισης του διερμηνέα επί κατοχής Α. Μέιστερ.

Μάιος 1957: Συμπτωματικά συνελήφθη στην Αθήνα ο Μέρτεν, λόγω του πατριωτισμού του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τούση, ο οποίος ήταν επικεφαλής του Ελληνικού Εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου, ο οποίος σε 32 άρθρα όριζε τα εγκλήματα πολέμου.

Μάρτιος 1958: Εκδόθηκε παραπεμπτικό βούλευμα και ορίστηκε η δίκη του.

Νοέμβριος 1958: Επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και του Υπουργού Εξωτερικών Ε. Αβέρωφ στη Δυτική Γερμανία για να εξασφαλίσουν δάνειο 200 εκ. μάρκων για έργα υποδομών. Στα πλαίσια της οικονομικής συμφωνία, ο Καραμανλής υποσχέθηκε στον Καγκελάριο Αντενάουερ να αναστείλει όλες τις διώξεις και να παραδώσει τον Μέρτεν στην Γερμανία.

3 Αβερωφ καραμαν Αντεναουερ

Εικόνα 2: Ευ. Αβέρωφ, Κ. Καραμανλής, Αντενάουερ

Ιανουάριος 1959: η Κυβέρνηση Καραμανλή φέρνει προς συζήτηση στη Βουλή το νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου». Μετά από αντιδράσεις Βουλευτών, εξαίρεσε την περίπτωση Μέρτεν.

11 Φεβρουαρίου 1959: Αρχίζει η δίκη του Μέρτεν και διαρκεί 20 μέρες. Ο Μέρτεν καταδικάζεται με ποινή 25 ετών.

 

ιωάννης-κοκορετσας-kosmonea3edit _jpg

Εικόνα 3: Ιωάννης Κοκορέτσας, ο Πρόεδρος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου που δίκασε και  καταδίκασε μετά το τέλος του πολέμου τους εγκληματίες πολέμου όπως ο Max Merten.

5 Νοεμβρίου 1959: Αποφυλακίζεται ο Μέρτεν μετά από τροποποίηση του νόμου που ψήφισε η Βουλή τον Ιανουάριο του 1959 («περί της τροποποίησης της περί εγκληματιών πολέμου νομοθεσίας»). Με το νόμο αυτό 4016, ΦΕΚ Α237 (3.11.1959) αναστέλλονται οι διώξεις κατά Γερμανών υπηκόων φερόμενων ως εγκληματιών πολέμου. Πάνω από 800 δικογραφίες εστάλησαν στη Γερμανία και δεν οδηγήθηκε κανένας στο Δικαστήριο. Η επίπτωση πάλι ήταν σε βάρος των Ελλήνων, αφού δεν κατεγράφησαν οι ζημιές των ιδιωτών!!

18 Μαρτίου 1960: Επί Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή, υπογράφτηκε στη Βόννη η «Σύμβαση μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδος και της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας περί παροχών υπέρ Ελλήνων θιγέντων υπό εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεως». Σύμφωνα με το Άρθρο 1 της Συμφωνίας, οι καταβολές προς όφελος των Ελλήνων πολιτών αφορούσαν εκείνους οι οποίοι διώχθηκαν από τους Εθνικοσοσιαλιστές λόγω της φυλής ή της θρησκείας, ή των πεποιθήσεών τους, και των οποίων η ελευθερία ή η υγεία υπέστησαν βλάβη εξαιτίας αυτού του λόγου. Η Κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας ανέλαβε να καταβάλει στην Κυβέρνηση της Ελλάδος το ποσό των 115 εκατομ. Μάρκων υπέρ των πολιτών που ενέπιπταν στο πλαίσιο εφαρμογής του Άρθρου 1. Η Ελλάδα επικύρωσε τη συμφωνία με το ΝΔ4178/1961 (Αύγουστος) και η Ομοσπ. Γερμανία τον Σεπτέμβριο του 1961. Ερώτημα: Από τα 115 εκατομ. μάρκα, πόσα έφθασαν στα θύματα του ναζισμού; Τίποτε!!

Σεπτέμβριος 1960: Καταγγελίες Μέρτεν στην εφημερίδα Hamburger Echo (Ηχώ του Αμβούργου) και στο περιοδικό Der Spiegel. Στο 40ο τεύχος του Der Spiegel δημοσίευσε άρθρο με απόσπασμα από τη Hamburger Echo με τίτλο: «Εγκλήματα Πολέμου στην Ελλάδα: Ο Θείος Κωνσταντίνος»

DER SPIEGEL 40,1960 Ihr Onkel Konstantin

Εικόνα 4: Περιοδικό Der Spiegel

1975: Με υπουργική απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης της Κυβέρνησης Καραμανλή, ΠΟΛΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ το αρχείο του Ελληνικού Εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου!!!!!

Από το αρχείο της CIA σχετικό έγγραφο διαβάζουμε:

«Αυτό έγινε εφικτό με την προσκόμιση από τον Merten μιας φωτογραφίας, ως αποδεικτικό στοιχείο, η οποία απεικόνιζε τον Merten, την γραμματέα του Δοξούλα Λεοντίδου, τον αρραβωνιαστικό της Δημήτριο, και τον θείο της Κωνσταντίνο σε μια εκδρομή. Ο Merten διευκρίνισε πως αυτοί οι τρεις είχαν λάβει μια αποθήκη μέταξας η οποία περιείχε μετάξι αξίας 15 χιλιάδων λιρών Αγγλίας, αποθήκη η οποία αρχικά ανήκε σε Εβραίο έμπορο. Το Spiegel συνεχίζει αναφέροντας «Ο Max Merten δεν είχε κανέναν ενδοιασμό στο να υποδείξει την επωνυμία των τριών αποδεκτών της Εβραϊκής περιουσίας:

  • Θείος: Κωνσταντίνος Καραμανλής, Βασιλικός Πρωθυπουργός της Ελλάδος, κάτοικος Αθηνών.
  • Αρραβωνιαστικός: Δημήτριος Μακρής, Βασιλικός Υπουργός Εσωτερικών, κάτοικος Αθηνών
  • Γραμματέας: Δοξούλα Μακρή, νυν σύζυγος του Δημητρίου Μακρή με τον οποίο διαμοιράζεται την οικία των Αθηνών.

Αυτοί οι τρεις άνθρωποι παρείχαν, όπως αρκετοί ακόμη Έλληνες συμπολίτες τους, πληροφορίες στον Γερμανό Διοικητή της Διοίκησης Θεσσαλονίκης-Αιγαίου. Εφόσον ως Έλληνες δεν κάνουν ποτέ κάτι δίχως αντάλλαγμα, τους παρασχέθηκε περιουσία Εβραίων, καθιστώντας έτσι εφικτή την παραμονή της περιουσίας αυτής στην Ελλάδα».

Μακρής

Εικόνα 5: Δ. Μακρής, Κ. Καραμανλής, Μαξ Μέρτενς

Δάνειο από Γερμανία

Τον Νοέμβριο του 1958 ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής συνοδευόμενος από τον υπουργό Εξωτερικών Ε. Αβέρωφ, μετέβησαν στην Δυτική Γερμανία προκειμένου να εξασφαλίσουν δάνειο και να ζητήσουν την συνδρομή του Καγκελαρίου Αντενάουερ για την επίλυση του Κυπριακού. Διαβάζουμε από το αποχαρακτηρισμένο απόρρητο έγγραφο της CIA:

 

«Εν αγνοία του Merten, κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, περαιτέρω διαπραγματεύσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις. Τον Νοέμβριο του 1958, ο Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής πήγε στην Γερμανία για την διαπραγμάτευση ενός δανείου ύψους 200 εκατομμυρίων Γερμανικών μάρκων. Η υπόθεση Merten, η οποία δικαστικά εκκρεμούσε ακόμη, συζητήθηκε διεξοδικά. Στις αρχές Δεκεμβρίου έγινε έναρξη των διαπραγματεύσεων για την επιστροφή του Merten στην Γερμανία, αλλά δεν ολοκληρώθηκαν έως την ημερομηνία της δίκης. Τον Οκτώβριο του 1959 εισήχθη νομοσχέδιο στο Ελληνικό Κοινοβούλιο που στην πράξη έστελνε τον Merten πίσω στην Γερμανία. Πέρασε από τη Βουλή την 23η Οκτωβρίου, με την προϋπόθεση ότι ο Merten δεν θα μπορούσε να επιστρέψει πίσω στην Ελλάδα. Τον Νοέμβριο ο Merten επέστρεψε στην Γερμανία».

 

Δηλαδή, η χώρα, αντί να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις για τις επανορθώσεις αλλά κυρίως για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, έδειξε ότι δεν είχε βούληση για πραγματική διεκδίκηση.

Να σταθούμε για λίγο στο αναγκαστικό κατοχικό δάνειο. Η Συμφωνία της 14-3-1942 που αφορά στο κατοχικό δάνειο προς τις κατοχικές δυνάμεις Ιταλίας-Γερμανίας προέβλεπε ότι «Η οριστική ρύθμιση των καταβολών της Ελληνικής Κυβέρνησης δύναται να λάβει χώραν αργότερον». Επίσης ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει τον νομικό χαρακτήρα του Κατοχικού Δανείου (μέχρι το τέλος της κατοχής είχαν εξοφληθεί δύο δόσεις του δανείου από τον ίδιο τον Χίτλερ).

Τί αλήθεια εμπόδισε την Κυβέρνηση Καραμανλή που αντί να ζητήσει δάνειο 200 εκατομμυρίων μάρκων με επιτόκιο 6% (!!!), απαιτούσε τις πολεμικές επανορθώσεις, τη λεηλασία των αρχαιοτήτων και την επιστροφή του κατοχικού δανείου; Γιατί να μας βοηθήσει οικονομικά η Γερμανία που αυτή ήταν η αιτία της καταστροφής της χώρας; Η πολιτική ενέργεια του Καραμανλή προβληματίζει κάθε Έλληνα. Την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση Καραμανλή πρέπει να γνώριζε την εντυπωσιακή τετράγλωσση Έκθεση Δοξιάδη «Αι θυσίαι της Ελλάδος στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο», και όμως, δεν την αξιοποίησε.

 

 

Συνοπτικά στοιχεία της Έκθεσης Δοξιάδη

Θυσίες της Ελλάδος: Έκθεση Πολέμου των Θυσιών Ελλάδος 1940-44.

(Αθήναι, Υπουργείον Ανοικοδομήσεως, 1947)

  • 5000 τετραγωνικά χιλιόμετρα δασών, δηλαδή το 25% του δασικού πλούτου της χώρας, καταστράφηκε από τους κατακτητές.
  • «Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του τρόπου που χρησιμοποίησε ο Άξονας για να εξοντώσει τον ελληνικό λαό ελαττώνοντας τις εισαγωγές τροφίμων είναι και το τι έγινε με τις εισαγωγές ζώων κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η εισαγωγή κτηνών για τη διατροφή του πληθυσμού και την κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών πέφτει στο μηδέν σχεδόν. Κι ενώ η εισαγωγή ζωντανών ζώων που γινόταν πριν από τον πόλεμο σχεδόν εντελώς από τις χώρες που ανήκαν τώρα στον Άξονα έπεσε στο 0,05% του προπολεμικού επίπεδου, η εισαγωγή κρέατος νωπού ή συντηρημένου μηδενίσθηκε εντελώς» έγραφε ο Δοξιάδης.
  • Η ζημιά που υπέστη η χώρα μας το 1944 λόγω πληθωρισμού, εκτιμάται σε 27,45 εκατ. χρυσές λίρες ή 549 εκατ. δολ. σύμφωνα με τις νομισματικές αξίες του 1945. Γράφει στην Έκθεσή του ο Κ. Δοξιάδης: «Με τον πληθωρισμό είχαν την ευχέρεια να αποκτούν ό,τι τους ήταν αναγκαίο πληρώνοντας με νόμισμα χωρίς εσωτερική αξία που δεν τους κόστιζε τίποτε και υποχρέωναν τον ελληνικό λαό με τις άθλιες συνθήκες ζωής που δημιουργούσαν, αφού πουλήσει τα σπίτια του, τα κοσμήματά του, τα υπάρχοντά του και να στραφεί προς τον κατακτητή ζητώντας δουλειά στα εργοστάσια της Γερμανίας».
  • Η εξορυκτική βιομηχανία (σίδερο, μαγγάνιο, νικέλιο, χρώμιο κ.ά.) καταστράφηκε, καθώς οι εξαγωγές μειώθηκαν το 1940 στο 29% των προπολεμικών μεγεθών, στο 6% το 1941 και στο 2% το 1942.
  • Το σιδηροδρομικό δίκτυο καταστράφηκε κατά 55%.
  • Οι συρμοί (τρένα) κλάπηκαν ή καταστράφηκαν σε ποσοστό 80%.
  • Τα βαρέα οχήματα ιδιωτικά και δημόσια κατά 90%.
  • Τα ιδιωτικά οχήματα κατά 70%.
  • Ο εμπορικός στόλος έχασε τα 70% του προπολεμικού τονάζ.
  • Λιμενικές υποδομές σχεδόν στο 100%.
  • Το ζωικό κεφάλαιο καταστράφηκε κατά 70%.
  • Το οδικό δίκτυο κατά 56%.
  • Οι οδικές γέφυρες κατά 73%.
  • Οι σιδηροδρομικές γέφυρες κατά 90%.
  • Το τηλεφωνικό και τηλεγραφικό δίκτυο κατά 90%
  • Τα γεωργικά μηχανήματα και υποδομές καταστράφηκαν κατά το 60%.
  • Τα δημόσια κτήρια και υποδομές κατά 50%.
  • Η βιομηχανία κατά 80%.
  • Οι οικοδομές (κατοικίες ή άλλα κτήρια) κατά 30%.
  • Κλοπές αρχαιολογικών θησαυρών.
  • Σύμφωνα με τον Κ. Δοξιάδη ο αριθμός των νεκρών έφθασε τους 370.700, εκ των οποίων οι 000 από την πείνα, ενώ με τους άστεγους των ορέων ο αριθμός ξεπερνούσε το μισό εκατομ. ανθρώπους.
  • Το Κατοχικό Δάνειο επιβάρυνε την Ελλάδα να πληρώνει κάθε μήνα και προκαταβολικά 1,5 τρισ. δρχ. στις δυνάμεις κατοχής, ποσό που ανήλθε το 1942 στα 8 τρισ. το μήνα. Το ύψος του δανείου κατ’ εκτίμηση της Τ.τ.Ε. ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκατ. δολ. το 1944 και κατά τον ίδιο τον Άλτενμπουργκ σε 400 εκατ. μετακατοχικά μάρκα.

 

Τέλος, ο Κ. Δοξιάδης κατέληξε στο συμπέρασμα:

«Ένα συμπέρασμα είναι βέβαια και ασφαλές και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβήτηση κανένας, γιατί αποδεικνύεται από όλα τα στοιχεία που διατίθενται. Πως η Ελλάς που υπέστη τις μεγαλύτερες ζημιές στον πόλεμο πήρες τις μικρότερες επανορθώσεις και επομένως η Ελλάς βγήκε δύο φορές κατεστραμμένη, μία από τους εχθρούς με την κολοσσιαία μείωση του εθνικού της πλούτου και μία από τους συμμάχους της, με την αδικία που έγινε στην επανόρθωση των ζημιών της».

 

Άραγε, ποια ήταν η πολιτική σκοπιμότητα της παραίτησης της χώρας από τη δίωξη εγκληματιών πολέμου;

Η «Yπόθεση Μέρτεν» δεν είχε καμία σχέση με τις Ελληνικές διεκδικήσεις;

Ή μήπως οι διοικούντες τότε στη χώρα  δεν είχαν μεγάλες ευθύνες για τη γενικότερη πολιτική τους στις οφειλές του Γερμανικού κράτους;

Μετά από αυτά είναι άξιο απορίας πως μια μερίδα νεοελλήνων θεωρεί «Εθνάρχη» τον Κ. Καραμανλή.

 

Τελικά, υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της Υπόθεσης Μέρτεν και των διεκδικήσεων;

Μέχρι σήμερα όλοι οι Έλληνες νιώθουν δυσπιστία για το χειρισμό των επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου. Ποτέ δεν βγήκε η Πολιτεία με μια λεπτομερή ανάλυση να πληροφορήσει τον Έλληνα πολίτη για το τι έχει γίνει εδώ και πάνω από 70 χρόνια και δεν έχει λυθεί το πρόβλημα των διεκδικήσεων.

Είναι λογικό από την άλλη μεριά να αναπτύσσονται συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις και ερμηνείες. Ωστόσο, οι συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις αν και δεν αποτελούν αντικειμενικές αποδείξεις, δημιουργούν αινιγματικές σκέψεις στους πολίτες. Το ερώτημα που τίθεται είναι: «Τί πραγματικά υπάρχει πίσω από αυτήν την ιστορία των διεκδικήσεων;»

Ποια σχέση έχει η Υπόθεση Μέρτεν με το ζήτημα των διεκδικήσεων από τη Γερμανία; Μήπως τα στοιχεία που είχε ο Μέρτεν για τον τότε Πρωθυπουργό Καραμανλή και των Υπουργών χρησιμοποιήθηκαν ώστε οι πολιτικοί της χώρας να μην αξιώνουν επανορθώσεις και δάνειο προς όφελος του πολιτικού τους μέλλοντος;

Η γνωστοποίηση εκ των υστέρων της υπόθεσης Μέρτεν έφερε στην επιφάνεια τι γινόταν στα παρασκήνια και πώς δρούσαν στην Κατοχή οι πολίτες που στη συνέχεια κατέλαβαν αξιώματα και εξουσίες. Τώρα, μετά την πάροδο τόσων ετών ποιος μπορεί να διαβεβαιώσει του Έλληνες ότι στις συζητήσεις της Βόννης μεταξύ Καραμανλή και Αντενάουερ δε συζητήθηκε η αποσιώπηση τουλάχιστον του κατοχικού δανείου; Ποια είναι η λογική που αναγκάζει κάποιον να ζητιανεύει δάνειο από εκείνον που του οφείλει; Είναι πλέον πολύ πιθανό η υπόθεση Μέρτεν και το δάνειο των 200 εκατομμυρίων μάρκων της Γερμανίας προς την Ελλάδα να συνδέεται με τις επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.

Το περίεργο είναι ότι όλοι οι πρωταγωνιστές  ανήκουν σε μια συγκεκριμένη παράταξη με συγκεκριμένο αρχηγό τον Καραμανλή. Αν ο Καραμανλής γνώριζε την ύπαρξη της έκθεσης Δοξιάδη και τις Ελληνικές απαιτήσεις στο Λονδίνο, γιατί όλα αυτά τα δεδομένα δεν χρησιμοποιήθηκαν; Γιατί, το 1975, πολτοποιήθηκε το αρχείο του Ελληνικού Εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου;

Δυστυχώς, η ιστορική αλήθεια θα βρίσκεται στην «κρυμμένη όψη» των γεγονότων. Η πραγματική ιστορία τόσο για την υπόθεση Μέρτεν όσο και για τις διεκδικήσεις των επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου την ίδια χρονική περίοδο θα παραμένει μυστική ιστορία. Δύσκολα πλέον θα μπορεί κάποιος να ταυτοποιήσει τη μυστική ιστορία:

Μέρτεν + Επανορθώσεις + Κατοχικό Δάνειο

 

Σύμφωνα με τις χαμένες ψευδαισθήσεις του Μπαλζάκ «υπάρχουν δύο Ιστορίες: η επίσημη ιστορία, η ψεύτικη ιστορία που διδάσκεται, η Ιστορία ad usum Delphini (προς χρήση του διαδόχου) έπειτα, η μυστική Ιστορία, όπου βρίσκονται οι πραγματικές αιτίες των γεγονότων, μια επονείδιστη Ιστορία».

Συνεπώς εδώ εντοπίζεται μία γνωσιακή ασυμμετρία ως προς την υπόθεση Μέρτεν και τη συμφωνία μεταξύ Καραμανλή και Αντενάουερ.


 

Τα απόρρητα στοιχεία της CIA

CIA

Φυσικά, όσον αφορά αυτά τα απόρρητα ντοκουμέντα που έχουν δημοσιευτεί από τη CIA, μπορεί να υπάρξει αμφισβήτηση σχετικά με την αλήθεια του περιεχομένου τους. Οι υπαινιγμοί για τον τότε πρωθυπουργό Καραμανλή είναι σαφείς. Πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα.

Οπωσδήποτε, όμως υπήρχε και η πολιτική διάσταση. Τον Οκτώβριο του 1955, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος, αρχηγός του «Ελληνικού Συναγερμού», λίγο πριν πεθάνει ορίζει ως διάδοχό του τον υπουργό των Εξωτερικών Στέφανο Στεφανόπουλο. Επίδοξος διάδοχος ήταν και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος.

Την επομένη του θανάτου του Αλ. Παπάγου, ο βασιλεύς Παύλος δίνει εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Κατά τη βιογραφία του αρχηγού της CIA Άλλεν Ντάλλες, ο τότε σταθμάρχης της CIA στην Ελλάδα, Άλμερ, έπεισε τον βασιλέα Παύλο να απορρίψει για την πρωθυπουργία τους Σ. Στεφανόπουλο και Π. Κανελλόπουλο, και αντί αυτών να επιλεγεί ο Κ. Καραμανλής.

Ο Α. Παπανδρέου στο βιβλίο του «Η Δημοκρατία στο Απόσπασμα», στη σελ. 151, χαρακτηρίζει τον Κ. Καραμανλή ως «αμερικανικό προϊόν» για τον οποίο οι Αμερικανοί της πρεσβείας ήταν υπερήφανοι. Στο βιβλίο του ο Ανδρέας Παπανδρέου αναφέρει ότι την επιλογή Καραμανλή υποστήριξε ο αρχηγός της αμερικανικής ΚΥΠ, Α. Ντάλλες, διότι πίστευε ότι θα εξυπηρετούντο τα αμερικανικά συμφέροντα.

Οι Αμερικανοί γνώριζαν όλα αυτά τα απόρρητα έγγραφα, στα οποία ο Μέρτεν αναφερόταν ότι ο Καραμανλής υπήρξε συνεργάτης των Ναζί.

Ποιος μπορεί να ωφελείται των απόρρητων εκθέσεων; Οι Αμερικανοί. Γιατί το επιλεγμένο υλικό των εκθέσεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανά πάσα στιγμή ως μοχλός πίεσης κατά του Καραμανλή. Μπορούν να ασκήσουν διαρκή παρενόχληση στον Καραμανλή και να κερδίζουν ότι θέλουν.

Ούτε ο Στεφανόπουλος, ούτε ο Κανελλόπουλος ήταν «του χεριού» των Αμερικανών.

 

 

Συμπεράσματα

Είναι γεγονός ότι ο Μέρτεν δε καταδικάστηκε, ακριβώς γιατί η χώρα μας, αντί να ζητήσει από τη Γερμανία τις πολεμικές επανορθώσεις, καθώς και το κατοχικό δάνειο, ζητούσε μέσω οικονομικής συμφωνίας δάνειο από τη Γερμανία. Δυστυχώς τα δύο αυτά σοβαρά ζητήματα, και οι επανορθώσεις και κατοχικό δάνειο, μένουν ανοικτά ακόμη και σήμερα.

Η υπόθεση Μέρτεν έδειξε τις προτεραιότητες που βάζουν οι πολιτικοί. Φαίνεται ότι πρώτη προτεραιότητα των πολιτικών είναι η ατομική τους προστασία και το πολιτικό τους μέλλον και μόνο.

Οι κατηγορηθέντες τότε από τον Μέρτεν δεν προσέφυγαν στη Γερμανική Δικαιοσύνη, πιθανόν φοβούμενοι περισσότερες αποκαλύψεις από τον Μέρτεν – αφού ο Μέρτεν διέθετε φωτογραφικό υλικό. Μπορούμε όμως να ισχυριστούμε ότι ο Καραμανλής δεν υπηρέτησε τα εθνικά συμφέροντα απέναντι στους Γερμανούς.

Το 1959 η Κυβέρνηση Καραμανλή ανέστειλε τη λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου και έστειλε 800 φακέλους στη Γερμανία για να ασκήσει το υπουργείο Δικαιοσύνης της Γερμανίας τις διώξεις κατά των εγκληματιών πολέμου.

Ποια ήταν η συνέχεια; Πόσους από τους εγκληματίες πολέμου που είχαν οι 800 φάκελοι εκδιώχθηκαν; ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ!!! Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, λόγω της δημοσίευσης των αρχείων της CIA, ίσως εμφανίζεται η πραγματική και αληθινή εξήγηση για το γεγονός αυτό.

Σύμφωνα με έρευνα που έγινε, το 2016, με εντολή του υπουργού Δικαιοσύνης της Γερμανίας, μεταξύ των ετών 1949 και 1973, 100 μέλη του Ναζιστικού Κόμματος του Χίτλερ, κατείχαν υψηλές θέσεις στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Δυτικής Γερμανίας, και προστάτεψαν τους παλαιούς συντρόφους τους.

Κάτω από αυτό το πρίσμα της πρακτοροκρατίας, οι συμπτώσεις δεν είναι τυχαίες, ενέχουν αξία ισχυρών ενδείξεων και αποκαλύπτουν κρυμμένες σχέσεις και διασυνδέσεις. Όπως φαίνεται όλοι οι πρωταγωνιστές, περνούσαν κάποια πόρτα ξένης πρεσβείας. Οι ενδείξεις μετατρέπονται σε αποδείξεις μέσα από τις εκθέσεις της CIA. Η υπόθεση Μέρτεν εξηγείται από το κλίμα της πρακτοροκρατίας, όπως και οι προθέσεις των πρωταγωνιστών. Δυστυχώς, η υπόθεση Μέρτεν δεν είναι αυτό που παρουσιάζεται ότι είναι. Το τι συσκέφτηκαν στα «παρασκήνια» φαίνεται ότι δεν θα το μάθουμε. Όμως, δεν θα μπορέσουμε να μάθουμε ξεκάθαρα τη σύνδεση της υπόθεσης Μέρτεν με τις επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο, που παραμένουν άλυτα εδώ και 70 χρόνια.

Κάτω απ’ αυτές τις προϋποθέσεις, δεν είναι περίεργο που οι αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο 64 χρόνια μετά τη διάσκεψη του Λονδίνου (27.2.1953) εξακολουθούν να παραμένουν ανοιχτά ζητήματα.

Οι Έλληνες πολίτες σήμερα αντιμετωπίζοντας τις συνέπειες της σοβαρής οικονομικής κρίσης διεκδικούν τόσο τις πολεμικές επανορθώσεις, όσο και το κατοχικό δάνειο. Έχουν περάσει πάνω από 70 χρόνια και ακόμα φυσικά δεν έχουν λυθεί αυτά τα δύο ζητήματα. Προβάλλεται φυσικά το ερώτημα, το οποίο πρέπει να απαντήσουν οι πολιτικοί: Γιατί δεν λύθηκαν αυτά τα δύο ζητήματα; Μήπως «κυνηγάμε ανεμόμυλους»;

Ποιοι θα αποσαφηνίσουν, πώς ένας λαός που αγωνίστηκε στον Βο Παγκόσμιο Πόλεμο, και έχυσε «ποτάμι αίμα», πως ένας λαός του οποίου ο ηρωισμός προκάλεσε τον θαυμασμό όλου του κόσμου, στο τέλος βρέθηκε με την πλευρά των ηττημένων; Ας το πούμε καθαρά – όχι λόγω της σημερινής οικονομικής κρίσης – τι κερδίσαμε από τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις και από το κατοχικό δάνειο; Το αίμα των Ελλήνων που χύθηκε, δεν ήταν για να τραφεί ένα σάπιο πολιτικό σύστημα.

Η Ελλάδα της μεταπολεμικής ξενοκρατίας, αφήνει ελεύθερους τους εγκληματίες πολέμου.

Όπως γράφει ο αείμνηστος Κυριάκος Σιμόπουλος «Στην Αλβανία υπάρχει περίλαμπρο ιταλικό νεκροταφείο για τους νεκρούς της φασιστικής εισβολής. Για τους Έλληνες που αναχαίτισαν τη στρατιά του Μουσολίνι και χάθηκαν όχι σε κατακτητικό πόλεμο, αλλά σε αγώνα για την ελευθερία, λησμονιά. Σκορπισμένα τα κόκκαλά τους σε κλεισούρες και αετοράχες. Ούτε στα θρυλικά αιματοβαμμένα διάσελα της Ηπείρου ένα ταπεινό μνημείο για τον πατριωτισμό και το σθένος των μαχητών του 1940-1941. Η υποτέλεια κατόρθωσε να ευτελίσει τα ιερά και τα όσια». Αυτό είναι το Ελληνικό όνειδος.

Έτσι, οι Έλληνες αγωνιστές της Κατοχής και οι νεκροί από την πείνα και τα βασανιστήρια των ναζιστικών θηριωδιών, που ξεπέρασαν τους 1.400.000, δεν θα βρουν ποτέ δικαίωση, όταν απελευθερώνονται οι εγκληματίες πολέμου και οι ηττημένοι λοιδορούν τους νικητές.

 


Επιλεγμένο υλικό από τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία της CIA για την υπόθεση Μέρτεν

 img001

(2)  Μετά την σύλληψη του Merten, η Αμαλία Βαζάκα, η οποία κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής εργαζόταν για λογαριασμό των Γερμανικών Υπηρεσιών στην Θεσσαλονίκη, εξετάστηκε ως μάρτυρας από τον Διονύσιο Θεοτικό, ειδικό ερευνητή των συνεργατών. Η Βαζάκα, σύζυγος πλέον του πρώην αξιωματικού στρατιωτικής δικαιοσύνης, Στασινόπουλου, δήλωσε ότι είχε συναντήσει τον Merten μέσω της Αικατερίνης Meizner, ή οποία ήταν Ελληνίδα και σύζυγος ενός εκ των υφισταμένων αξιωματικών του Merten. Η Βαζάκα, ακολούθως, σύστησε, στον χώρο της οικίας της, τον Merten στην Δοξούλα Λεοντίδου, νυν σύζυγο του Υπουργού Εσωτερικών, Δημητρίου Μακρή

 

img009

Β) Ο Merten διατηρεί ενεργές επαφές με τους Έλληνες δημοσιογράφους

και περισσότερο από όλους με τον Μαθιόπουλο, ανταποκριτή της εφημερίδος «Ελευθερία» στη Βόννη, και τον Νικολόπουλο, ανταποκριτή της εφημερίδος «Αθηναϊκή» στο Βερολίνο. Ο Merten συζητά με τον Μαθιόπουλο για όλα τα βήματα τα οποία πρόκειται να έχουν επίδραση επί των εσωτερικών υποθέσεων της Ελλάδος.

 

Δ) Δημιουργήθηκε επαφή ανάμεσα στον Merten και αντιπροσώπου της Βασιλικής Αυλής –με το ψευδώνυμο Μεταστάς- ο οποίος προσπάθησε να «εξαγοράσει» τον Merten. Έγινε μια συμβιβαστική προσφορά προς τον Merten από την Κυβέρνηση του κόμματος Καραμανλή, μέσω του Arthur Meissner εκ της Fuerth (Fürth). Επίσης, κάποιος Μηχανάκης εμφανίστηκε στην σκηνή.  Ακολούθησε η αναθεώρηση της ετυμηγορίας στην αθηναϊκή ένδικη διαδικασία. Πιθανώς αποζημίωση.

 

E2) Η επαφή με την Frau Marschall στο διαμέρισμα του Merten την 10η Νοεμβρίου. Η Frau Marschall προσκόμισε στον Merten έγγραφα, τα οποία, σύμφωνα με δηλώσεις του Merten, -αντίγραφα sd-εγγράφων- εμπεριέχουν αποδείξεις της συνεργασίας σε θέματα πληροφοριών ανάμεσα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Δημήτριο Μακρή. H Frau Marschall πιθανότατα είναι σε επαφή με τον Pοsser και/ή Heinemenn και πιθανώς έχει άμεση επαφή με την ανατολική ζώνη, ή άλλες ανατολικές τοποθεσίες

 

img010

Την 4η Οκτωβρίου μίλησε στον Dr. H. Stercken, επικεφαλής γραφείου στο Γραφείο Τύπου της FedRep για την Δυτική Ευρώπη. Ο S. είπε ότι γνώριζε προσωπικά τον Merten, και πως ο ίδιος είχε δει μία φωτογραφία που  απεικόνιζε τον Καραμανλή, τον Merten και την Ευδοξούλα, προσθέτοντας ότι ο Merten είχε αρκετές παρόμοιες φωτογραφίες. Ο ίδιος δήλωσε ακόμη ότι ο Merten είχε αρκετές επιστολές προς και από τον Καραμανλή, οι οποίες, κατά την άποψη του S. δεν ενοχοποιούν τον Καραμανλή, καθώς δεν υποδηλώνουν ότι ο Καραμανλής είχε κάποιο απευθείας υλικό όφελος από τους Γερμανούς.

 

img011

Την 6η Αυγούστου 1942 ο Merten διαδέχτηκε τον Marbach και συνέχισε ως πολιτικός διαχειριστής έως τις αρχές του 1944 όταν και απομακρύνθηκε από τη θέση του και εστάλη πίσω στην Γερμανία προκειμένου, να εκδικασθεί σε στρατιωτικό δικαστήριο με την κατηγόρια ότι έθεσε το ελληνικό συμφέρον υπεράνω εκείνου της Γερμανικής Κυβερνήσεως. Η δικαστική αυτή συνεδρίαση δεν πραγματοποιήθηκε χάριν της λήξεως του πολέμου. Ο Merten ως πρώην Αξιωματικός Κατοχής, συνελήφθη αυτομάτως και κρατήθηκε για περισσότερο από ένα έτος από τις Αμερικανικές Αρχές. Η Ελληνική Κυβέρνηση ενημερώθηκε δύο φορές για την σύλληψή του αλλά αρνήθηκε να ξεκινήσει την διαδικασία εκδόσεώς του υποστηρίζοντας πως ο Merten δεν είχε να λογοδοτήσει σε τίποτα σχετικά με την Ελλάδα.

 

O Merten επέστρεψε στην εξάσκηση των νομικών. Το 1956 πλησίασε τον Έλληνα Πρόξενο στο Βερολίνο, Υψηλάντη, ρωτώντας τον για τον αν θα μπορούσε με ασφάλεια να ταξιδέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό ενός πελάτη του. Ο Υψηλάντης έθεσε το ερώτημα στην Αθήνα τρεις φορές αλλά δεν έλαβε καμία απάντηση.

 

img012

Συνεπώς θεώρησε ότι δεν υπήρχε κάποιο εμπόδιο και μετέφερε αυτήν την πληροφορία στον Merten. O Merten δε, επίσης έθεσε το ίδιο ερώτημα στην Γερμανική Πρεσβεία των Αθηνών χωρίς να εκλάβει κάποια απάντηση, και έτσι αποφάσισε να ταξιδέψει στην Ελλάδα.

Ο Merten δεν γνώριζε ότι μετά την λήξη του πολέμου οι Κυβερνήσεις της Ελλάδος και της Γερμανίας είχαν έρθει σε συμφωνία , κατά την οποία υπεύθυνη για την έρευνα και την προσαγωγή Γερμανών με την κατηγορία για εγκλήματα πολέμου στην Ελλάδα θα ήταν μόνο η Γερμανία. Ύστερα από καιρό, η Ελληνική Κυβέρνηση επιχείρησε να λάβει πρόσθετες πολεμικές αποζημιώσεις από την Γερμανία, απειλώντας πως αν δεν ικανοποιούντο οι απαιτήσεις της θα επανέφερε τις δίκες για τα εγκλήματα πολέμου. Η Γερμανία αρνήθηκε.

 

Εν αγνοία του Merten και κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, περαιτέρω διαπραγματεύσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις. Τον Νοέμβριο του 1958, ο Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής πήγε στην Γερμανία για την διαπραγμάτευση ενός δανείου ύψους 200 εκατομμυρίων Γερμανικών μάρκων. Η υπόθεση Merten, η οποία δικαστικά εκκρεμούσε ακόμη, συζητήθηκε διεξοδικά. Στις αρχές Δεκεμβρίου έγινε έναρξη των διαπραγματεύσεων για την επιστροφή του Merten στην Γερμανία, όμως, δεν ολοκληρώθηκαν έως την ημερομηνία της δίκης. Τον Οκτώβριο του 1959 εισήχθη νομοσχέδιο στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το οποίο πρακτικά έστελνε τον Merten πίσω στην Γερμανία. Πέρασε από τη Βουλή την 23η Οκτωβρίου, με την προϋπόθεση ότι ο Merten δεν θα μπορούσε να επιστρέψει πίσω στην Ελλάδα. Τον Νοέμβριο ο Merten εστάλη στην Γερμανία..

img013

Το 1958 ο συνεργάτης του Merten, Dr. Posser, πλησίασε το περιοδικό “Der Spiegel” («Ο Καθρέπτης») με την ιστορία των προσπαθειών του Merten για την απόκτηση αποδεικτικών στοιχείων για την επερχόμενη δίκη του, αλλά οι συντάκτες αρνήθηκαν λέγοντας πως η έκδοση σε μια τέτοια περίοδο, ενός τέτοιου άρθρου,  θα μπορούσε να προσβάλλει το αμερόληπτο της λήψης της δικαστικής απόφασης. Τίποτα άλλο δεν ακούστηκε έως ότου ο Μέρτεν κατέβαλε μήνυση εναντίον του Marbech στο δικαστήριο της Πολιτείας του Kiel, όπου εκείνον τον καιρό η “Hamburg Echo” (Ηχός του Αμβούργου), εφημερίδα του SPD, ξεκίνησε την περιγραφή της δίκης. Το Spiegel πρόσεξε την αναφορά της “Echo” αναφορικά με τις σχέσεις συνεργασίας του Merten, κατά την περίοδο του πολέμου, με τον νυν πρωθυπουργό Καραμανλή, και απεφάνθη πως αυτό θα μπορούσε να είναι μια πολύ εντυπωσιακή ιστορία που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει. Εν συνεχεία ετοίμασαν πάνω σε αυτό ένα άρθρο και το προσκόμισαν στο Ελληνικό Προξενείο του Αμβούργου για σχολιασμό. Μετά από αναμονή δεκατριών ημερών για κάποια απόκριση από το Ελληνικό Προξενείο, αποφάσισαν να τυπώσουν το άρθρο.

Η πρώτη επίσημη αντίδραση στην Ελλάδα για το άρθρο του Der Spiegel ήταν ο πανικός. Ο Πρωθυπουργός το εξέλαβε ως έναρξη προπαγάνδας προκειμένου να καταλυθεί το κυβερνητικό κόμμα από την εξουσία. Ο Υφυπουργός Τύπου, Τριανταφυλλίδης, συγκάλεσε όλους τους ξένους ανταποκριτές καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για να θέσει τέλος σε αυτήν την ιστορία.

 

img014

Ο Καραμανλής, σε μια προσπάθεια να αμβλύνει τον αντίκτυπο της ιστορίας, προέβη σε συνδιάσκεψη με τους εκδότες των μεγαλύτερων ελληνικών εφημερίδων προκειμένου να σχηματίσει ένα κοινό μέτωπο εναντίον των γερμανών συκοφαντών, χωρίς όμως επιτυχία. Κατόπιν τούτου, έστειλε έναν φίλια προσκείμενο δημοσιογράφο, τον  Βάσσο Βασιλείου, στην Γερμανία με αποστολή τη συλλογή όσο το δυνατόν περισσοτέρων πληροφοριών και τη διαβίβασή τους στην Αθήνα, προκειμένου να δώσει στον κυβερνητικό τύπο τη δυνατότητα να υπερκεράσει την αντιπολίτευση. Έστειλε, επίσης, τον Στρατηγό Νατσίνα, Αρχηγό της Υπηρεσίας Πληροφοριών, να συζητήσει την υπόθεση με τον ομόλογό του στη Δυτική Γερμανία, ανευρίσκοντας, ει δυνατόν, αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα εμφάνιζαν πως:

  • ο Merten ήταν συνεργάτης των Κομμουνιστών,
  • συνεργάτης των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ή
  • συνεργάτης των Ισραηλινών

Ο Μακρής είναι ηγετικό στέλεχος του κόμματος του Καραμανλή, επικεφαλής της οργάνωσης της ΕΡΕ, και ο υπεύθυνος για την δημιουργία και συγγραφή των εκλογικών νόμων του  1958-59. Στάθηκε απολύτως αναποτελεσματικός ως Υπουργός, δίχως κυβερνητικό πρόγραμμα και με μονάχα κάποια ελάχιστα θετικά επιτεύγματα ελάσσονος σημασίας.

To 1944 ο Μακρής ήταν δικηγόρος υπεράσπισης στις δίκες των Βουλγαρομακεδονικών μελών της τρομοκρατικής Okhrana.

Υπάρχει ισχυρισμός βάσει του οποίου συνωμότησε με τον Εισαγγελέα του Εφετείου για την εξαφάνιση αποδεικτικών στοιχείων, την αλλοίωση των καταθέσεων, ή την απόσπαση εγγυήσεως για ήπια καταδικαστική απόφαση μικρής χρηματικής ποινής (ο Εισαγγελέας αργότερα αποκαθηλώθηκε για ανήθικη συμπεριφορά). Ο Μακρής ήταν επίσης δικηγόρος υπεράσπισης για διάφορους κομμουνιστές του EAM/EΛΑΣ στο Ειδικό Δικαστήριο για Προδοσία. Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι επέτρεψε στον Σάββα Παπαεμμανουήλ, διευθυντή του Ιδρύματος Κοινωνικής Ασφάλισης, να αποδράσει από την Ελλάδα αφού πρώτα υπεξαίρεσε όλους τους πόρους του ιδρύματος. Τελικά, και αναφορικά με τον Merten, πιστεύεται ότι o Μακρής συνεργάσθηκε με τους Γερμανούς ως …
 

img015

…πληροφοριοδότης, λαμβάνοντας την αμοιβή του από τα κατασχεθέντα Εβραϊκών ιδιοκτησιών. Η ακρίβεια των παραπάνω κατηγοριών θα ήταν σε πολλές περιπτώσεις δύσκολο να αποδειχθεί.

Κοινωνικά, ο Μακρής είναι γνωστός ως μανιώδης χαρτοπαίχτης και «γυναικάς». Στην Θεσσαλονίκη ήταν μέλος της χαρτοπαικτικής λέσχης «Πετρακάκος», η οποία μετεφέρθη στην Αθήνα όταν ο ίδιος έγινε Υπουργός. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο ίδιος θα μπορούσε να ήταν συνέταιρος. Αναφέρθηκε πως την παραμονή της Πρωτοχρονιάς έχασε 120.000 δραχμές (περίπου $4000) στην οικία του Πάνου Αθανασιάδη, εκδότη της Ναυτεμπορικής.

 

Ευδοξία Μακρή, του γένους Λεοντίδου
Γραμματέας του Merten και ερωμένη του.

Η Ευδοξία είναι η θυγατέρα ενός προπολεμικού φιλελεύθερου βουλευτή από την Θεσσαλονίκη. Ο Merten ισχυρίζεται πως κατά τη διάρκεια της κατοχής ήταν μία από τους πληροφοριοδότες του, η οποία Μακρή και ο Καραμανλής αμείφθηκαν με την μεταβίβαση σε αυτούς μιας κατασχεμένης αποθήκης ενός Εβραίου εμπόρου, η οποία περιείχε μετάξι αξίας $15.000. Φημολογείται πως ο Merten κατάφερε να αποκρύψει μια πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από «λάφυρα» στην περιοχή της Μεγαλο-Καραμπουρνού, και αυτά εικάζεται πως προσπαθούσε να συλλέξει όταν επέστρεψε το 1957 και συνελήφθη. Καμία απόδειξη.

Όπως θα μπορούσε να ήταν αναμενόμενο, κατά τη σύλληψη του Merten, το 1957, ο Μακρής παρενέβη στον Εισαγγελέα Θεσσαλονίκης, και αργότερα, αφού η δίκη του Merten  θα ενέπλεκε και την Ευδοξία, και στον Υπουργό Δικαιοσύνης, Παπακωνσταντίνου. Προσπάθησε επίσης να έχει την εκδίκαση της υπόθεσης και σε βιντεοσκοπημένη μορφή και ίσως φέρει μέρος της ευθύνης για την έκδοση του Merten στην Γερμανία.

Η Ευδοξία ήταν στην δυσχερέστερη θέση ανάμεσα στους Έλληνες που ενεπλέκοντο, καθώς κατέθεσε ότι μίλησε με τον Merten μόλις δύο φορές κατά την περίοδο της Κατοχής. Ο Μέρτεν δε, θα μπορούσε κάλλιστα να παρουσιάσει τεκμηριωμένα στοιχεία βάσει των οποίων θα φαινόταν ότι ήταν η γραμματέας του.

 

Γιώργος Θέμελης,
γεν. 1896, Θεσσαλονίκη

Σχολή Υποψήφιων Αξιωματικών 1918,
Ανώτατο Κολέγιο Πολέμου και άλλα στρατιωτικά κολέγια της Γαλλίας,
Μετετάχθη στην Αεροπορία το 1932 με το βαθμό του Ταγματάρχη,
Συνταξιοδοτήθηκε εθελοντικά το 1935 ακολουθώντας το πραξικόπημα του φιλελεύθερου κόμματος

Επιστροφή στην Αεροπορία, Διοίκηση Θεσσαλονίκης, ως Αντισυνταγματάρχης της Διοικήσεως Προσωπικού Αεράμυνας.
Νομάρχης Εδέσσης 1941-1943, παραιτείται μετά την εκτέλεση του κουνιάδου του, βαθμοφόρου μέλους του ΕΛΑΣ, από τους Γερμανούς.

Εργάσθηκε για την Αντίσταση στην Μακεδονία και την Μέση Ανατολή. Συνταξιοδοτήθηκε εθελοντικά μετά την απελευθέρωση ως Αρχιστράτηγος.

Εκλέχθη Βουλευτής Θεσσαλονίκης με το κόμμα Εθνικής Ένωσης του Κανελλόπουλου από το οποίο και ανεξαρτητοποιήθηκε μετά την σύγκρουσή του με τον Κανελλόπουλο.

Το 1949 εκλέχθη ως φιλελεύθερος.

Σώμα Πολεμικής Αεροπορίας 1949050 ως Αρχιστράτηγος για να εκπληρώσει τις απαιτήσεις συνταξιοδότησης.

1956-58, Βουλευτής Θεσσαλονίκης με το κόμμα του Καραμανλή «ΕΡΕ».

Διορίσθη Υπουργός Άμυνας το 1958.

 

img016

  1. Ένα τρισέλιδο άρθρο με τίτλο “Ihr onkel Konstantin” (Ο θείος της ο Κωνσταντίνος), μαζί με αρκετές φωτογραφίες οι οποίες περιλάμβαναν και αυτές του Πρωθυπουργού Καραμανλή και του Υπουργού Εσωτερικών Μακρή, εκδόθηκαν στο τεύχος της 28ης Σεπτεμβρίου του Der Spiegel.
  2. Το άρθρο ανέφερε τις πρώτες εξελίξεις της δίκης που εκδικάζεται στο δικαστήριο της Πολιτείας Kiel καθώς και τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή. Ο Dr. Max Merten, Δικηγόρος εκ Βερολίνου, και κατ ισχυρισμό εγκληματίας πολέμου, εμήνυσε τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου του Schleswig-Holstein, Dr. Karl Marbach, για ψευδορκία.
  3. Αμφότεροι οι Dr Marbach και Dr Merten υπηρέτησαν, κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα, στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Και οι δύο διετέλεσαν πολιτικοί αξιωματούχοι με το Αρχηγείο Διοικήσεως του Γερμανικού Στρατού για τη διοίκηση της Θεσσαλονίκης, έκαστος στη θέση του Επικεφαλής Διοικήσεως. Ο Dr. Merten αντικατέστησε τον Dr Marbach όταν ο τελευταίος επέστρεψε στην Γερμανία προκειμένου να υπηρετήσει στο Ρωσικό Μέτωπο.
  4. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διεπράχθησαν αρκετά εγκλήματα και φρικαλεότητες από τον Γερμανικό Στρατό, όπως η ολοκληρωτική καταστροφή χωριών, η εκτέλεση του πληθυσμού χωριών, και ενέργειες εναντίον της ελληνικής εβραϊκής κοινότητας. Μία εκ των πλέον γνωστών αντιεβραϊκών πράξεων ήταν η επονομαζόμενη «Δράση για Καταχώριση των Εβραίων στην Πλατεία Ελευθερίας», η οποία έλαβε χώρα την 11η Ιουνίου του έτους 1942 και κατά την οποία περισσότεροι από 9000 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης συγκεντρώθηκαν με σκοπό την εγγραφή τους στα μητρώα. Κατά την εξέλιξη της διαδικασίας βρέθηκαν θύματα ακραίων σωματικών κακοποιήσεων.

 

img017

Αυτό έγινε εφικτό με την προσκόμιση από τον Merten μιας φωτογραφίας, ως αποδεικτικό στοιχείο, η οποία απεικόνιζε τον Merten, την γραμματέα του Δοξούλα Λεοντίδου, τον αρραβωνιαστικό της Δημήτριο, και τον θείο της Κωνσταντίνο σε μια εξοχική εκδρομή. Ο Merten διευκρίνισε πως αυτοί οι τρεις είχαν λάβει μια αποθήκη μέταξας η οποία περιείχε μετάξι αξίας 15 χιλιάδων λιρών Αγγλίας, αποθήκη η οποία αρχικά ανήκε σε Εβραίο έμπορο. Το Spiegel συνεχίζει αναφέροντας «Ο Max Merten δεν είχε κανέναν ενδοιασμό στο να υποδείξει την επωνυμία των τριών αποδεκτών της Εβραϊκής περιουσίας:

  • Θείος: Κωνσταντίνος Καραμανλής, Βασιλικός Πρωθυπουργός της Ελλάδος, κάτοικος Αθηνών.
  • Αρραβωνιαστικός: Δημήτριος Μακρής, Βασιλικός Υπουργός Εσωτερικών, κάτοικος Αθηνών
  • Γραμματέας: Δοξούλα Μακρή, νυν σύζυγος του Δημητρίου Μακρή με τον οποίο διαμοιράζεται την οικία των Αθηνών.

Αυτοί οι τρεις άνθρωποι παρείχαν, όπως αρκετοί ακόμη Έλληνες συμπολίτες τους, πληροφορίες στον Γερμανό Διοικητή της Διοίκησης Θεσσαλονίκης-Αιγαίου. Εφόσον ως Έλληνες δεν κάνουν ποτέ κάτι δίχως αντάλλαγμα, τους παρασχέθηκε περιουσία Εβραίων, καθιστώντας έτσι εφικτή την παραμονή της περιουσίας αυτής στην Ελλάδα.

 

img018

  1. IV) Πέρα από όλες τις προαναφερθείσες παραπάνω παρασκηνιακές επίσημες ενέργειες, οι Messrs, Γκέρτσος και Κονιόρδος, οι οποίοι ήταν ιδιαίτερα γνωστοί οικονομικοί συνεργάτες των Γερμανών κατά τη διάρκεια της Κατοχής και οι οποίοι κατέστησαν πλούσιοι λόγω της συνεργασίας τους αυτής, εστάλησαν λίγες εβδομάδες νωρίτερα, εκ μέρους των κατηγορούμενων Ελλήνων, στην Γερμανία. Ο καθένας εξ αυτών των τριών ήταν προσωπικός φίλος της συμμορίας του Καραμανλή και έχει μάλιστα αναφερθεί ότι ο πρώτος είχε αναλάβει την κατασκευή πολυτελούς βίλας για τον Καραμανλή στο Montreaux της Ελβετίας (βλ. την άλλη μου αναφορά). Ο Κονιόρδος, ένας εκ των αδερφών Κονιόρδου, είναι βιομήχανος του τομέα της ποτοποιίας, ο οποίος κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, έκλεβε, μαζί με τους Γερμανούς, την εκάστοτε παραγωγή των Πελοποννησίων παραγωγών, μετατρέποντάς την σε κονιάκ, κλπ για τους Γερμανούς, προϊόντα τα οποία τελικά κατέληγαν εξ ολοκλήρου στην Γερμανία για τις ανάγκες του στρατού και του Γερμανικού πληθυσμού. Ο Κονιόρδος, μέσα από αυτή τη διαδικασία, απέκτησε τεράστια χρηματικά ποσά τα οποία σίγουρα θα μοιράστηκε με κάποιους εμπλεκόμενους κορυφαίους Γερμανούς αξιωματικούς.

 

img019

  1. V) Οι παραπάνω οικονομικοί συνεργάτες και μερικοί χρηματοδότες της συμμορίας Καραμανλή κατέληξαν σε εκτεταμένες συμφωνίες στην Γερμανία, κυρίως με τον Merten, και συζήτησαν τους όρους του συμβιβασμού τους οποίους είχε θέσει ο Merten.

Το πρώτο στάδιο της συμφωνίας είχε ολοκληρωθεί με την καταβολή από τον Κονιόρδο στον Merten του ποσού των 100.000 δολαρίων, του δόθηκαν επίσης επιπλέον διαβεβαιώσεις για επανεξέταση της ποινής του με την παρέμβαση και την ισχυρή υποστήριξη της Ελληνικής Κυβέρνησης. Έτσι εξασφαλίστηκε μια προσωρινή αδράνεια από τη μεριά του Merten. Ωστόσο, υπάρχουν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες το χρηματικό ποσό που απαιτούσε ο Merten και οι συνεργοί του, οι διευθυντές των Γερμανικών εκδοτικών οίκων, ήταν πολύ υψηλότερο και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν επετεύχθη ακόμη καμιά τελική συμφωνία, αφήνοντας υπαρκτή τη πιθανότητα, εν ευθέτω χρόνω, αυτή η υπόθεση να βγει πάλι στην επιφάνεια, έως ότου θα ικανοποιούντο όλες οι απαιτήσεις των Γερμανών, και επιπλέον, θα επανεκκινείτο και η διαδικασία επανεξέτασης της ποινής του Merten, κάτι το οποίο είχε ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο τον Merten. Στο μεταξύ, υπάρχουν ενδείξεις πως οι μεσάζοντες Γκέρτσος και Κονιόρδος έχουν δυσκολίες στην ανεύρεση και καταβολή του απαιτούμενου επιπλέον χρηματικού ποσού για την δωροδοκία, χρηματικό ποσό που φαίνεται να είναι αρκετά μεγάλο. Φυσικά οι ορατές και μη, δυνάμεις της αντιπολίτευσης εναντίον της Κυβερνήσεως εργάζονται πυρετωδώς για αναθέρμανση της υποθέσεως “Merten”, με το σημαντικότερο κομμάτι αυτού του έργου να απευθύνεται στο περιοδικό “Der Spiegel”, προκειμένου αυτό να αρχίσει πάλι να αρθογραφεί για τις Ελληνικές προσωπικότητες που ευρίσκοντο σε αμφισβήτηση.

 

img020

30 Ιανουαρίου 1961

 

a). Οι δεξιοί οπαδοί του Γρίβα στην Κύπρο, οι οποίοι ήτο εναντίον της Συμφωνίας της Ζυρίχης, αυξάνονται σε δύναμη.

 

b). Φαίνεται πω η υπόθεση “Merten” υποβοηθείται από τον Γρίβα και τους οπαδούς του, με κύριο σύνδεσμο τον Αντώνη Γεωργιάδη, πρώην υπαρχηγό της EOKA και για μια περίοδο Υπουργό της Μεταβατικής Κυβερνήσεως Μακάριου στην Κύπρο, ο οποίος ζει στη Γερμανία ως φοιτητής στην πόλη της Φρανκφούρτης και αυτή του Αμβούργου. Αποτελεί στενό σύνδεσμο με το περιοδικό “Spiegel” και την εφημερίδα “Hamburg Echoe”,

 

img021

…και τον κύκλο επαφών του Merten. Επίσης θεωρείται να αποτελεί τον κύριο σύνδεσμο ανάμεσα στον κύκλο του Merten και την πολιτική αντιπολίτευση στην Ελλάδα.

 

Γ)  Το Κέντρο Διοικήσεως του Γρίβα στην Κύπρο τρέφει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την υπόθεση “Merten”, επιδιώκοντας την αναζωπύρωσή της με όλες του τις δυνάμεις. Προσφάτως ο νυν Αρχηγός της Luftwaffe επεσκέφθη την Κύπρο, όπου και εμφανίζεται ως «έμπορος» να αναπτύσσει συζητήσεις για την υπόθεση “Merten”με τους Άντρες του Γρίβα.

 

Advertisements
Posted in Πολιτικά | Tagged , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα….

7 Οκτωβρίου 2017

Επαμεινώνδα Ε. Πανά,
συντ. Καθηγητή,
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Φαίνεται ότι στη χώρα μας το Ελληνικό συστημικό κατεστημένο, διατρέχοντας την οκταετία των μνημονίων, ξεπέρασε την ανησυχία και τον φόβο που στην αρχή είχαν προκαλέσει κοινωνική, πολιτική, ηθική και οικονομική κρίση.

Η αρχική οργή του κόσμου πλέον δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει η οποιαδήποτε σκέψη περί κάθαρσης. Γι’ αυτό και πολύ γρήγορα σχετικά επανεμφανίσθηκαν οι πρωταγωνιστές της κρίσης στην πολιτική σκηνή.

Η δυστυχία του να είσαι νεοέλληνας είναι απερίγραπτη, όχι μόνο γιατί είσαι καταδικασμένος να ζεις σε ένα προτεκτοράτο, αλλά γιατί θα πρέπει να αγωνίζεσαι μια ολάκερη ζωή για ένα μεροκάματο.

Το περίεργο είναι ότι αυτός ο λαός ανέχεται τα πάντα: και την οικογενειοκρατία και τους αρχιτέκτονες της κρίσης και τα τσιράκια τους.

Αναμφίβολα το συστημικό οικογενειοκρατικό κατεστημένο είναι πλέον πολύ ισχυρό στην Ελλάδα. Παρατηρήστε τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμηθείτε ότι το κόμμα ΛΑΟΣ από ακροδεξιό αντιμνημονιακό έγινε εταίρος στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Το κατεστημένο σήμερα γνωρίζει καλά ότι δεν υπάρχει εξωσυστημικός σοβαρός κίνδυνος. Θυμηθείτε ακόμη τι έγινε με το δημοψήφισμα εκείνο που το ΟΧΙ βαφτίστηκε ΝΑΙ.

Ελπίζει μήπως κάποιος ότι τα μικρά κόμματα θα τρομάξουν το πολιτικό σύστημα με τις οικογένειές τους; Οι όποιοι νέοι σχηματισμοί θα κινηθούν μέσα στα πλαίσια του εκλογικού παιχνιδιού σύμφωνα με το οποίο ο πολίτης έχει την ψευδαίσθηση ότι επιλέγει κάποιον που θα λύσει το πρόβλημα της Ελλάδας, ενώ δυστυχώς ο σκοπός του είναι η βουλευτική αποζημίωση.

Συμπερασματικά, καλώς ή κακώς όλα αυτά τα χρόνια, από το 1974 μέχρι σήμερα, το συστημικό οικογενειοκρατικό κατεστημένο γνωρίζει να «παίζει μπάλα» από την άκρα δεξιά έως την άκρα αριστερά.

Οι περισσότεροι πολίτες δεν έχουν κατανοήσει ότι σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα της κρίσης,  πριν ακόμα γεννηθεί κάποιος έχει υποθηκευμένο το μέλλον του από κάποιους που μόνοι τους πήραν αυτήν την απόφαση. Εντύπωση προκαλεί η ανοχή που δείχνουν οι Έλληνες ακόμα και σήμερα μετά από τόσα δεινά.

Αυτό ακριβώς δείχνει η κάθε τόσο παρουσία ενός μέλους της οικογένειας Παπανδρέου. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η ανοχή των πολιτών για τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον ολετήρα της χώρας,   ο οποίος ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς προσκάλεσε προσωπικά τον ηγέτη του ψευδοκράτους της Κύπρου Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος εξέθεσε τις απόψεις του για το Κυπριακό ενώπιον των παραγόντων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Untitled-1

Untitled-2

Ποιος άραγε δεν θυμάται τον υπέρμαχο του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο; Ποιος δεν θυμάται ότι ο Γ. Παπανδρέου ήταν ένθερμος θιασώτης της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ; Ποιος δεν θυμάται ότι ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της προσέγγισης της Ελλάδας με την Τουρκία, διορθώνοντας τα σχολικά βιβλία της ιστορίας ώστε να μην στενοχωρηθούν οι Τούρκοι; Ποιος δεν θυμάται επίσης ότι ο Γ. Παπανδρέου ήταν υπέρμαχος της πολυπολιτισμικότητας; Ποιος δεν θυμάται ακόμη ότι ο ίδιος ακολουθεί τη γραμμή της «Νέας Τάξης» – Λέσχης Μπίλντερμπεργκ προασπίζοντας μαχητικά την παράνομη –μη νόμιμη- μετανάστευση – λαθρομετανάστευση;

Στις 4 Νοεμβρίου του 2011 -λίγες ημέρες πριν ορκισθεί η Κυβέρνηση Παπαδήμου, η Κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου (βλ. ΦΕΚ 4 Νοεμβρίου 2011) εξέδωσε τη διυπουργική απόφαση:

«Μεταβιβάζονται και περιέχονται χωρίς αντάλλαγμα στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου» κατά κυριότητα οι ακόλουθες κινητές αξίες εταιρειών, μαζί με τα σχετικά δικαιώματα ψήφου, οι οποίες ανήκουν στην κυριότητα του δημοσίου και περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015 (Ν.3985/2011, ΦΕΚ Α’151)».

Ποιος λοιπόν είναι εκείνος που υποθήκευσε αρχικά το μέλλον της χώρας, βάζοντας πλατιά την υπογραφή του στα Μνημόνια;

Ο ίδιος δεν πραγματοποίησε τις μυστικές επαφές με τον τότε διευθυντή του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν, πριν ακόμη αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας;

Ποιος ανακοίνωσε στις 23 Απριλίου του 2010 από το ακριτικό Καστελόριζο την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ μέσω μνημονίου που στην πράξη σήμαινε ολοκλήρωση του καταστροφικού έργου; Μνημόνιο δημιουργίας προτεκτοράτου, όπως θα έλεγε και ο πατέρας του Ανδρέας Παπανδρέου.

Στις Κάννες, την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου του 2011, σύμφωνα με περιγραφή των Financial Times o Πρόεδρος της Κομισιόν Μανουέλ Μπαρόζο είχε ανατρέψει τον Γ. Παπανδρέου, και με άνεση χωρίς τη διεξαγωγή Εθνικών Εκλογών, είχε ανοίξει ο δρόμος διακυβέρνησης για τον τεχνοκράτη Παπαδήμο. Αν ο Γ. Παπανδρέου ήταν Ιάπωνας, εκείνη τη στιγμή του εξευτελισμού, σίγουρα θα έκανε χαρακίρι.

Ίσως ο  Γ.Παπανδρέου να μην διαθέτει ακόμη αυτογνωσία ώστε να αντιλαμβάνεται που οδήγησαν τη χώρα οι πράξεις του και σε ποιο σημείο κατάρρευσης έφερε τους Έλληνες, μερικοί από τους οποίους τον είχαν προτιμήσει ως Πρωθυπουργό. Περισσότερο ενδιαφέρον έχει για τον Γ. Παπανδρέου το πεδίο δόξης που του παρέχουν οι θιασώτες του εθνομηδενισμού.

Άλλωστε, ο Γ. Παπανδρέου ποιόν άλλον θα υπερασπιστεί αν όχι «το μαγαζάκι του» τη Διεθνή Σοσιαλιστική;

Ο λαός δυστυχώς απουσιάζει από το πολιτικό παιχνίδι  όταν οι πολιτικοί μας θέλουν να οικονομήσουν χρήμα για τους δανειστές, και το αρπάζουν από τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς, τους αγρότες. Η φωνή όλων αυτών είναι ανίσχυρη να τους σταματήσει.

Τελικά, ο λαός αυτός δυστυχώς ανέχεται το άθλιο συστημικό οικογενειοκρατικό πολιτικό σύστημα που δεν εξυπηρετεί τον ίδιο τον Ελληνικό λαό, αλλά μόνο τους δανειστές.

Τώρα πια τι περιμένουν οι Νεοέλληνες; Μήπως, όπως θα έλεγε ο Βάρναλης: «Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα…»

Όμως τα θαύματα είναι αποτέλεσμα πίστης και οι Νεοέλληνες τον Θεό τον έχουν γραμμένο στο facebook τους.

Posted in Πολιτικά | Tagged , , , , , | Leave a comment

Ο Φόβος ως εργαλείο υπακοής στα Μνημόνια

24 Σεπτεμβρίου 2017

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
Συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Η διαρκής αναφορά στα Μνημόνια, στους δανειστές, στον Σόιμπλε, στην Γερμανία, στο ΔΝΤ, στην Ευρωπαϊκή  Ένωση έχει έναν αντικειμενικό σκοπό: να επιβάλει μια κουλτούρα φόβου ανάμεσα στους Έλληνες πολίτες. Ποιος ωφελείται από την κουλτούρα του φόβου;

featured image Φόβος

Είναι ένα ερώτημα πάρα πολύ απλό μα ισχυρό. Έχουν περάσει επτά χρόνια από την εφαρμογή των Μνημονίων. Κάθε φορά που πλησιάζουν οι εκλογές και συνήθως αιωρείται κάποια αξιολόγηση, κάποιο ζήτημα με την τρόικα, τότε αρχίζει έντονα να πλανάται ο φόβος στους πολίτες. Θα πάρουμε τη σύνταξη αναρωτιέται ο συνταξιούχος. Θα πάρουμε τα 400 ευρώ την εβδομάδα, αναρωτιέται ο ιδιώτης.

Είναι πλέον κλασικό το βιβλίο του Τζωρτζ Όργουελ: «1984». Σ’ αυτό του το βιβλίο ο Όργουελ πιστεύει στη δύναμη της γλώσσας. Σκοπός του σύγχρονου ολοκληρωτισμού είναι η αλλαγή της σημασίας των λέξεων ώστε να επέλθει η σύγχυση. Σήμερα «ιδιώτες» ονομάζουμε τους αεριτζήδες, τους καταπατητές που τείνουν να μεταπηδήσουν στην κατάσταση των λαμογιών.

Ο φόβος ταράσσει τη λογική. Αυτό το γνωρίζουν οι πολιτικοί όλων των κομματικών παρατάξεων.

Το έργο τους το δημαγωγικό διευκολύνεται κάτω από τον φόβο και έτσι περνάνε εύκολα τα μηνύματά τους και υφαρπάζουν τις ψήφους των πολιτών. Πολλά και διάφορα συμβαίνουν κάτω από τον φόβο. Ποιος ωφελείται από τον φόβο και ποιος θέλει την κουλτούρα του φόβου; Ωφελούνται εκείνοι που έφεραν την κρίση στην Ελλάδα. Ωφελούνται εκείνοι που κατάφεραν να ξεφτιλίσουν διεθνώς τη χώρα, που πλήγωσαν την εθνική υπερηφάνεια. Ωφελούνται με άλλα λόγια οι υπεύθυνοι της κρίσης. Ωφελείται το κομματικό σύστημα που δημιούργησε τη φτώχεια, την ανεργία, τη διαφθορά, τα χρέη.

Έτσι, ο πολίτης όταν καλείται να ψηφίσει πηγαίνει στην κάλπη με παράλυση της λογικής με σύγχυση των λέξεών του κάτω από τον φόβο. Σωστά ο Brzezinski τονίζει ότι:

«…ο φόβος σκοτεινιάζει τη λογική, κάνει έντονα τα αισθήματα και ευκολότερο στους δημαγωγούς να κινητοποιούν το πλήθος υπέρ των ενεργειών που θέλουν οι ίδιοι να κάνουν».

Δηλαδή, στην ουσία ο φόβος είναι το αποτελεσματικό εργαλείο της χειραγώγησης του πλήθους. Έτσι, στη διάρκεια των Μνημονίων που ζούμε κατά καιρούς χρησιμοποιείται ο φόβος από την πολιτική ως  χειραγωγικό εργαλείο.

Οι Έλληνες πολίτες κατά τακτά διαστήματα πληροφορούνται για τις Συνεδριάσεις του Eurogroup, για την αξιολόγηση, για τις προαπαιτούμενες ενέργειες, για τις προβλέψεις του πρωτογενούς πλεονάσματος, για την ελάφρυνση του χρέους, για τις περικοπές των συντάξεων, για τα εκκρεμή εργασιακά θέματα (ΔΕΗ, ιδιωτικοποιήσεις, εργαλειοθήκες), για τις περικοπές σε αφορολόγητο, για την εκταμίευση των δόσεων από ΕΕ και ΔΝΤ, για το γεγονός ότι στην Αθήνα έρχονται οι δανειστές προκειμένου να συνεχίσουν τη συζήτηση για την β’ αξιολόγηση, για το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας συνολικού ύψους 86 δις ευρώ κλπ.

Αυτά όλα τα μεμονωμένα γεγονότα λειτουργούν στη διαδικασία της ανανέωσης του φόβου. Για παράδειγμα ξαφνικά ακούει ο Έλληνας πολίτης για τρίτο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας. Ενώ στην αρχή είχε ακούσει για χρέος και του δημιούργησε φόβο, συνήθισε το χρέος και μετά από ένα χρονικό διάστημα πληροφορείται για το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης και εκεί το αίσθημα του φόβου ξαναζωντανεύει.

Η δημιουργία και η συντήρηση του φόβου προκαλείται κατά δόσεις με διαδοχικά κύματα φόβων. Η γεννήτρια του φόβου είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα με στόχο τη  λογική, τις πεποιθήσεις τα αισθήματα των πολιτών. Αρκεί οι πολίτες να νιώσουν ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, τότε το εργαλείο του φόβου λειτουργεί αποτελεσματικά.

Η τρίτη αξιολόγηση των Μνημονίων θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο. Τι μας πληροφορούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Ο Νίκος Ξυδάκης δήλωσε στο ραδιόφωνο «Στο Κόκκινο» ότι:

 

«Είμαστε στον όγδοο χρόνο της διαπραγμάτευσης και θα ακολουθήσουν κι άλλα. Δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα φανούν λογικοί οι δανειστές»

 

Και ο Υφυπουργός Πιτσιόρλας δηλώνει στη RealNews:

 

«Η τρίτη αξιολόγηση – όπως και οι προηγούμενες – θα αποτελέσει μια σύνθετη διαδικασία. Η ελληνική κυβέρνηση έχει τη βούληση και όλα τα επιχειρήματα να επιδιώξει τη γρήγορη ολοκλήρωσή της. Επειδή όμως δεν πρέπει να αποκλείσουμε το να βρεθούμε ξανά αντιμέτωποι με πιέσεις και υπερβολικές απαιτήσεις, πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αφαιρέσουμε έγκαιρα όλα τα πιθανά προσχήματα. Η πορεία της οικονομίας μας δίνει αυτή τη δυνατότητα.»

 

Έρχονται και οι δανειστές οι οποίοι απαιτούν να πουληθούν σε fund τα «κόκκινα δάνεια». Η εκπρόσωπος της κομισιόν Αννίτα Μπράιτχαρτ δήλωσε ότι:

 

«Οι ελληνικές τράπεζες είναι καλά κεφαλαιοποιημένες. Τώρα προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στη μείωση του όγκου των μη εξυπηρετούμενων δανείων, κάτι το οποίο περιγράφεται εκτενώς στο Μνημόνιο και τη συμφωνία του περασμένου Ιουνίου με τις ελληνικές Αρχές».

Παρατηρούμε ότι οι Έλληνες πολίτες ζουν κάτω από διαδοχικά κύματα απειλών που δημιουργούν τις καταστάσεις του φόβου. Κάτω από τις απειλές και τους φόβους εύκολα επιταχύνεται η υποταγή και ο συμβιβασμός. Έχουμε εθιστεί στην κατάσταση του φόβου και των Μνημονίων. Ο εθισμός είναι κάτι που δεν μπορείς να σταματήσεις.

Ο εθισμός καταλύεται με την αλλαγή.

Posted in Πολιτικά | Tagged , , , , | Leave a comment

Η Ανεξαρτησία του Κουρδιστάν = Το Νέο Ισραήλ

 

19 Σεπτεμβρίου 2017

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
Συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 θα λάβει χώρα δημοψήφισμα για το μέλλον του  αυτόνομου Κουρδιστάν, διοικητικής περιοχής του Ιράκ, για το αν θα παραμείνει μια πολιτεία του Ιράκ, ή θα γίνει ανεξάρτητο κράτος.

KRG map

Πιο συγκεκριμένα το ερώτημα είναι:  «Θέλετε η Κουρδική περιοχή (KRG) και οι Κουρδικές περιοχές εκτός της περιοχής KRG να γίνουν ένα ανεξάρτητο κράτος;»

Η ερώτηση έχει διατυπωθεί σε τέσσερις γλώσσες:

  • Κουρδικά
  • Αραβικά
  • Συριακά
  • και Τουρκικά

Οι κάτοικοι της KRG ηλικίας άνω των 18 ετών έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν. Περίπου τρία εκατομμύρια Κούρδων θα προσέλθουν στην κάλπη την 27η Σεπτεμβρίου 2017.

 

Προτού αναφερθούμε στα του δημοψηφίσματος εμείς οι Έλληνες οφείλουμε να θυμηθούμε από την ιστορία τη σχέση μας με τους Κούρδους.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου αξιοποιήθηκαν από την Τουρκία οι κουρδικές συμμορίες. Υπεύθυνοι της αρμενικής γενοκτονίας καθώς και της σφαγής χριστιανών του Πόντου ήταν οι κουρδικές συμμορίες.

Οι παγκόσμιες δυνάμεις ΗΠΑ και ΕΕ φαίνονται να είναι σκεπτικές ως προς το δημοψήφισμα. Οι ΗΠΑ έχουν υποδείξει στους Κούρδους αλλαγή της ημερομηνίας του δημοψηφίσματος από τον Σεπτέμβριο του 2017 για μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιράκ που θα γίνουν το 2018. Από τη μεριά τους οι Κούρδοι δεν φαίνεται να έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη απέναντι στις ΗΠΑ, μια και το 2003 όταν οι ΗΠΑ ανέτρεψαν το καθεστώς του Σαντάμ τότε ζητήθηκε από τους Κούρδους να βοηθήσουν να στηθεί η νέα δημοκρατική κυβέρνηση με σταθερούς δεσμούς δίνοντάς τους διάφορες υποσχέσεις.

Οι New York Times σε άρθρο της τονίζει ότι  «σήμερα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για το δημοψήφισμα των Κούρδων».  Ένα άρθρο του Michael Rubin θεωρεί ότι «Ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα είναι ένα αποτυχημένο κράτος».

Ο Robert Rothberg αναφέρει ότι όταν ένα ασθενές κράτος μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος τότε επηρεάζει και κράτη που συνορεύουν με αυτό.

Το Ιράκ, το Ιράν, η Τουρκία και η Συρία είναι οι χώρες που δεν πρόκειται να υποστηρίξουν την ανεξαρτησία των Κούρδων.

Ο πρώην Πρωθυπουργός του Ιράκ   Nuri al-Maliki (2006-2014) σε συνέντευξή του δηλώνει ότι

«ο Μπαρζάνι (ηγέτης των Κούρδων) επιδιώκει την δημιουργία του «Μεγάλου Κουρδιστάν» αποσπώντας τμήματα της Συρίας, του Ιράν, του Ιράκ και της Τουρκίας. Ο Μπαρζάνι εξαρτάται από το Ισραήλ, σε όλες τις πολιτικές του».

Κατά τον Maliki το Κουρδιστάν θα γίνει το «δεύτερο Ισραήλ»

Στις 29 Ιουνίου 2017 ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Μ.Νετανιάχου δήλωνε ότι η κυβέρνησή του υποστηρίζει την ανεξαρτησία του Ιρακινού Κουρδιστάν. Το Ισραήλ ήταν η πρώτη χώρα που ανακοίνωσε την υποστήριξή της για την ανεξαρτησία του Ιρακινού Κουρδιστάν.

Το Ισραήλ βλέποντας την μεγάλη ευκαιρία για τις οικονομικές συναλλαγές και την αγορά του Κουρδικού πετρελαίου έσπευσε να στηρίξει το δημοψήφισμα προσδοκώντας επιπλέον τη δημιουργία αντιθέσεων μεταξύ Κούρδων και Αράβων.

Το ζήτημα δεν είναι η δημιουργία του «Μεγάλου Κουρδιστάν», αυτό είναι το δένδρο. Το δάσος είναι η δημιουργία του «Μεγάλου Ισραήλ».

Το Ισραήλ, στο μυαλό των ιδρυτών του, ξεκινώντας από τον «προφήτη» του, του Θεοδώρου Χερτζλ ήταν ότι το Ισραήλ ξεκινά από τον Νείλο και καταλήγει στον Ευφράτη συμπεριλαμβάνοντας τμήματα της Συρίας και του Λιβάνου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το Ισραήλ υποστηρίζει το δημοψήφισμα γιατί έτσι διασπάται το Ιράκ.

Το σχέδιο Oded Yinon οφείλεται στον O.Yinon (Strategy for Israel in the Nineteen Eighties) το οποίο δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 1982 στο εβραϊκό περιοδικό Kivunim και μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον I.Shalak.

Το σχέδιο του Yinon μπορεί να αποτελεί ένα στρατηγικό σχέδιο ανάδειξης της κυριαρχίας του Ισραήλ σε ολόκληρη την περιοχή. Προτείνει μάλιστα ως γεωγραφική στρατηγική του Ισραήλ τον κατακερματισμό των Αραβικών κρατών σε μικρότερα και αδύναμα κράτη. Χαρακτηριστικά αναφέρει για το Ιράκ:

«Το Ιράκ είναι πλούσιο σε πετρέλαια…. Η διάλυσή του είναι πολύ πιο σημαντική για εμάς από ό,τι η Συρία… Τρεις πολιτείες υπάρχουν σε τρεις κύριες πόλεις: Μπάσρας, Βαγδάτη  και Μοσούλη, και περιοχή Σιιτών στον νότο που διαχωρίζονται από τους Σουνίτες και τους Κούρδους στο Βορά»

Έτσι, σύμφωνα με το σχέδιο Yinon, η στρατηγική του Ισραήλ θα πρέπει να είναι η διαίρεση του Ιράκ σε ένα κράτος του Κουρδιστάν και δύο Αραβικά κράτη, ένα για Σιίτες και ένα για Σουνίτες.

Κάτω από αυτό το πρίσμα δεν αποτελεί έκπληξη η στήριξη του δημοψηφίσματος των Κούρδων από το Ισραήλ.
Επίσης, στο όλο παιχνίδι είναι και ο παράγοντας πετρέλαιο. Το Κουρδιστάν είναι μια περιοχή πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου.

Μέχρι το 2004 η περιοχή κάτω από τον έλεγχο της κυβέρνησης  Kurdistan Regional Government (KRG) δεν είχε βγάλει ούτε ένα βαρέλι πετρέλαιο και μέσα σε μια πενταετία έγινε πετρελαϊκή δύναμη φτάνοντας την παραγωγή της να ξεπερνά τα 500.000 βαρέλια την ημέρα.

Kirkuk2

Αν ανεξαρτητοποιηθεί η περιοχή του Βόρειου Ιράκ, ή η  KRG, τότε θα είναι η δέκατη μεγαλύτερη χώρα σε αποθέματα πετρελαίου. Σημειώνουμε ότι η Kurdish Regional Government (KRG) έχει μεγαλύτερη αυτονομία όσον αφορά την πολιτική και την οικονομία από άλλες Κουρδικές περιοχές.

Οι Financial Times τον Αύγουστο του 2015 σε άρθρο τους ισχυρίζονταν ότι το πετρέλαιο που προέρχεται από το KRG αντιστοιχεί στο 75% των εισαγωγών του. Μόνο στο χρονικό διάστημα Μαΐου – Αυγούστου το Ισραήλ εισήγαγε Κουρδικό πετρέλαιο περισσότερο από 19 εκατομμύρια βαρέλια. Αυτό επέφερε κέρδος στο Ισραήλ περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια με βάση τις τιμές στη διεθνή αγορά πετρελαίου.

Να σημειώσουμε επίσης πηγαίνοντας πάρα πολύ πίσω στο 1590 οι ηγέτες των Κούρδων ήταν κρυπτο-Εβραίοι.

Παράδειγμα η οικογένεια Μπαρζάνι, ή Μπαραζάνι, που ήταν οι ηγέτες της κοινότητας των Κούρδων ανέδειξε την Ασενάθ Μπαρζάνι, ή Μπαραζάνι (1590-1670), η οποία ήταν κόρη του Ραβίνου Σαμουήλ Μπαρζανί, γνωστή ως Κουρδο-Εβραία, που ζούσε στη Μοσούλη του Ιράκ. Τα γραπτά της ανέδειξαν τη γνώση της στο Ταλμούδ, Τοράχ, κλπ και θεωρήθηκε ως η πρώτη γυναίκα Ραβίνος στην Εβραϊκή ιστορία.

Επίσης, ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Μεναχέμ Μπέγκιν είχε εκφράσει την επιθυμία του να ταφεί δίπλα στον τάφο του τρομοκράτη Μοσέ Μπαρζανί Κουρδο-Εβραίος (1926-1947)

Μοσε

Η Κουρδική περιοχή KRG συνορεύει με το Ιράκ, το Ιράν, τη Συρία και την Τουρκία. Αυτές οι χώρες συνολικά είναι αντίθετες με τη δημιουργία ενός Κουρδικού ανεξάρτητου κράτους. Όλες αυτές οι χώρες θεωρούν ότι στην ουσία δεν θα είναι ένα «μεγάλο ανεξάρτητο» Κουρδικό κράτος αλλά ένα «δεύτερο Ισραήλ».

ΚΡΓ

Ασφαλώς, αρκετοί ηγέτες κρατών προβληματίζονται αν η εισβολή των Κούρδων στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί μια παράμετρο δυσμενή για τα συμφέροντα της Κύπρου και κατ επέκταση και της Ελλάδος. Ουσιαστικά η έξοδος των Κούρδων στην Ανατολική Μεσόγειο εξυπηρετεί τα συμφέροντα, πρώτα-πρώτα, του Ισραήλ και στη συνέχεια των ΗΠΑ.

 

Το πρόβλημα με την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν δεν είναι τα πετρέλαιά του. Ας σκεφθούμε την περίπτωση της Νιγηρίας που είναι η χώρα που κάνει ανεπίσημα τις μεγαλύτερες εκπτώσεις στην τιμή του πετρελαίου και όμως έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα. Αλλά μη λησμονούμε ότι οι ΗΠΑ έχουν στραφεί και σε άλλες μορφές ενέργειας με το 10% της συνολικής παραγωγής ενέργειας να οφείλεται στην ηλιακή ενέργεια.

διαγ

  1. Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι ενός πιθανού νέου πολέμου στην Μέση Ανατολή:

Από τους ηγέτες του Ιράκ θεωρείται η ανεξαρτησία των Κούρδων καταστροφική ενέργεια που στρέφεται κατά της εθνικής κυριαρχίας του Ιράκ

  1. Η περιοχή του Κιρκούκ, πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου, δεν ανήκει μέσα στα διοικητικά όρια των Κούρων του Ιράκ. Αν επιχειρηθεί από τους Κούρδους η ένταξη του Κιρκούκ στο ανεξάρτητο κράτος των Κούρδων, τότε το Ιράκ θα χάσει το πλούσιο σε αποθέματα πετρελαίου Κιρκούκ. Αυτό όμως για το Ιράκ αποτελεί αιτία πολέμου.
  2. Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με την Τουρκία. Μετά από επίσημη πρόσκληση της Συρίας ήδη στρατιωτικά έχει παρέμβει η Τουρκία στα Βόρεια της Συρίας κατά των Κούρδων. Αυτό είναι μια πρώτη προειδοποίηση του από κοινού σχεδιασμού Ρωσίας – Ιράν και Ιράκ για την απόφαση του δημοψηφίσματος της 25ης Σεπτεμβρίου.

Η επτάχρονη Μνημονιακή περιπέτεια κρατά τη Χώρα εν υπνώσει από τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Μέσης Ανατολής.

 

Posted in Άρθρα | Tagged , , , , , | Leave a comment

ΔΕΘ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΨΕΜΑΤΩΝ

13 Σεπτεμβρίου 2017

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
Συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Τον Μάιο του 2014 διεξήχθησαν οι ευρωεκλογές του 2014 με τον ΣΥΡΙΖΑ να τις κερδίζει με διαφορά τεσσάρων (4) μονάδων από την Νέα Δημοκρατία.

Το αποτέλεσμα αυτό αποτελούσε μια πρώτη ένδειξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κέρδιζε και τις επερχόμενες εθνικές εκλογές.

Λίγους μήνες αργότερα, το Σεπτέμβριο του 2014, με τον αέρα της νίκης των ευρωεκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ). Γνώριζε τότε πολύ καλά ο ΣΥΡΙΖΑ ότι απέναντί του δεν είχε ένα μαχητικό, διεκδικητικό ελληνικό λαό, αλλά έναν λαό με μοναδική επιθυμία να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες των Μνημονίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ με επιδεξιότητα αναδείχθηκε ως ο κύριος εκφραστής του αντιμνημονιακού χώρου. Ήταν ακριβώς τότε που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά οι δεσμεύσεις – υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ, το γνωστό «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης».

ΔΕΘ2

Αξίζει να θυμηθούμε μερικά στοιχεία αυτού του προγράμματος:

  • Αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης (η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα παρέχει δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά που διαβιούν με εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχιας)
  • Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ
  • Σεισάχθεια στα κόκκινα δάνεια
  • Χορήγηση αμέσως, ως 13η σύνταξη, του δώρου Χριστουγέννων στους 1.262.920 συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη μέχρι 700 ευρώ
  • Επαναφορά για όλους του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ
  • Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ
  • Κατάργηση της εξίσωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης

Ο ίδιος ο Α. Τσίπρας δήλωνε στο τέλος της ομιλίας του στη ΔΕΘ το 2014 χαρακτηριστικά:

«Αναλάβαμε δεσμεύσεις. Δεν μοιράσαμε υποσχέσεις».

Κοινοβουλευτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν τότε ότι «όταν είσαι ειλικρινής απέναντι στο λαό, τότε είναι βέβαιο ότι αυτός θα σε αποδεχθεί πολιτικά, θα σε ανταμείψει εκλογικά και θα σε στηρίξει μετεκλογικά».

Από την μεριά του ο επικεφαλής της Επιτροπής Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Δραγασάκης, δήλωνε: «Τα όσα εξαγγέλθηκαν δεν είναι παρά το προοίμιο της δουλειάς που έχουμε κάνει, αφού αφορούν αποκλειστικά  τα άμεσα μέτρα που θα πάρουμε τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησής μας… δεν είναι δυνατόν να περιμένει κανείς ότι με την οικονομία στη σημερινή της κατάσταση μπορεί να έρθει ανάπτυξη. Αντιθέτως, με τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την αύξηση των κατώτατων μισθών, την ανακούφιση της αγοράς μέσα από τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων και τις ρυθμίσεις σε ότι αφορά οφειλές, θα ενεργοποιηθούν δυνάμεις που τώρα παραμένουν αδρανείς, οδηγώντας έτσι σε αναπτυξιακούς ρυθμούς την οικονομία».

Ο Γ. Δελαστίκ σε άρθρο του με τίτλο «Μέτρα Ανακούφισης του λαού από τον Τσίπρα» (18/09/2014) γράφει χαρακτηριστικά:

«Εμείς ανεξάρτητα από την προσωπική μας άποψη θα περιμένουμε να δούμε τι θα κάνει στην πράξη. Αρχή άνδρα δείκνυσι… Αν δεν κάνει αμέσως τα προαναφερθέντα για τα οποία δεσμεύτηκε, θα πρόκειται για πολιτικά ανίκανο ηγέτη ή για πολιτικό απατεώνα σαν τους προκατόχους του. Τα πράγματα είναι τόσο απλά και τόσο τραγικά».

Το περιβόητο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» συνέβαλε στην εκλογική ανοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και τον οδήγησε στην εκλογική νίκη του Ιανουαρίου του 2015. Το τι επακολούθησε στη συνέχεια είναι γνωστό. Η για  «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» ΣΥΡΙΖΑ δεν πραγματοποίησε έστω και μερικές, από τις εξαγγελίες του «Προγράμματος της Θεσσαλονίκης». Ο αντιμνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάχθηκε σταδιακά και προσαρμόστηκε στις ανάγκες διαχείρισης των Μνημονίων. Από το σκίσιμο με ένα νόμο, των Μνημονίων, η Κυβέρνηση προχώρησε όχι στην κατάργηση, αλλά στην εφαρμογή τους κατά γράμμα ικανοποιώντας όλες τις απαιτήσεις των δανειστών.

Τελικά, το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» του ΣΥΡΙΖΑ δεν εφαρμόστηκε.

Δυστυχώς, η ΔΕΘ αποτελεί το βήμα όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των άλλων κομμάτων τα οποία με ευρηματικούς τρόπους, ανεξάρτητα από τα ιδεολογικά τους πρόσημα, δίνουν κάθε φορά ψευδείς λύσεις και υποσχέσεις στους Έλληνες πολίτες. Κάθε χρόνο στη ΔΕΘ λειτουργεί άψογα,  για σκοπούς κομματικού οφέλους, ο μηχανισμός του ψεύδους.

Τώρα πια μπορούμε να ισχυριστούμε ότι έχουμε συνηθίσει να ζούμε σε μια «Δημοκρατία των Ψεμάτων», όπου η κοινή γνώμη είναι αδιάφορη, μη δίνοντας σημασία στο τι λένε οι πολιτικοί. Είναι αλήθεια, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωβαρόμετρου, ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών δεν εμπιστεύεται πια τους πολιτικούς, τα κόμματα και τη κυβέρνηση.

Ο φιλόσοφος Harry  G. Frankfurt,  στο δοκίμιό του «On Bullshit», παρουσιάζει τη διαφορά ανάμεσα στο ψέμα και τη σαχλαμάρα (ή αλλιώς την «μπούρδα» ή την «αερολογία»).

Τόσο η σαχλαμάρα όσο και το ψέμα αποτελούν τρόπο διαστρέβλωσης της πραγματικότητας. Ο ψεύτης έχει κάποια παραποιημένη αντίληψη για τη πραγματικότητα και για την αλήθεια. Στην πράξη είναι αδύνατον να πει κάποιος σοβαρά ψέματα αν δεν γνωρίζει καλά την αλήθεια και την πραγματικότητα. Ο καλός ψεύτης θέλει να αποκρύψει την αλήθεια, ενώ ο «αερολόγος – μπουρδολόγος» δεν βρίσκεται ούτε με το μέρος της αλήθειας ούτε με το μέρος του ψέματος.

Ασφαλώς, η αλυσίδα των ψεμάτων συνεχίζεται και φέτος, με νέα τραγικά επεισόδια για τους εξουθενωμένους Έλληνες, που από συνήθεια θα παρακολουθήσουν για μία ακόμη φορά και αυτό το Σεπτέμβρη, της υποσχέσεις της Κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων για το αβέβαιο μέλλον τους, συνειδητοποιώντας ότι βιώνουν τη Δημοκρατία των Ψεμάτων.

Posted in Πολιτικά | Tagged , , | Leave a comment

Η Έξοδος από την κρίση απαιτεί νέα πρότυπα πολιτικών: Ιωάννης Καποδίστριας. Ένα πρότυπο Κυβερνήτη.

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

«Αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν»

Ιωάννης Καποδίστριας

 Kapodistrias-3-

Στην Αμερική οι πολίτες, οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και οι ιστορικοί, αξιολογούν και βαθμολογούν μεταξύ τους, τους Προέδρους των ΗΠΑ. Φυσικά, αναγνωρίζεται η σημαντικότητα των απόψεων των ιστορικών, αλλά ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το πώς βλέπουν και αξιολογούν οι πολίτες τους Προέδρους. Η βαθμολόγηση των Προέδρων αποτελεί έναν τρόπο ιστορικής μνήμης.

Οι μεγάλοι Πρόεδροι κρατών ή οι ηγέτες έκαναν τομές που άλλαξαν το τοπίο της χώρας και την έβαλαν σε μία νέα τροχιά. Αυτό δεν είναι εύκολο να το πετύχει ένας ηγέτης. Αλλά επίσης αυτό καθορίζει την ειδοποιό διαφορά που ξεχωρίζει και διακρίνει έναν μεγάλο ηγέτη.

Όσον αφορά τώρα στη χώρα μας, η σημερινή τροπή των πραγμάτων επιβάλλει να ξαναθυμηθούμε κάποιους ηγέτες που διακρίθηκαν για τις ηγετικές τους ικανότητες, αλλά και τις ηθικές τους αρετές.

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία μας, που τα Μνημόνια, όσο κι αυτό δεν το έχουμε ακόμη αντιληφθεί, έρχονται να μας επιβάλλουν τους όρους όχι μόνο της δικής μας ζωής, αλλά και των μελλοντικών γενεών.

Έχουν περάσει εκατόν ογδόντα έξι χρόνια από την δολοφονία του πρώτου Κυβερνήτη του Ελληνικού Κράτους, του Ιωάννη Καποδίστρια, και σήμερα που η χώρα μας βιώνει μια από τις χειρότερες κρίσεις της, προβάλει η «αγία» μορφή του ως υπόδειγμα σωστού Κυβερνήτη. Η αποστολή του ήταν πραγματικά δραματική. Ο Ι. Καποδίστριας έπρεπε να δημιουργήσει κράτος έχοντας μπροστά του μόνο ερείπια. Η χώρα ήταν χωρίς διοίκηση, χωρίς θεσμούς, χωρίς πόρους, με προβλήματα εσωτερικά και εξωτερικά, με στίφη αστέγων και πεινασμένων Ελλήνων. Φυσικά, αυτά ήταν μερικά μόνο από τα επιφανειακά και ορατά προβλήματα της χώρας.

Οι φιλαρχίες, οι εμπάθειες, οι εθνικές ραδιουργίες και παρεμβάσεις αποτελούσαν τα μόνιμα προβλήματα. Ο ξένος παράγοντας (Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ρώσοι), καθένας για τα δικά του συμφέροντα καταπολεμούσε το σχηματισμό εθνικής ενότητας. Όταν όμως δεν εξασφαλίζονται συνθήκες εύρωστης εθνικής ενότητας απέναντι στη δράση των ξένων θελήσεων, δύσκολα δημιουργείται κράτος ισχυρό και εθνικό.

Ο ξένος παράγοντας πάντοτε εύρισκε πρόθυμους «Έλληνες» που θα συνέβαλαν στην καταστροφή της εθνικής ενότητας. Το σημαντικότερο σε όλη την ιστορική διαδρομή της χώρας ήταν ότι αργά ή γρήγορα αποκαλύπτονταν ότι οι καταστροφικές ενέργειες για εθνική ενότητα γινόντουσαν από Έλληνες που μονίμως έμεναν ατιμώρητοι.

Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί η ενωτική διάσταση της φιλοσοφίας του Ι. Καποδίστρια. Ο Ιωάννης Καποδίστριας, έρχεται μετά από 400 χρόνια τουρκοκρατίας, να δημιουργήσει κάτω από αυτά τα σκληρά δεδομένα Κράτος.

Είναι άκρως ενδιαφέρον να παρουσιάσουμε τις πραγματικές  σκέψεις του Καποδίστρια για την εξέγερση της Επανάστασης του 1821. Στο «Ιστορικόν Αρχείον Διονυσίου Ρώμα» Τομ. Α (1901-1906) υπάρχουν οι τρεις επιστολές του Ι. Καποδίστρια προς τον επτανήσιο Διονύσιο Ρώμα, επιφανή Ζακυνθινό πατριώτη και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Από τις τρεις επιστολές η πιο σημαντική και αποκαλυπτική φαίνεται ότι ήταν η δεύτερη επιστολή, όπου απευθυνόμενος στον Δ. Ρώμα ο Ι. Καποδίστριας γράφει:

«… Ζητείτε, Κόμη μου, οδηγίας από εμέ. Από ποιον; Από εμέ ως ιδιώτην, ή από εμέ ως δημόσιον άνθρωπον; Δεν πρέπει να συγχέωνται αι δύο αυταί ιδιότητες. Είναι ολίγον εκείνο, το οποίον δύναμαι ως δημόσιος άνθρωπος· περί τούτου έχετε ήδη απόδειξιν. Δεν δύναμαι να πράξω περισσότερον. Εάν μου ήτο δυνατόν, θα το έπραττον, χωρίς να παραστή ανάγκη ωθήσεων και προτροπών ουδαμόθεν. Το αυτό λέγω και περί του μέλλοντος. Οσάκις δυνηθώ να ωφελήσω την κοινήν πατρίδα, θα το πράξω με όλην μου την ψυχήν. Η υπόθεσις της Πατρίδος είναι και θα είναι πάντοτε υπόθεσις ιδική μου. Η ιερωτέρα καθώς και η προσφιλεστέρα πάσης άλλης».

Παρατηρούμε ότι από την αρχή ο Ι. Καποδίστριας ξεκαθαρίζει τη θεσμική του ιδιότητα στην Πετρούπολη, έτσι ώστε να μη δημιουργηθούν παρερμηνείες, τη στιγμή μάλιστα που οι σχέσεις Καποδίστρια – Τσάρου δεν ήταν οι καλύτερες.

Η συνέχεια της επιστολής του Καποδίστρια δείχνει τον πατριωτισμό του, αφού ο Καποδίστριας θεωρεί ότι ο αγώνας της ανεξαρτησίας είναι γνήσιο έργο μόνο των Ελλήνων:

«Ως ιδιώτης δεν δύναμαι να έχω ειμή μίαν μόνην γνώμην, αυτήν εκείνην ην υμείς έχετε. Σκεφθήτε εξ άλλου ότι η αναγέννησις και η αληθής ανεξερτησία ενός λαού δεν δύναται να είναι ειμή το μόνον και ίδιον έργον του. Η εξωτερική βοήθεια δύναται να την στερεώση, ουδέποτε να την δημιουργήση. Αι ημέτεραι Ιονικαί ατυχίαι καταδεικνύουν αρκετά την μεγάλην αυτήν αλήθειαν. Αν η ημετέρα ανεξαρτησία δεν προήρχετο εκ περιπτώσεων αλλοτρίων και εξωτερικών, αι αλλότριαι και εξωτερικαί περιστάσεις δεν ήθελον μας την αρπάσει. Τώρα λοιπόν εις την μεγάλην επιχείρησιν περί ης πρόκειται, αν είναι αρκετά τα μέσα, αν η ενότης μεταξύ των ανθρώπων οίτινες θα τα διαχειρισθούν, είναι αληθής και ειλικρινής και αδιάλυτος – έσται με την ευλογίαν του Θεού – και η υπόθεσις θα ευδοκιμήση».

Μέσα σε αυτές τις γραμμές ο Ι. Καποδίστριας έχει αναδείξει το ζήτημα της ανεξαρτησίας, υποστηρίζοντας ότι αυτό είναι έργο του Ελληνικού λαού, η εξωτερική βοήθεια μπορεί να στερεώσει όχι όμως να δημιουργήσει την ανεξαρτησία, και τέλος αναφέρεται στην εθνική ενότητα πιστεύοντας ότι αν αυτή είναι ειλικρινής τότε ενδέχεται να επιταχυνθεί η ανεξαρτησία.

Όταν πλέον ο Ι. Καποδίστριας έγινε ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας κάτω από απερίγραπτες δυσμενείς συνθήκες, τότε απέναντί του υψώθηκαν τεράστια εμπόδια που οφείλονταν στον ανταγωνισμό του ξένου παράγοντα, στις φατρίες και τα έντονα πάθη. Σ’ αυτές τις τόσο δύσκολες για τη χώρα μας στιγμές, καλείται ο Ι. Καποδίστριας να ανασυγκροτήσει από την ανυπαρξία το Ελληνικό Κράτος διαθέτοντας την εμπειρία και τις κατάλληλες γνώσεις που είχε αποκτήσει στην Ευρώπη, γνώστης του επιτυχημένου μέχρι σήμερα Συντάγματος της Ελβετίας. Ο Ι. Καποδίστριας θεωρείται ακόμα και σήμερα, ως «Ο πρώτος πολίτης της Ελβετίας», έχοντας σώσει από διαμελισμό και πτώχευση, και την ηττημένη Γαλλία, το 1815. Όταν, το 1816 ο Τσάρος της Ρωσίας του ζήτησε να γίνει Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας θεωρώντας ως μεγαλύτερο προνόμιο την Ελληνική καταγωγή του, απάντησε στον Τσάρο:

«Μεγαλειότατε δέχομαι, με τον όρο να μην γίνω υπήκοος, αλλά να είμαι υπάλληλός σας».

Όμως εκτός από τις περγαμηνές του και τα επιτεύγματά του στον Ευρωπαϊκό χώρο, ο Ι. Καποδίστριας είχε έντονο το αίσθημα της θυσίας. Δεν δέχθηκε αμοιβή, ως Κυβερνήτης, αλλά υποθήκευσε ακόμη και τα κτήματά του στην Κέρκυρα σε Έλληνα εφοπλιστή, προκειμένου να φέρει δύο καραβιές τροφή στον πεινασμένο ελληνικό λαό.

Άραγε, τι σχέση και ποιες ομοιότητες έχουν οι σημερινοί πολιτικοί μας με αυτό το πρότυπο Κυβερνήτη που λεγόταν Ι. Καποδίστριας;

Υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που να γνωρίζουν έστω την ύπαρξη αυτού του ιστορικού προτύπου;

Ή μήπως να θυμηθούμε τον λόγο του πρώην πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ο οποίος στα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου του Λαϊκού Κόμματος κατήγγειλε ότι:

«… Ηγέτες και Πρωθυπουργοί κατασκευάζονται στα παρασκήνια χωρίς ανάδειξη εις τον ελεύθερο στίβο της πολιτικής ζωής… Τον αρχηγόν της ΕΡΕ (εννοεί τον Καραμανλή) έφεραν εις την αρχήν δυνάμεις ξέναι προς το Κοινοβούλιον κινηθείσαι επί μήνας εις τα παρασκήνια…»

Ο δε Σ. Μαρκεζίνης μιλώντας, τον Απρίλιο του 1958, στην πλατεία Συντάγματος είπε:

«…. Αναβιούν η ξενοκρατία και η ξενοδουλεία της Οθωνικής περιόδου».

Για να έρθουμε και στην μεταπολίτευση να θυμηθούμε στην ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου στις 9/11/1983 όταν ήταν και πρωθυπουργός που έλεγε:

«… η Ελλάς το 1947 έγινε προτεκτοράτο των ΗΠΑ, ενώ προηγουμένως ήταν της Μ. Βρετανίας…».

Ή πρέπει να θυμηθούμε τη δήλωση του πρώην υπουργού της ΝΔ, Γ. Σούρλα, ο οποίος μιλώντας στο Συνέδριο της ΝΔ (23/4/1994) κατήγγειλε ότι

«… ισχυροί οικονομικοί παράγοντες έχουν καθυποτάξει την πολιτική ζωή του τόπου … και με τον έλεγχο των ΜΜΕ ανεβοκατεβάζουν Κυβερνήσεις…».

Δυστυχώς μέχρι σήμερα οι πολιτικοί μας δεν ακολούθησαν το πρότυπο του Ι. Καποδίστρια και μάλιστα έχοντας τελείως διαφοροποιηθεί αντί να ασχολούνται με πατριωτικές δημιουργικές πολιτικές διάλεξαν πολιτικές που οδήγησαν τη χώρα στην καθολική χρεοκοπία.

Και κάτι άλλο: το 1831 δολοφονείται ο Ι. Καποδίστριας, γεγονός που ίσως σχετίζεται με κάποιες σκοπιμότητες για τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων, που μέχρι σήμερα επιδιώκουν για το Ελληνικό κράτος να μην έχει τη δική του αυτονομία. Φυσικά, και οι πολίτες έχουν ευθύνη. Ο Ι. Καποδίστριας δολοφονήθηκε όμως το πρότυπό του έχει ενσωματωθεί στην ψυχή του Έθνους. Ο Ελβετός φιλέλληνας Εϋνάρδος απευθυνόμενος προς την Ευρώπη είπε για τον Καποδίστρια:

«Ο Έλλην Κυβερνήτης ήτο τύπος αρχαϊκός. Αυστηρός, ακέραιος, απαράμιλλος εις χρηστότητα και πάντοτε ανεπίδεικτος. Περιεφρόνει τας επικρίσεις όταν ήσαν άδικοι, διέθεσεν όλην την περιουσίαν του διά την Ελλάδα και επεδίωκε καρτερικώς τα σχέδιά του διά την πρόοδόν της. Ουδέποτε άνθρωπος επροικίσθει με περισσοτέρας εξόχους ιδιότητας. Πνευματώδης, πολυμαθής, φιλοπονώτατος, σπανίας ευθύτητος, απερίττων ηθών, αφελής και απηλλαγμένος οιήσεως, συνήνωνεν εις όλας τας αρετάς αυτάς και την απέραντον πίστιν του εις την Θείαν Πρόνοιαν». (Άρθρο στη Moniteur General de France 27-10-1831)

Προκειμένου οι Έλληνες να απαλλαγούν από τα Μνημόνια σήμερα χρειάζονται ίσως κάποιο νέο Ι. Καποδίστρια προκειμένου να φέρει σε πέρας την κάθαρση της μεγάλης τραγωδίας των Μνημονίων.

 

Posted in Άρθρα | Tagged , , | Leave a comment

ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ: Πρώτο κόμμα «ΚΑΝΕΝΑΣ»

24 Ιουλίου 2017

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Όποια μορφή και αν έχει μια μάχη ή ένας πόλεμος, το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ. Πάρτε για παράδειγμα τον αγώνα ανάμεσα στην ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ και τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ στο μπάσκετ, στη φετινή ημιτελική φάση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των φίλων του μπάσκετ αλλά και η στοιχηματική αγορά, έδινε νίκη της ΤΣΣΚΑ. Υποτιμήθηκε ο παράγοντας της αβεβαιότητας και ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε νικητής της μάχης αυτής.

Αυτή την αβεβαιότητα την υποτιμούμε όταν προβαίνουμε σε εκτιμήσεις εκλογικών αποτελεσμάτων, όπως ακριβώς υποτιμούμε αρκετά σημαντικά γεγονότα μιας κοινωνίας που δεν έχει σχέση με αυτήν του προ του 2010.

Ας δούμε μερικά από αυτά:

  • Από τον Ιούλιο μέχρι το Δεκέμβριο θα πρέπει στα δημόσια ταμεία να εισρεύσουν 27,5 δις ευρώ (άμεσοι + έμμεσοι φόροι). Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μπαίνουν στα ταμεία κάθε μήνα περίπου 4,58 δις εύρω ή 149,5 εκατ. ευρώ την ημέρα. Η φτωχοποιημένη ελληνική κοινωνία θα πρέπει να δίνει 150 εκατ. ευρώ μέσω των φόρων στο κράτος.

Τους φόρους αυτούς που απομυζούν οι Κυβερνώντες από τον Ελληνικό Λαό δεν προορίζονται ούτε για ανάπτυξη, ούτε για την υγεία, ούτε για την παιδεία. Προορίζονται για δάνεια, τόκους, χρεολύσια που υπηρετούν την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ.

  • Περίπου 1,9 εκατ. συνταξιούχοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, με εισόδημα μικρότερο από τα 4.500 ευρώ τον χρόνο!! Επίσης, 1,2 εκατ. συνταξιούχοι ζουν με σύνταξη κάτω των 600 ευρώ το χρόνο.
  • Οι περικοπές των συντάξεων στη διάρκεια της μνημονιακής περιόδου διαμορφώθηκαν περίπου στα 50 δις εύρω. Οι συνταξιούχοι βρίσκονται μόνιμα στην κλίνη του Προκρούστη.
  • Οι Έλληνες εργαζόμενοι οδηγούνται σε μια βαλκανοποίηση ή κινεζοποίησή τους με χαμηλούς μισθούς
  • Πέρα από τα οικονομικά στοιχεία δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες που σχετίζονται με τις αλλαγές στην εκπαίδευση. Η κυβέρνηση μεγιστοποιεί τον εθνομηδενισμό, ώστε οι Έλληνες να χάσουν την ταυτότητά τους και να καταστούν υπήκοοι και υποτελείς.

Η πρόθεση ψήφου αν πάρουμε τις εκτιμήσεις μιας δημοσκοπικής εταιρείας – Metron Analysis – που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» στις 8 Ιουλίου 2017 είναι:

προθεση ψήφου

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 10,4% μονάδες, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχώς αιμορραγεί χάνοντας ψηφοφόρους οι οποίοι κάτω από τα γεγονότα που επισημάναμε δεν πηγαίνουν στη δεξαμενή της Νέας Δημοκρατίας, αλλά στη δεξαμενή του «ΚΑΝΕΝΑΣ» (Λευκό/Άκυρο + Αποχή + Αδιευκρίνιστη) με ποσοστό περίπου 30%.

Τα στοιχεία του Πίνακα 1 είναι αποκαλυπτικά ενός ακόμη γεγονότος: όσα μέτρα και αν παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ και όση οργή δημιουργεί στους πολίτες, η Νέα Δημοκρατία έχει μεν προβάδισμα αλλά δεν έχει τη δυναμική που της παρέχουν τα γεγονότα. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα όχημα αποδοκιμασίας μάρκας FIAT που πρέπει να μεταλλαχθεί σε  MERCEDES για να έχει αυτοδυναμία αλλά και προοπτική. Δεν έχει αυτή τη στιγμή κερδίσει η Νέα Δημοκρατία την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών. Άλλωστε και οι προσπάθειες να δημιουργήσει κλίμα συσπειρώσεων διαφόρων τάσεων ώστε να εξασφαλίσει συνθήκες σχηματισμού κυβέρνησης, δεν έχουν αποδώσει καρπούς.

Από τη δεξαμενή του «ΚΑΝΕΝΑΣ» δύσκολα μπορεί να κερδίσει σημαντικό ποσοστό αφού σχεδόν όλοι εκτιμούν ότι και η Νέα Δημοκρατία αν ήταν στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ θα εφάρμοζε τις ίδιες πολιτικές, όχι μόνο λόγω των μνημονιακών δεσμεύσεων, αλλά και ως μνημονιακό κόμμα που είναι.

Η παράσταση της νίκης της Νέας Δημοκρατίας στη συγκεκριμένη δημοσκόπηση βρίσκεται στα υψηλά επίπεδα του 73%.

Από την ίδια δημοσκόπηση παρατηρούμε ότι το ΠΑΣΟΚ παρά την προσπάθεια της συγκόλλησης των διαφόρων κεντροαριστερών συνιστωσών, έχει ως τελικό σκοπό να εξασφαλίσει όρους συγκυβέρνησης. Το Ποτάμι και οι ΑΝΕΛ έχουν ήδη μπει σε τροχιά συρρίκνωσης, ενώ η Χρυσή Αυγή σταθερά αποτελεί αυτήν τη στιγμή την Τρίτη δύναμη, χωρίς όμως και αυτή να έχει επιταχυνόμενη δυναμική.

Ένα ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: αν πραγματικά είναι αυτή η εικόνα των προθέσεων των πολιτών, μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να βελτιώσει τα ποσοστά του; Ο ΣΥΡΙΖΑ εκτός απροόπτου μπορεί, αφού είναι στην εντατική, να μακρύνει τη ζωή του μέχρι εξαντλήσεως της τετραετίας. Σε τι τον εξυπηρετεί η εξάντληση του χρόνου διακυβέρνησης; Τον εξυπηρετεί στο να γίνουν ταυτόχρονα οι:

  • Εθνικές Εκλογές
  • Ευρωεκλογές
  • Δημοτικές Εκλογές
  • και οι Περιφερειακές Εκλογές.

Δηλαδή τετραπλές εκλογές. Τι σημαίνει αυτό; Οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να διοχετεύσουν την οργή τους και να εκτονωθούν ή στις Ευρωεκλογές ή στις Δημοτικές Εκλογές ή στις Περιφερειακές Εκλογές.

Το σχετικό πλεονέκτημα του σεναρίου αυτού είναι ότι πιθανόν θα περιορίσει τη συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ, όμως σίγουρα δεν θα το καταστήσει πρώτο κόμμα. Βέβαια μια σημαντική και ουσιαστική παράμετρος είναι ότι πάντα δεν πρέπει να αγνοείται ότι υπάρχει μνημονιακό χρονοδιάγραμμα. Και αυτό κανένα κόμμα δεν μπορεί να το αγνοήσει. Άλλωστε οι μεγάλες περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις θα γίνουν το 2019-21. Οπότε για τον ΣΥΡΙΖΑ τίθεται το ερώτημα της επιλογής: εκλογές στο τέλος του 2018 ή στις τετραπλές εκλογές του 2019;

Τονίσαμε στην αρχή την αβεβαιότητα ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις επιπτώσεις της οργής των πολιτών, όταν οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι μπορεί να γίνουν νεόπτωχοι.

Και αν μεν γίνουν οι εκλογές το 2019, που είναι μεγάλος πολιτικός χρόνος, τότε η αβεβαιότητα, οι αλληλεπιδράσεις των οικονομικών μέτρων, ο παράγοντας χρόνος, η πολυπλοκότητα της οικονομικής ανάπτυξης, οι αρνητικές ασυμμετρίες που χαρακτηρίζουν τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση, μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλα ρίσκα όσον αφορά τις εκτιμήσεις των προθέσεων των πολιτών. Επτά χρόνια μνημονίων και το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να ταλανίζεται και να βρίσκεται σε κατάσταση ρευστότητας.

Αυτή τη στιγμή γνωρίζουμε με την παράσταση της νίκης, ποιο πιθανά θα είναι το πρώτο κόμμα. Όμως πάλι αυτή τη στιγμή αποκαλύπτεται με γδούπο ότι οι πολίτες προτιμούν τον «ΚΑΝΕΝΑ» γιατί απλούστατα το πολιτικό αισθητήριο των πολιτών κατανοεί ότι με αυτά τα κόμματα δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον. Το «ΚΑΝΕΝΑΣ» δείχνει και σε κάποιο βαθμό ότι στον Ελληνικό Λαό είναι ισχυρή η απαξίωση των κομμάτων.

Posted in Άρθρα | Tagged , , , | Leave a comment

Ισαάκ Νεύτων και η Αποκάλυψη του Ιωάννου

22 Ιουλίου 2017

Επαμεινώνδα Ε. Πανά
 σ. Καθηγητή Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

NewtonΟι περισσότεροι γνωρίζουν τον Ισαάκ Νεύτωνα ως τον πατέρα της φυσικής, αφού στο έργο του (Philosophiae Naturalis Principia Mathematica = Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), που εκδόθηκε το 1687, αυτός διατύπωσε τους νόμους της κίνησης και περιέγραψε τον περίφημο νόμο της βαρύτητας.

Για να αντιληφθούμε τη διάσταση της ευφυΐας του Νεύτωνος αρκεί να προστρέξουμε στην «Χαμένη διάλεξη του Feynman». Ο Feynman, το 1964, έδωσε μια διάλεξη στους πρωτοετείς φοιτητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας με θέμα την κίνηση των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Στόχος της διάλεξής του ήταν να εξηγήσει στους φοιτητές του, γιατί οι πλανήτες ακολουθούν ελλειπτικές τροχιές.

Ο Feynman επέλεξε να χρησιμοποιήσει τη μεθοδολογία του Νεύτωνος, ο οποίος είχε στηριχθεί στη γεωμετρία των κωνικών τομών.

Κατά τη διάρκεια της διάλεξής του ο Feynman επισήμανε ότι:

«Προτιμώ να σας παρουσιάσω μια απόδειξη για την ελλειπτικότητα των τροχιών με ένα τρόπο παράξενο, μοναδικό και διαφορετικό απ’ ό,τι έχετε συνηθίσει. Πρόκειται να κάνω αυτό που αποκαλώ στοιχειώδη απόδειξη.  Όμως “στοιχειώδης” δεν σημαίνει και ευκολονόητη. “Στοιχειώδης” σημαίνει ότι προαπαιτούνται ελάχιστες γνώσεις για να την κατανοήσετε, όμως χρειάζεται άπειρη ποσότητα ευφυΐας.»

Και συνεχίζει ο Feynman:

«η απόδειξη που μόλις είδατε αποτελεί ακριβές αντίγραφο εκείνης του Νεύτωνα στα Principia Mathematica και η εφευρετικότητα και απόλαυση που ίσως δοκιμάσατε, αλλά ίσως και όχι, από αυτήν είναι η ίδια που υπήρχε ανέκαθεν. Τώρα, η υπόλοιπη απόδειξη  δεν προέρχεται από το Νεύτωνα, γιατί εγώ δεν μπορούσα να την παρακολουθήσω πολύ άνετα, επειδή εμπλέκει στο επιχείρημά του τόσο πολλές ιδιότητες των κωνικών τομών. Έτσι σκάρωσα κάποια άλλη.» (Goodstein, 1997, σ. 179)

Η ευφυΐα και η καινοτομία του Νεύτωνος «δυσκόλεψαν» τoν Feynman που όμως βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ στη φυσική το 1965.

Άξιο αναφοράς είναι ότι από τις 10.000.000 λέξεις συνολικά του επιστημονικού έργου του Νεύτωνος, μόνο οι 5.000.000 λέξεις συνδέονται με τις έρευνές του στο χώρο των θετικών επιστημών. Και οι υπόλοιπες; Τα 4.000.000 περίπου λέξεις σχετίζονται με τις θεολογικές του έρευνες και περίπου 1.000.000 λέξεις με την αλχημεία.

Οι λέξεις μπορούν να δείχνουν μια διάσταση των ενδιαφερόντων του Νεύτωνος. Ένας άλλος δείκτης της προσωπικότητάς του είναι και ο χρόνος που ο Νεύτων ανάλωσε στις θεολογικές του έρευνες. Ο Νεύτων αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο του στην «Αποκάλυψη του Ιωάννη». Ο Νεύτων πάσχιζε στην αναζήτηση και την έρευνα των μυστικών κωδίκων που διαφυλάσσονταν στη Βίβλο και στην Αποκάλυψη.

Newton1

Γι’ αυτό το λόγο θεωρούμε ότι αξίζει να αναφερθούμε σε ορισμένα στοιχεία από την έρευνα του Νεύτωνος στο χώρο της «Αποκάλυψις του Ιωάννου».

Σημειώνουμε το γεγονός ότι, ο Νεύτων δεν δημοσιοποίησε τις θεολογικές έρευνές του καθώς και τις αλχημικές. Όσον αφορά στην περίοδο των θεολογικών ερευνών του Νεύτωνος, πρέπει να αναφερθεί ότι, τότε στην Αγγλία, οποιεσδήποτε παρεκκλίσεις ή νέες ιδέες και ερμηνείες για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, αντιμετωπίζονταν με αυστηρές τιμωρίες, ενίοτε και με εκτελέσεις. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Νεύτων δεν αποκάλυπτε δημοσίως τα αποτελέσματα των ερευνών του.

Το 1727 ο Νεύτων απεβίωσε και 145 χρόνια μετά ο κόμης του Portsmouth παρέδωσε ολόκληρη τη βιβλιοθήκη με τα χειρόγραφά του στο Πανεπιστήμιο του Cambridge για την καθαρογράφηση του έργου του. Η οικογένεια Portsmouth δώρισε επίσης στο Πανεπιστήμιο τα επιστημονικά χειρόγραφα μετά την καθαρογράφησή τους, το 1888, και τα υπόλοιπα τα κράτησε. Το 1936 τα έργα αυτά δημοπρατήθηκαν από τον Οίκο Sotheby’s.

Δύο ήταν οι αγοραστές των χειρόγραφων σημειώσεων του Νεύτωνος: ο A. S. Yahuda και ο John Meynard Keynes. Τότε, ο Keynes είχε δηλώσει ότι:

«Ο Νεύτων δεν ήταν ο πρώτος μεγάλος του αιώνα της Λογικής. Ήταν ο τελευταίος των μάγων, ένα μεγάλο μυαλό ο οποίος κοίταξε τον ορατό και πνευματικό κόσμο με το ίδιο βλέμμα που τον κοίταξαν οι θεμελιωτές του πολιτισμού μας 10.000 χρόνια πριν!»

Και συνεχίζει ο Keynes: «Γιατί τον αποκαλώ μάγο; Διότι αντιμετώπισε ολόκληρο το σύμπαν και ό,τι αυτό περιλαμβάνει υπό τη μορφή ενός γρίφου, ενός μυστικού, το οποίο μπορεί να φανερωθεί με την απλή εφαρμογή καθαρής σκέψης επάνω σε αδιάσειστα στοιχεία και δεδομένα τα οποία ο Θεός μας έχει ρίξει εδώ και εκεί για να ενεργοποιήσει ένα κυνήγι φιλοσοφικού θησαυρού στις Εσωτερικές Αδελφότητες.»

Ο Keynes σε ένα κεφάλαιο στο βιβλίο του “Essays and Sketches in Biography” (1956) που αφορά στο Νεύτωνα, αναφέρει ότι αυτός είχε ενδιαφερθεί και είχε μελετήσει τη Βίβλο.

Μετά το θάνατό του Keynes τα κείμενα του Νεύτωνος κληροδοτήθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, ενώ ο A. S. Yahuda τα κληροδότησε στην Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Ιερουσαλήμ.

Ο Νεύτων θεωρούσε ότι η έρευνα των πρωτότυπων κειμένων της Βίβλου οδηγούν στην αληθινή θρησκεία. Για τον Νεύτωνα ο κόσμος της επιστήμης δεν είναι όλη η ζωή. Ο ίδιος έδωσε το παράδειγμα, δαπανώντας το μεγαλύτερο χρόνο της ζωής του μελετώντας κυρίως θεολογία και αλχημεία και όχι καθαρή επιστήμη.

Newton2

Newton3

Από την ανάλυση της σύνθεσης της βιβλιοθήκης του Νεύτωνος, μπορούμε να εντοπίσουμε τα ενδιαφέροντά του. Σύμφωνα με τον John Harrison (The Library of Isaac Newton, Cambridge University Press, 1978 σελ. 28-57) – η σύνθεση των βιβλίων του Νεύτωνος παρουσιάζεται στον ακόλουθο Πίνακα 1:

Newton4

Τα στοιχεία του Πίνακα 1 δείχνουν και το εύρος των ενδιαφερόντων του Νεύτωνος. Όμως ο Harrison επισημαίνει ότι η ποσοστιαία σύνθεση της βιβλιοθήκης του Νεύτωνος δεν μπορεί να απεικονίσει την απευθείας συσχέτιση με το εύρος των ενδιαφερόντων του σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Παρά ταύτα, η ποσοστιαία σύνθεση της βιβλιοθήκης του, το μεγαλύτερο ποσοστό της οποίας επικεντρώνεται στη θεολογία και στις μελέτες της Βίβλου, δείχνουν σε κάποιο βαθμό αυτό το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Νεύτωνος για τα θεολογικά ζητήματα.

Από τα στοιχεία του Πίνακα 1 φαίνεται ότι τα υψηλότερα ποσοστά καλύπτουν τα θεολογικά (27,2%) βιβλία και ακολουθούν τα βιβλία που σχετίζονται με την αλχημεία (9,6%). Δηλαδή, περίπου τέσσερα στα δέκα βιβλία του Νεύτωνα είχαν θεολογικό και αλχημικό περιεχόμενο.

Άραγε, είναι συμπτωματικό το γεγονός αυτό;

Ο R. S. Westfall θεωρεί ότι ένας από τους κύριους στόχους των αλχημικών ερευνών του Νεύτωνος αποτελούσε η «εξίσωση» του αλχημικού συμβολισμού με την προσπάθεια της αποκωδικοποίησης των προφητειών. Δηλαδή, όπως ο ίδιος μεταβίβαζε το νόημα των συμβολισμών των αλχημικών κειμένων σε κάποιες χημικές διαδικασίες, έτσι επίσης ο Νεύτων θεωρούσε ότι θα μπορούσε να μετατρέψει σε ολοφάνερο λόγο τις αρχές του Θεού που ήταν κρυμμένες πίσω από τις λέξεις των Προφητών της Βίβλου.

Ο Νεύτων αμφισβητούσε ορισμένα τμήματα της Βίβλου και γι’ αυτό προσπαθούσε να συγκρίνει τις διάφορες πηγές μεταξύ τους. Ο ίδιος έδινε μεγαλύτερη αξιοπιστία στα κείμενα των προφητειών, γιατί πίστευε ότι οι προφητείες ήταν γραμμένες σε αλληγορική γλώσσα που δύσκολα θα μπορούσαν κάποιοι να επέμβουν για να τροποποιήσουν τα κείμενα των προφητειών.

Έτσι, αφενός ο Νεύτων πίστευε ότι η αλληγορική γλώσσα των προφητειών είναι η πραγματική γλώσσα ή η «προφητική διάλεκτος» και αφετέρου επικεντρώθηκε στη σωστή ερμηνεία των προφητικών εικόνων.

Η «Αποκάλυψις του Ιωάννου» μπορεί να ερμηνευθεί αλληγορικά και όχι λογοτεχνικά. Το κείμενο της «Αποκάλυψης» έχει εκφραστεί σε μια συμβολική γλώσσα που μοιάζει με ένα πέπλο για την κάλυψη του μηνύματος. Ασφαλώς, η μεγάλη δυσκολία ενός αλληγορικού κειμένου εντοπίζεται στην ερμηνεία των αλληγορικών συμβολισμών.

Σημειώνουμε ότι ο Νεύτων μελετούσε τα θεολογικά βιβλία στα Ελληνικά και τα Λατινικά, δηλαδή από τα πρωτότυπα κείμενα. Γι’ αυτό και μέχρι σήμερα δύσκολα θα βρούμε επιστήμονες που να έχουν διερευνήσει τόσο διεξοδικά τα κείμενα της Βίβλου και της Αποκάλυψης.

Για τον Νεύτωνα η Βίβλος δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η κωδικοποιημένη επικοινωνία ανάμεσα στο Θεό και τον άνθρωπο.

Ο Νεύτων χρησιμοποίησε τη μαθηματική του ικανότητα για τον εντοπισμό διαφόρων ημερομηνιών. Άλλωστε, ένας από τους σκοπούς του ήταν η πρόβλεψη ή η εκτίμηση της ημερομηνίας της συντέλειας του κόσμου.

Ο Νεύτων είχε περισσότερη εμπιστοσύνη στα κείμενα των προφητών και θεωρούσε ότι οι προφητείες έδειχναν την ανέλιξη των μελλούμενων γεγονότων. Και πίστευε ότι η «Αποκάλυψις του Ιωάννου» απεικονίζει μια συνεχή ιστορική πορεία που καλύπτει την περίοδο από την εποχή του Ιησού Χριστού μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.

Όμως, σύμφωνα με το Νεύτωνα υπήρχε μια προϋπόθεση: για να αντιληφθεί κάποιος την «Αποκάλυψη του Ιωάννου» θα πρέπει πρώτα να έχει μελετήσει το βιβλίο του Δανιήλ.

Ας ακολουθήσουμε τη λογική του προσδιορισμού της ημερομηνίας της Αποκάλυψης. Ο Νεύτων εδώ δεν χρησιμοποιεί τον απειροστικό λογισμό, αλλά απλή αριθμητική την οποία όμως έχει στηρίξει στα κείμενα του Δανιήλ. Ο ίδιος ο Νεύτων μετά την εντρύφηση του στα κείμενα των προφητών που εμπιστευόταν θεωρούσε για τις προφητικές περιόδους: 1260, 1290, 1335 και 2300 – βλέπε Πίνακα 2 – οι οποίες στα κείμενα του Δανιήλ εκφράζονται ως ημέρες, ότι στην πραγματικότητα αντιστοιχούν σε έτη.

Η πρόταση στον Δανιήλ «…ότι εις καιρόν καιρών και ήμισυ καιρού» εμφανίζεται και στην Αποκάλυψη 12:14 «… όπως τρέφεται εκεί καιρόν και καιρούς και ήμισυ καιρού…».

Πώς ερμήνευσε αυτές τις προτάσεις ο Νεύτων;

Θεωρούσε ότι ο Δανιήλ αναφερόταν στις 360 ημέρες του έτους. Οπότε:

Ο καιρός = 1 έτος = 360 ημέρες

Καιροί = 2 έτη = 720 ημέρες

Ήμισυ καιρός = 180 ημέρες

Σύνολο: 1260 ημέρες

Όμως, ο Νεύτων θεωρούσε ότι οι ημέρες αυτές αντιστοιχούσαν σε έτη, οπότε κατέληξε στην προσέγγισή του που απεικονίζεται στον Πίνακα 2:

Newton5

Ο Νεύτων επιλέγει την ημερομηνία 1290 έτη ως τα απαιτούμενα χρόνια επιστροφής των Εβραίων ωστόσο, δεν υπάρχει το έτος έναρξης των 2300 χρόνων.

Ο Νεύτων επέλεξε ως έτος έναρξης το έτος 609 μ.Χ., όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έδωσε εξουσία στην Εκκλησία.

Έτσι, έχουμε σύμφωνα με το Νεύτωνα:

609 + 1290 = 1899

Έχοντας την ίδια αρχική τιμή, 609, ο Νεύτων προχωρά και στον προσδιορισμό άλλης μιας ημερομηνίας:

609 + 1335 = 1944

Ας σχολιάσουμε αυτές τις δύο προβλέψεις του Νεύτωνος.

Ποιο σημαντικό γεγονός έγινε το 1899; Εμφανίζεται η ανάπτυξη του σιωνιστικού κινήματος και πραγματοποιείται η πρώτη Σιωνιστική Σύνοδος.

Συμπέρασμα: επαληθεύεται ο Νεύτων.

Η δεύτερη εκτίμηση του Νεύτωνος (1944) συμπίπτει με το τέλος του Βου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ το 1948 ιδρύεται το κράτος του Ισραήλ. Δηλαδή;

Δηλαδή εδώ γίνεται δεύτερη επαλήθευση της εκτίμησης του Νεύτωνος.

Ο Νεύτων προσπάθησε να προσδιορίσει και την ημερομηνία της συντέλειας του κόσμου. Αυτός ήταν και ο βασικός του στόχος.

Για το σκοπό αυτό αναθεωρεί την αρχική χρονολογία 609 μ.Χ. και καταλήγει, όχι αυθαίρετα, στο έτος 800 μ.Χ., όταν ο Πάπας ενθρονίζει τον Καρλομάγνο ως Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αυτό σημαίνει κατά Νεύτωνα ότι:

800 + 1260 = 2060

είναι το έτος της συντέλειας.

Newton6

Σύμφωνα με τον Νεύτωνα:

Ο καιρός, οι καιροί και το ήμισυ του καιρού ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ πριν από το 2060 αλλά ούτε και μετά.

Newton7

Για τον Νεύτωνα αυτές οι τρεις ήταν οι πιο σημαντικές ημερομηνίες στις οποίες και αναφερθήκαμε.

Ο ίδιος εμπιστευόταν κυρίως τα βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης, τα οποία θεωρούσε ότι ήταν γεμάτα από μυστικούς κώδικες τους οποίους κάποιος θα μπορούσε να τους ερμηνεύσει. Ο ίδιος εκτιμούσε ότι το 2060 θα είναι το έτος του Αρμαγεδδώνος. Επισημαίνεται, ότι η λέξη Αρμαγεδδών εμφανίζεται μόνο μία φορά στην Αγία Γραφή, στην Αποκάλυψη του Ιωάννου 16:16, όπου χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι «βασιλείς της οικουμένης όλης, συναγάγειν αυτούς εις τον πόλεμον της ημέρας εκείνης…” (16:14).

Ο Νεύτων ήταν πεπεισμένος ότι ο Ιησούς Χριστός θα επιτρέψει για την εγκαθίδρυση του Βασιλείου της Ειρήνης. Αλλά πριν από αυτό το γεγονός σύμφωνα με τις προβλέψεις του, οι Εβραίοι θα επιστρέψουν στο Ισραήλ, ο Ναός του Σολομώντος θα επανακτιστεί και λίγο πριν από τη νέα έλευση του Ιησού Χριστού, η μεγάλη μάχη του Αρμαγεδδώνος θα λάβει χώρα, όταν μια σειρά από έθνη εισβάλουν στο Ισραήλ.

Ο Νεύτων πίστευε για την Αποκάλυψη του Ιωάννου ότι «δεν υπάρχει άλλο βιβλίο της Αγίας Γραφής που τόσο πολύ συμβουλεύει τους ανθρώπους». Μάλιστα, θεωρούσε ότι το τελευταίο κεφάλαιο 22:17, 22:18 και 22:19 αποτελούν μέρος της θεϊκής πρόνοιας για την προστασία της ακεραιότητας του προφητικού βιβλίου της Αποκάλυψης.

Ας κλείσουμε με τα ίδια του τα λόγια:

«… Πρέπει να πιστεύουμε ότι είναι ο Παντοκράτωρ (γραμμένο στα Ελληνικά) Κύριος των πάντων…»

Posted in Άρθρα, Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

Η επέτειος της «μαγικής αλλαγής» του ΟΧΙ σε ΝΑΙ

20 Ιουλίου 2017

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Τα ξημερώματα της 27ης Ιουνίου 2015 σε έκτακτο διάγγελμα ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας ανακοινώνει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τις 5 Ιουλίου του 2015.

«Ελληνίδες Έλληνες, στο εκβιαστικό τελεσίγραφο σας καλώ να αποφασίσετε κυρίαρχα και περήφανα, όπως ακριβώς προστάζει η ιστορία των Ελλήνων».

1

Την ίδια περίοδο ο υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών Μ. Σάντερς, τόνιζε στην ανακοίνωσή του:

«Είναι απαράδεκτο ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές πολιτικών έχουν αρνηθεί να εργαστούν με την Ελληνική κυβέρνηση σε ένα λογικό πλάνο για τη βελτίωση της οικονομίας και την αποπληρωμή του χρέους της». […] «Σε μια στιγμή φρικαλέας ανισότητας πλούτου, οι συντάξεις των ανθρώπων στην Ελλάδα δεν θα έπρεπε να κοπούν έτι περαιτέρω, ώστε να ξεπληρώσουν κάποιες από τις μεγαλύτερες τράπεζες και κάποιους από τους πλουσιότερους χρηματοδότες στον κόσμο».

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν:

2

Η συνέχεια είναι γνωστή. Με ένα «μαγικό» τρόπο, το τελικό «ΟΧΙ», μεταλλάχθηκε σε «ΝΑΙ».

Πιστεύω ότι δεν υπάρχει εχέφρων πολίτης αυτής της χώρας που να πιστεύει ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός είναι ιδιοκτήτης αυτής της χώρας, των θεσμών της και των πολιτών της.

Αυτή η περίεργη μετατροπή του «ΟΧΙ» σε «ΝΑΙ» τελικά αποδείχθηκε ότι οδηγούσε σε κατάσταση διολίσθησης προς τον ολοκληρωτισμό.

Σιγά-σιγά μετά την πανηγυρική τελετή του «ΟΧΙ» στην πλατεία Συντάγματος, οι πολίτες για μια ακόμη φορά συνειδητοποίησαν ότι οι ρητορικές δηλώσεις δεν είχαν αξία και σχέση με την πραγματικότητα.

Drain

Πολλοί πολίτες απελπισμένοι από την ήδη κακή κατάσταση της χώρας, πίστεψαν αρχικά ότι η κυβέρνηση της πρώτη φορά Αριστεράς θα επανέφερε τη χώ

ρα στην κατάσταση πριν από την κρίση. Ο ενθουσιασμός των πολιτών για το δημοψήφισμα τους έκανε να ξεχάσουν για λίγο τι ακριβώς έλεγε ο Μέγας Φρειδερίκος: «Έκανα μια συμφωνία με το λαό μου. Αυτός θα λέει ό,τι θέλει και εγώ θα κάνω ό,τι θέλω».

Η μετάλλαξη του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος έδειξε ότι αφενός δεν υπάρχει σεβασμός από την κυβέρνηση στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ενώ επίσης χάθηκε και η ελπίδα. Τότε οι πολίτες έδιναν τη μάχη τους για την ελπίδα της νίκης του «ΟΧΙ». Σήμερα οι ίδιοι δυστυχώς κατανοούν ότι πρέπει να διευρύνουν τον ορίζοντα της όρασής τους. Νομοτελειακά δεν υπάρχει προοπτική και πρόοδος σε μια χώρα, όταν οι κυβερνώντες αλλάζουν βίαια τα κατοχυρωμένα με το Σύνταγμα δικαιώματα των πολιτών, ιδιαίτερα τα αποτελέσματα εκλογικής διαδικασίας.

Όταν κάποιος σκέφτεται τι έγινε τελικά με το δημοψήφισμα, συνειρμικά ανατρέχει σε αυτό που έγραφε ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός:

Πώς πάει το Έθνος;

Είδες ποτέ να μαδάνε την κότα

και ο αέρας να συνεπαίρνει τα

πούπουλα; Έτσι, πάει το Έθνος.

 

Μετά από δύο χρόνια της πρώτης φοράς αριστεράς κυβέρνησης, όλοι έχουμε διαπιστώσει την επιταχυνόμενη μεταβολή των θέσεών της σε σύγκριση με το 2015.

Υπάρχουν τρεις σημαντικές ημερομηνίες που συνδέονται άμεσα με τους ψηφοφόρους: 29 Ιουνίου του 2015 τα capital controls, 5 Ιουλίου του 2015 το Δημοψήφισμα και 20 Σεπτεμβρίου 2015 εθνικές εκλογές.

Οι πολίτες στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 μείωσαν κατά 320160 ψήφους τη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ και κατά 192610 ψήφους τη δύναμη της Νέας Δημοκρατίας.

Το αποτέλεσμα των εκλογών με την πρωτοφανή αποχή του 43,84% και με το ποσοστό 2,42% των λευκών και άκυρων, καθώς και με τη σημαντική μείωση της εκλογικής δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε διάστημα οκτώ μηνών, ίσως είναι μια λογική απάντηση αυτής της μετατροπής του «ΟΧΙ» σε «ΝΑΙ».

Ο πολίτης σε ένα βαθμό έδειξε ψηφίζοντας, τη σημασία της υπευθυνότητας, αλλά κυρίως του αυτοελέγχου. Ο πολίτης αναγκάστηκε από τα γεγονότα να ξεχάσει τους πανηγυρισμούς με τις σημαίες και να στηριχθεί μόνο στον εαυτό του που έπρεπε πια να πάρει σοβαρές και υπεύθυνες αποφάσεις για το δικό του μέλλον. Ο πολίτης συνειδητοποίησε ότι μεγαλύτερη αξία έχει να αγωνίζεται ο ίδιος για τη νίκη της ελπίδας, παρά να πιστεύει σε φρούδες υποσχέσεις.

Μετά από την αρχική απογοήτευση, η ουσιαστική διδαχή του πολίτη ήταν η απομάκρυνση από τη νοοτροπία της αγέλης. Έχει φθάσει πια η ώρα της αναζήτησης της αξιοπρέπειας που οι ασκούντες κάθε μορφής εξουσία του στέρησαν τα τελευταία χρόνια.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση πετυχαίνοντας αυτή τη «μαγική» αναστροφή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, πέτυχε συγχρόνως και κάτι μη αναμενόμενο: να συνειδητοποιήσουν οι πολίτες όσα αναφέρονται στην αστυνόμευση της σκέψης, στο διαχρονικά επίκαιρο βιβλίο του Τζωρτζ Όργουελ, «1984».

Posted in Άρθρα | Tagged , , , | Leave a comment

Στρατιωτική Συμφωνία Ελλάδας Ισραήλ: Ορμητήριο και του Ισραήλ η Ελλάδα;

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

12 Ιουλίου 2017

Συμβαίνει τακτικά στην πολιτική: όσο κάποιος βρίσκεται στην αντιπολίτευση εύκολα δίνει υποσχέσεις. Αυτό όμως δείχνει τουλάχιστον έλλειψη επίγνωσης. Τη στιγμή που γίνεσαι ο αρχηγός του κράτους, δηλαδή τη στιγμή που μεταπηδάς από την πρότερη κατάσταση που ήσουν αδύναμος στην κατάσταση που γίνεσαι ισχυρός, τότε, κατά περίεργο τρόπο, αρχίζεις να εφαρμόζεις τις ίδιες πολιτικές που εφήρμοσαν προηγουμένως οι έχοντες την εξουσία, τους οποίους εσύ πολεμούσες λυσσαλέα, σιγά-σιγά, χωρίς να το καταλάβεις έχεις διακινδυνεύσει την υστεροφημία σου, την ίδια τη φιλοσοφία σου και γίνεσαι αντικείμενο σχολιασμού: ότι όλοι είναι το ίδιο. Ένα παράδειγμα αρκεί: Ο Ιωσήφ Στάλιν πάλευε κατά της αδικίας του Τσάρου, όμως μόλις πήρε τα ηνία της Σοβιετικής Ένωσης μεταβλήθηκε στο χειρότερο Τσάρο που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Όλα σήμερα στον κόσμο του Big Brother και του Matrix καταγράφονται και μένουν.

Όλα είναι γνωστά. Θα υπενθυμίσουμε μερικά χαρακτηριστικά λόγια του Αλ. Τσίπρα, όταν αυτός ήταν στην αντιπολίτευση.

  • Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο, κάτι που απελευθέρωσε το 1953 τη Γερμανία.
  • Δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
  • Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους και δραστική μείωση συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη.
  • Στήριξη χαμηλοσυνταξιούχων με αποκατάσταση του δώρου Χριστουγέννων, 13η σύνταξη σε 1.262.920 συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως 700 ευρώ μηνιαίως και επαναφορά του 13ου μισθού στον εργαζόμενο.
  • Άμεση κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και θέσπιση Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας.
  • «Νέα Σεισάχθεια» για τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων, που θα περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, διαγραφή μέρους των οφειλών για όσους δανειολήπτες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
  • Επαναφορά του αφορολόγητου ορίου στα 12.000 ευρώ
  • Κατάργηση της εξίσωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης και επαναφορά της λιανικής τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, το οποίο θα γινόταν αισθητά φθηνότερο.
  • Επαναφορά κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ για όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως ηλικίας, και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Ο κατάλογος δεν ολοκληρώνεται εύκολα, γιατί χρειάζεται αρκετός μη διαθέσιμος χώρος. Όμως, θα είναι παράλειψη αν δεν επισημάνουμε και τη στάση του νυν Πρωθυπουργού για την Παλαιστίνη:

  • Είναι απαράδεκτο να βλέπει κανείς το κράτος του Ισραήλ να σκοτώνει παιδιά στην Παλαιστίνη. Πρέπει να ενώσουμε τις φωνές και τις δυνάμεις μας για να ζητήσουμε ειρήνη, εκφράζοντας όλη μας την αλληλεγγύη προς τον Παλαιστινιακό λαό (7ος 2014)

Δηλαδή, τότε ο Αλ. Τσίπρας ζητούσε τον τερματισμό της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, τονίζοντας ότι:

  • Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε παθητικοί, γιατί αυτό που συμβαίνει σήμερα στην άλλη άκρη της Μεσογείου, μπορεί αύριο να συμβεί και στη δική μας πλευρά (15 Ιαν. 2015)

Μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τον σχηματισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στο Ισραήλ άρχισαν να ανησυχούν για την στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, αφού θεωρούσαν ως δεδομένη την άποψη του Α. Τσίπρα περί τερματισμού της.

Όμως, η ανησυχία και η αγωνία αυτή, δεν κράτησε για τους Ισραηλινούς και μεγάλο χρονικό διάστημα, αφού στις 19 Ιουλίου 2015 (σημαδιακή ημερομηνία) ο Υπουργός Αμύνης Π. Καμμένος ολοκληρώνει τη συμφωνία SOFA (Status of Force Agreement). Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει υπογράψει παρόμοια συμφωνία μόνο με τις ΗΠΑ.

1_-_1_1_-42-bbe05-2-f04f4

Με άλλα λόγια η Ελλάδα, γίνεται η μοναδική χώρα στον κόσμο που αποδέχεται με αυτή τη συμφωνία την εγκατάσταση στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ στο έδαφός της.

Η Ελλάδα έτσι έχει με δύο χώρες σχέση αυτής της μορφής, ΗΠΑ και Ισραήλ.

Αξίζει να αφουγκραστούμε πώς ο David Icke χαρακτήρισε όλη αυτή τη διαδικασία στην ιστοσελίδα του στις 25 Ιουλίου 2015:

“Greece makes military deal with Israel which only one other country has done – the United States”

-David Icke, 25 July 2015-

tsip

(Μετάφραση: ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΕΥΤΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΙ ΛΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ).

 

Η Βουλή των Ελλήνων το Μάιο του 2016, ψήφισε τη σύμβαση αυτή με τίτλο «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κράτους του Ισραήλ σχετικά με το καθεστώς των δυνάμεών τους» – Βλέπε ΦΕΚ, τεύχος πρώτο, Αρ. Φύλλου 116 (13 Ιουνίου 2016).

Σημειώνουμε ότι η Συμφωνία αυτή δεν έχει καμία σχέση με τη Συμφωνία για την ενέργεια (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ).

Στο Άρθρο 1 (ΦΕΚ 116) μάλιστα διευκρινίζεται και ο όρος «στρατιωτικές δραστηριότητες» που ενσωματώνει:

α. Επισκέψεις πλοίων και/ή αεροσκαφών.

β. Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις ή εκπαιδεύσεις (οι οποίες διεξάγονται είτε µέσα στις αντίστοιχες επικράτειες των Μερών είτε έξω από αυτές).

γ. Στρατιωτικές ασκήσεις ή εκπαιδεύσεις του προσωπικού του Κράτους Αποστολής μέσα στην επικράτεια του Κράτους Υποδοχής χωρίς την άμεση συµµετοχή του προσωπικού του Κράτους Υποδοχής.

δ. Κοινά προγράµµατα αμυντικής έρευνας και ανάπτυξης εγκεκριμένα από τις Κυβερνήσεις και

ε. Οποιαδήποτε άλλη µορφή αµυντικής συνεργασίας, η οποία συµφωνείται µεταξύ των Μερών.

Και αμέσως το Άρθρο 2 αναφέρει ότι:

Σε περίπτωση κατά την οποία τα Μέρη συμφωνήσουν ότι απαιτούνται περαιτέρω διακανονισμοί προκειμένου να διευθετήσουν επιπρόσθετα ζητήματα των Στρατιωτικών Δραστηριοτήτων, τα Μέρη είναι δυνατόν να πραγματοποιούν αυτούς τους διακανονισμούς στο πλαίσιο Συμφωνιών Εφαρμογής, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Συμφωνίας.

 

Αξίζει απλώς για την ιστορική μνήμη να αναφερθούμε στην πορεία των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ.

  • Από το 1949 ο προσανατολισμός της χώρας ήταν φιλοαραβικός.
  • 21η Απριλίου 1967: Γράφει ο διπλωμάτης Κ. Παναγιωτάκος στο βιβλίο του «Στην πρώτη Γραμμή Αμύνης» σελ. 181: «Τα ΜΜΕ εβραιοκρατούνται και ακολουθούν από δεκαετίες ανθελληνική στάση… Η εχθρότης αυτή έγινε ακόμα πιο έντονη μετά το 1967…».

Επίσης τονίζει σε άλλο σημείο ότι ο Γ. Παπαδόπουλος αρνήθηκε την de jure αναγνώριση του Ισραήλ. Πριν από τον πόλεμο των έξι ημερών – 1967 – αρνήθηκε στο Ισραηλινό κράτος ανάλογη συμφωνία.

  • Το 1973, με την ενεργειακή κρίση και ενώ είναι σε ανακωχή ο πόλεμος του Γιομ Κηπούρ μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ, ο τότε αμερικανοεβραίος Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κίσινγκερ, πιέζει την Ελλάδα για να στηρίξει το Ισραήλ. Ζητούνταν η επέκταση της αρχικής συμφωνίας του 1953, ώστε σε ώρα Αραβο-Ισραηλινού πολέμου να μπορεί να περάσει ο αεροπορικός στόλος των ΗΠΑ, με πυρηνικά όπλα. Η έγκριση δεν δόθηκε. Ο Σπ. Μαρκεζίνης στο ιστορικό του βιβλίο «Αναμνήσεις 1972-74» σελ. 463 γράφει:

«…έφερα πρώτον θέμα εις τον Πρόεδρον της Δημοκρατίας (Γ. Παπαδόπουλος) …προς τιμήν του υπήρξε κατηγορηματικός και χωρίς δισταγμούς, συμφωνών μου, απήντησε: “Βεβαίως ΟΧΙ”».

 Ενώ στο βιβλίο του «Τα εις εαυτόν» σελ. 110, αποκαλύπτει ο Μαρκεζίνης: «Επεσκέφθην τότε τον Παπαδόπουλον, ο οποίος συνεφώνησε με εμέ απολύτως, χαρακτηρίσας μάλιστα τους Αμερικανούς ως “γκάνγκστερς”».

  • Το 1990 η Κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη αναγνώρισε de jure το Ισραήλ.
  • Στη συνέχεια οι υπουργοί εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, Γ. Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, με τη βοήθεια του αμερικανικού λόμπι του Ισραήλ, ανέπτυξαν τη συνεργασία των δύο χωρών.

Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε γι αυτή τη συμφωνία είναι ότι το Ισραήλ έχει την πολυτέλεια να έχει μια συμμαχία με την Ελλάδα, της οποίας το έδαφος μπορεί να χρησιμεύσει ως ορμητήριο για τις δυνάμεις του.

Έτσι, το Ισραήλ απέκτησε το αναγκαίο στρατηγικό βάθρο για την επικοινωνία του με το Δυτικό περιβάλλον. Εμείς τι άραγε κερδίσαμε;

Η ιστορία πάντα αποτελεί πηγή πληροφοριών και για τέτοιες σχέσεις πρέπει πάνω απ’ όλα να είσαι σοβαρό και όχι αποτυχημένο κράτος. Πρέπει να έχουμε σωστή πολιτική ως χώρα, που πάνω απ’ όλα να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας. Στην περίπτωση που η Συμφωνία καταστεί ετεροβαρής σε βάρος μας, κάτω από τη φοβική κατάσταση που ζούμε λόγω της κρίσης, μήπως αυτή η Συμφωνία είναι δέσμια όχι μόνο των πιθανών ενεργειακών μας πόρων, αλλά και του χρέους, και ως εκ τούτου η χώρα υπό διαφορετικές συνθήκες θα είχε διαφορετικές στρατηγικές;

Πόσο άσχημα διαμορφώθηκε η ζωή αυτής της χώρας με συνεχή Μνημόνια και παραχωρήσεις. Πού οδηγείται η χώρα; Όσο για τον πρωθυπουργό, ξέχασε εντελώς τη «φιλοσοφία» του και τις υποσχέσεις του. Τι να κάνουμε; Μερικοί είναι ηγέτες, ενώ άλλοι, όταν έρθει στα χέρια τους η εξουσία αποδεικνύουν ότι απλά είναι υπάκουοι.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Ισραήλ είχε στρατηγική συμφωνία με την Τουρκία, και το Ισραήλ ψήφιζε στον ΟΗΕ ό,τι ακριβώς και η Τουρκία για το Κυπριακό.

Το Ισραήλ είδε θετικά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Στο Σχέδιο Ανάν ήταν υπέρ αυτού του Σχεδίου.

 

Posted in Άρθρα | Tagged , , , , , , | Leave a comment