ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΕΣ, ΚΑΤΑ NOVARTIS

2 Μαρτίου 2018

Επαμεινώνδα Ε. Πανά,
 Συντ. Καθηγητή
 Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Πες τα, και ακαίρια και γυμνά,

δεν φτάνει να λάμπει η αλήθεια,

πρέπει και να σφάζει

Κ. Παλαμάς

cover

Γενικά, η κοινωνία συνδέει πολλές φορές τη νομιμότητα με την ασφάλεια όσον αφορά στη χρήση διαφόρων καταναλωτικών προϊόντων και φαρμάκων. Ποιος παρασκευάζει τα φάρμακα και ποια είναι νοοτροπία των φαρμακευτικών εταιρειών; Συνήθως αυτό το ερώτημα δεν το θέτουμε προς διερεύνηση αφού αυτό οφείλεται στην εμπιστοσύνη που έχουν πρωταρχικά οι γιατροί και δευτερευόντως οι ασθενείς για αυτές τις γιγαντιαίες φαρμακευτικές εταιρείες. Πολλοί προβληματισμοί αυτού του είδους ξεκίνησαν με την υπόθεση Novartis.

H Novartis είναι το αποτέλεσμα της σύζευξης, το 1996, δύο φαρμακευτικών εταιρειών, της Ciba-Geigy και της Sandoz. Η Novartis σήμερα βρίσκεται ανάμεσα στις δέκα κορυφαίες φαρμακευτικές εταιρείες παγκοσμίως, όπως φαίνεται και στον πιο κάτω Πίνακα των οικονομικών αποτελεσμάτων για το 2017.

1

H Novartis είναι έκτη στην παγκόσμια κατάταξη με 32.6 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Η παγκόσμια αγορά των φαρμακευτικών εταιρειών ξεπερνά το 1.1 τρισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Ασφαλώς, από μια εταιρεία με τέτοιο τζίρο δισεκατομμυρίων δε θα απουσίαζαν εκείνοι οι ιδιαίτεροι παίκτες της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες είναι βασικός χρηματοδότης των ΜΜΕ.

Ο υιός του Ρόμπερτ Κένεντι, Ρόμπερτ Φράνσις Κένεντι, σε ομιλία του αποκάλυψε ότι το 70% των εσόδων των σημαντικότερων δικτύων ενημέρωσης των ΗΠΑ προέρχονται από την φαρμακοβιομηχανία. Οι φαρμακοβιομηχανίες ευημερούν και ταυτόχρονα ελέγχουν και την πληροφόρηση.

Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι εκφράζουν την άποψη ότι σκοπός της βιομηχανίας φαρμάκων δεν είναι η αποτελεσματική θεραπεία των άλλων, αλλά η ισχυρή εξάρτησή τους από τα φάρμακα σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Η φαρμακοβιομηχανία θέλει την πλήρη αφοσίωση των καταναλωτών της.

Διάφορες στατιστικές δείχνουν ότι, πριν από το 1950, δεν υπήρχε αυτή η ισχυρή «εξάρτηση» από τα φάρμακα και η ανάγκη των χημικών φαρμάκων, ενώ σήμερα, προσεγγιστικά, ένας στους πέντε πολίτες εξαρτάται από τα φάρμακα.

Σύμφωνα με τον κορυφαίο κριτή των κλινικών δοκιμών σε παγκόσμια κλίμακα, Peter Gotzsche: «αν δεν πιστεύετε ότι το σύστημα βρίσκεται εκτός ελέγχου, στείλτε μου ένα e-mail και εξηγήστε μου γιατί τα φάρμακα είναι η Τρίτη κυριότερη αιτία θανάτων στο τμήμα εκείνο του κόσμου όπου γίνεται κατάχρηση φαρμάκων».

deadly_medicines_front-672x1024

Σε δημοσκοπήσεις που διηνήργησε το ινστιτούτο Gallup, παρατηρεί την έλλειψη εμπιστοσύνη των πολιτών των ΗΠΑ προς τη φαρμακοβιομηχανία, με αυτή να καταλαμβάνει την προτελευταία θέση, κάτω από τις βιομηχανίες πετρελαίου.

Αξίζει, αφού και αναφερθήκαμε στον Peter Gotzsche, να επισημάνουμε την αναφορά του στη Novartis: «H Novartis συμφώνησε να καταβάλλει 423εκατομμύρια δολάρια το 2010. Η καταβολή αφορούσε ποινικές και αστικές ευθύνες εξαιτίας του παράνομου μάρκετινγκ του Trileptal

Ο διακανονισμός αφορούσε πληροφορίες ότι η εταιρεία πλήρωνε μίζες σε επαγγελματίες υγείας για να συνταγογραφούν το Trileptal και πέντε άλλα φάρμακα… Οι πληροφοριοδότες, όλοι πρώην υπάλληλοι της Novartis, θα λάμβαναν πάνω από 25 εκατομμύρια δολάρια και η Novartis υπέγραψε συμφωνία εταιρικής ακεραιότητας».

Πηγή: Φονικά Φάρμακα και Οργανωμένο Έγκλημα. Πώς οι Μεγάλες Εταιρείες Φαρμάκων έχουν διαβρώσει την Υγεία (πρώτο βραβείο British Medical Association).

 

Η φαρμακοβιομηχανία επιδιώκει να έχει ένα πλήθος καταναλωτών, οι οποίοι να εξαρτώνται άμεσα από τα φάρμακα για να επιτυγχάνει τα κέρδη των δισεκατομμυρίων.

Κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα των πιο πολλών φαρμακοβιομηχανιών είναι οι χρηματισμοί, οι αλλιώς «μίζες», σε επιλεγμένους στόχους, που αποβλέπουν στην προστασία των συμφερόντων τους παγκοσμίως.

Προσαρμόζοντας τα πιο πάνω στην αγορά φαρμάκων της χώρας μας, αρκεί να παραθέσουμε κάποια αξιόπιστα στοιχεία έτσι ώστε ο καθένας να καταλήξει στο πόρισμά του.

Όπως είναι γνωστό, οι βουλευτικές εκλογές, εκτός απροόπτου, θα γίνουν μετά τον Αύγουστο του 2018, όταν η κυβέρνηση χρησιμοποιώντας ως δική της επιτυχία το τέλος των μνημονίων θα αποτανθεί στον λαό. Ο λαός πρέπει να γνωρίζει ότι από τα Μνημόνια στην ουσία η χώρα μπορεί να ελπίζει ότι θα βγει το 2060!!

Το σημαντικό στοιχείο που ασφαλώς «έπιασε την Κυβέρνηση στον ύπνο» ήταν η πατριωτική αντίδραση των Ελλήνων για το «Μακεδονικό». Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι η ΝΔ ήταν ξύπνια με το «Μακεδονικό», αφού αρχικά δεν είχε σαφή θέση. Όμως, η Κυβέρνηση προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το «Μακεδονικό» ως στρατηγικό όπλο με στόχο να προκαλέσει εσωτερικά προβλήματα στη ΝΔ. Στο «Μακεδονικό» θέμα, τόσο η Κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση δεν τα πήγαν καλά. Και οι δύο πολιτικές δυνάμεις δεν εκτίμησαν σωστά την πατριωτική αντίδραση ενός λαού που φτωχοποιείται και έχει υποστεί τις συνέπειες από τη συμπεριφορά ενός παρηκμασμένου πολιτικού συστήματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, να γίνει Κυβέρνηση, ήταν αντι-αμερικανικό, αντι-εβραϊκό, αντι-ευρωπαϊκό, αντι-μνημονιακό κόμμα. Σήμερα το συγκεκριμένο κόμμα μεταλλάχθηκε υποστεί τέτοια μετάλλαξη που έγινε φιλο-αμερικανικό, φίλο- εβραϊκό, φίλο-ευρωπαϊκό και φίλο-μνημονιακό κόμμα.

Αυτή η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ στην πράξη αναγνωρίζεται από τον ξένο παράγοντα. Τελικά, ο ξένος παράγοντας θεώρησε πολύ θετικά την μετάλλαξη αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, και από την πλευρά του δείχνει την ικανοποίησή του προβαίνοντας σε όσες παραχωρήσεις μπορεί μέσω ΔΝΤ, ΕΕ. Όμως, έτσι καταστρέφεται η εθνική ενότητα.

Επικοινωνιακά, «ως μάνα εξ ουρανού» έσκασε στην πιο κατάλληλη στιγμή η υπόθεση Novartis.

Ποια είναι και εδώ τα δεδομένα;

Ασφαλώς, βλέποντας η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τον παλμό και τον όγκο των δύο συλλαλητηρίων που ξεπέρασαν τις εκτιμήσεις της, βρήκε το «φάρμακο» ως αντίδοτο για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη: «Υπόθεση-Σκάνδαλο Novartis».

Ήταν μια καλή ευκαιρία για τον αποπροσανατολισμό αφού η συγκεκριμένη δικογραφία περιέχει ονόματα σημαντικών πολιτικών όπως των Βενιζέλου, Σαμαρά, Αβραμόπουλου, Λοβέρδου, και άλλα

Η αποκάλυψη για τις λεπτομέρειες του σκανδάλου Novartis δεν έρχεται ασφαλώς από την ποιοτική λειτουργία του ελληνικού δημοσίου, αλλά από τη λειτουργία των αμερικανικών ελεγκτικών μηχανισμών.

Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην επιθυμεί την διαλεύκανση αυτής της υπόθεσης και την απόδοση των ευθυνών. Πάντως, ό,τι και να συμβεί, το γεγονός της υπόθεσης Novartis δείχνει για άλλη μία φορά ότι «υπάρχει κάτι σάπιο στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας».

Ένα άλλο στοιχείο που αναδύεται εδώ, με αφορμή το σκάνδαλο Novartis, είναι αυτό που σχετίζεται με την φαρμακευτική δαπάνη στη χώρα μας πριν από την επιβολή των Μνημονίων. Τη δεκαετία των προ-Μνημονίων (2000-2009) η φαρμακευτική δαπάνη ήταν πρόσθετη επιβάρυνση του δημοσίου χρέους κατά 20 δισεκατομμύρια ευρώ, υπερβαίνοντας σε ποσοστά τη μέση φαρμακευτική δαπάνη της ΕΕ.

Το σκάνδαλο Novartis είναι ίσως μία καλή ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν όλοι οι πολίτες, αλλά κυρίως οι πολιτικοί ότι έστω και τώρα, που η χώρα καταρρέει οικονομικά και λοιδορείται από φιλικές και μη ξένες χώρες, πρέπει να αλλάξουν σκέψη και τρόπο πολιτικής διαχείρισης. Μόνο η ΧΡΗΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ και ο ΕΛΕΓΧΟΣ από τώρα και στο εξής θα δώσει το αναγκαίο «φιλί της ζωής» στη χώρα.

Αυτό το στοιχείο είναι σημαντικό, γιατί δείχνει ότι η κομματοκρατία το λιγότερο δεν προστατεύει τα συμφέροντα του Έλληνα πολίτη και φορολογούμενου. Τελικά, τις μίζες και τη ζημιά του Ελληνικού δημοσίου δε θα την πληρώσουν οι Βουλευτές, αλλά ο Ελληνικός λαός.

Υπολογίζεται ότι η Novartis κατά τα τελευταία Μνημονιακά έτη απορρόφησε 3 δισεκατομμύρια ευρώ από το ελληνικό δημόσιο. Η Κυβέρνηση οφείλει να κινηθεί δικαστικά κατά της Novartis και να διεκδικήσει αποζημιώσεις διασφαλίζοντας τα οικονομικά συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου.

Άλλο ένα δεδομένο που δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής των δοκιμαζόμενων πολιτών αυτής της χώρας είναι ότι όλες οι περιπτώσεις σκανδάλων που εξετάστηκαν από τη Βουλή κατέληξαν σε μια μεγαλοπρεπή «φούσκα».

Υπάρχει ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της κομματοκρατίας, η απόδοση ευθύνης σε Υπουργούς και Πρωθυπουργούς.

Την Ελληνική κομματοκρατία από την εποχή της σύστασης του Ελληνικού Κράτους χαρακτηρίζει μια αναλλοίωτη σταθερά: δύσκολα τιμωρείται ή παραπέμπεται ένας Υπουργός, ή Πρωθυπουργός για παρανομίες που διέπραξε κατά τη θητεία του. Το γεγονός όμως αυτό καθορίζει και τη συμπεριφορά της κομματοκρατίας.

Έχει δημιουργηθεί ήδη παράδοση, ή αλλιώς κουλτούρα που στηρίζει την σχετική ευστάθεια της ατιμωρησίας των Υπουργών, των Βουλευτών και των Πρωθυπουργών, για να θυμηθούμε και τη «χαρακτηριστική» δήλωση του ιδρυτή της ΝΔ, Καραμανλή: «Οι Πρωθυπουργοί δεν πηγαίνουν στη φυλακή, πηγαίνουν στο σπίτι τους»!!

Να πηγαίνουν σπίτια τους αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα, τί ντροπή! Ο συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος, με το νόμο περί «ευθύνης υπουργών», με δικές του παρεμβάσεις και αλλαγές ακόμα και στο Σύνταγμα (αναθεώρηση του 2001), συνέβαλε νομοθετικά στη διατήρηση αυτής της συμπεριφοράς λόγω της νομοθετημένης ατιμωρησίας.

 

Από όλες τις υποθέσεις – σκάνδαλα ας θυμηθούμε αυτό της Siemens γιατί ενδέχεται και η υπόθεση Novartis τελικά να ακολουθήσει τα βήματα της Siemens.

Τελικά ποια ήταν η έκβαση της υπόθεσης – σκανδάλου της Siemens;

  • Η υπόθεση απασχόλησε περισσότερο από μια δεκαετία τη Δικαιοσύνη.
  • Η συγκεκριμένη δικογραφία ξεπερνούσε ένα εκατομμύριο σελίδες.
  • Ομόφωνη ήταν η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για διερεύνηση πιθανών ευθυνών δώδεκα πρώην Υπουργών.
  • Πώς κατέληξε η ομόφωνη απόφαση της εξεταστικής επιτροπής (20 Βουλευτές από όλα τα κόμματα) της διερεύνησης των πιθανών ευθυνών των 12 πρώην Υπουργών από την ολομέλεια της Βουλής;
  • Στην ολομέλεια της Βουλής, το 2011, τα κόμματα της ΝΔ και του ΛΑΟΣ αποχώρησαν από τη Βουλή κατά τη ψηφοφορία. Τα κόμματα ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ψήφισαν ΑΚΥΡΟ-ΛΕΥΚO. Ένας αριθμός Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ απείχε.

Το αποτέλεσμα; Δεν συγκεντρώθηκαν οι απαιτούμενες θετικές ψήφοι και κατέληξε η ομόφωνη απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής σε ένα μεγάλο φιάσκο.

Η σήψη και η φθορά του πολιτικού συστήματος δεν θεραπεύονται με κανένα φάρμακο. Να είναι σίγουροι οι πολιτικοί ότι η Novartis δε θα επιχειρήσει να ανακαλύψει το φάρμακο της θεραπείας της γάγγραινας της Ελληνικής κομματοκρατίας.

Και μια τελική μικρή επισήμανση. Ένα μόνο κρατάμε: Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2011 δεν ψήφισε θετικά για το σκάνδαλο Siemens. Όμως, ο έντιμος λαός δεν πρέπει να υποκύψει στην ιστορική αμνησία και να μην ξεχνά τον Γάλλο επαναστάτη Μαρά που έλεγε: «για να αλυσοδέσεις τους λαούς, πρέπει πρώτα να τους αποκοιμήσεις».

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s