Η Ελλάδα μπροστά στην κρίσιμη καμπή

14 Μαρτίου 2018

Επαμεινώνδα Ε. Πανά,
Συντ. Καθηγητή
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Η Ελλάδα, μπροστά στην κρίσιμη καμπή

Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι τουρκικές προκλήσεις συνεχώς κλιμακώνονται. Οι «γείτονές» μας εκμεταλλεύονται πάντα προς το συμφέρον τους τα γεγονότα. Ποια είναι τα σημερινά δεδομένα;

  • Η χώρα μας με όλα τα οικονομικά κριτήρια δείχνει ότι δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Η πολιτική ηγεσία της χώρας διαβεβαιώνει ότι η Ελλάδα ακολουθεί πορεία πραγματικής οικονομικής ανάπτυξης, αλλά η χώρα στην πράξη αντιμετωπίζει μια ρευστή κατάσταση χρέους.
  • Ο Ερντογάν εκμεταλλεύεται τον πατριωτισμό των Τούρκων με συνεχείς επιθέσεις στους Κούρδους με απώτερο στόχο την εφαρμογή της γνωστής Τουρκικής στρατηγικής της Εθνοκάθαρσης. Αυτόν τον πατριωτισμό των Τούρκων ο Ερντογάν χρησιμοποιεί επιτυχώς και προς τη μεριά της χώρας μας και της Κύπρου, δείχνοντας επιθετικότητα δηλώντας ότι: «Να μην νομίζουν ότι διαφεύγουν της προσοχής μας οι έρευνες φυσικού αερίου στα ανοιχτά της Κύπρου και οι καιροσκοπικές πρωτοβουλίες στις βραχονησίδες του Αιγαίου. Όπως χαλάσαμε με την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» τα σχέδια εκείνων που κάνουν λάθος λογαριασμούς στα νότια σύνορά μας, έτσι θα χαλάσουμε και τα σχέδια εκείνων… ό,τι είναι για εμάς το Αφρίν, είναι και το Αιγαίο και η Κύπρος». Ταυτόχρονα, ο ίδιος, αμφισβητεί την συνθήκη της Λοζάνης καλώντας τους Μουσουλμάνους της Θράκης για «ένα έθνος, μία σημαία».
  • Παράλληλα όλοι οι Έλληνες πολίτες διαπιστώνουν σιγά σιγά ότι η ηγεσία της χώρας εδώ και πολλά χρόνια καλλιεργεί τον εθνομηδενισμό, με πολλαπλές επιπτώσεις για τον Ελληνικό λαό αλλά κυρίως για το μέλλον της χώρας.
  • Ειδικότερα, όσον αφορά στο πολιτικό σύστημα της χώρας μας θα έπρεπε να υπάρχει ένα ενιαίο και αμετάβλητο στρατηγικό πλαίσιο που να κατευθύνει τις ενέργειες και τις δράσεις όλων των κομμάτων, πυρήνας του οποίου θα ήταν η εθνική ενότητα. Πρέπει να γίνει επιτέλους κατανοητό ότι τα μείζονα εθνικά προβλήματα αντιμετωπίζονται μόνο όταν επικρατεί η εθνική ενότητα. Είναι κατάρα για τον τόπο η χρήση των εθνικών θεμάτων για να ωφεληθούν τα παρηκμασμένα κόμματα και η οικογενειοκρατία.
    Τα δύο μεγάλα συλλαλητήρια που έγιναν χωρίς την πριμοδότηση των κομμάτων ανέδειξαν την ισχύ της εθνικής ενότητας.
    Αντίθετα, ο Ερντογάν με τις ενέργειές του έχει συσπειρώσει Κεμαλιστές, Γκρίζους Λύκους, Ισλαμιστές κάτω από την πολιτική του ομπρέλα.
  • Σήμερα που η χώρα μας βρίσκεται για μια ακόμη φορά σε συνθήκες απειλών από την Τουρκία και όχι μόνο, η εθνική ενότητα είναι η μόνη που θα μπορούσε να αποτρέψει έναν πόλεμο, μία επικίνδυνη σύρραξη, ή μια τραγωδία.
  • Έχουμε συμμάχους απέναντι στις προκλήσεις της Τουρκίας;
    Παράδειγμα προς εξέταση: Η Τουρκία με νέα NAVTEX που εξέδωσε –Νέες ναυτικές στρατιωτικές ασκήσεις μέχρι τις 10 Μαρτίου στην περιοχή του Οικοπέδου 3 της Κυπριακής ΑΟΖ, εμπόδισε στην πράξη το πλωτό γεωτρύπανο της Ιταλικής ENI προς την συγκεκριμένη τοποθεσία.
    Δηλαδή, αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία δεν αποδέχεται μία ήδη αναγνωρισμένη και οριοθετημένη ΑΟΖ.
    Ποιες ήταν οι αντιδράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των ΗΠΑ, της Ιταλίας, του Ισραήλ και της Αιγύπτου;
    Εννοείται ότι όλοι αυτοί είναι σύμμαχοί μας.
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε απλές συστάσεις προς την Τουρκία, ή άλλως λαϊκά «έστριψε δια του αρραβώνος». Οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδιαφέρονται κυρίως για τα συμφέροντά τους που καθορίζονται και από τις εμπορικές συναλλαγές που έχουν με την Τουρκία. Έτσι, μπορεί εύκολα να εξηγηθεί η στάση τους, γνωστή και ως «σιωπή των αμνών».
    Στις 29 Ιανουαρίου, ύστερα από επίσημη πρόσκληση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Παυλόπουλου, επισκέφτηκε την Αθήνα ο Πρόεδρος του Ισραήλ, Ρούβεν Ρίβλιν. Ο Πρόεδρος του Ισραήλ δήλωνε από τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας : «Κλειδί για την σταθερότητα στην περιοχή είναι η δημιουργία κοινής περιφερειακής δύναμης μέσα από την στρατιωτική συνεργασία των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας και Ισραήλ.»
    Παρόλο όμως που ο Πρόεδρος του Ισραήλ λίγο πριν έκανε αυτές τις «ωραίες» δηλώσεις, στις Τουρκικές αυτές προκλήσεις αρκέστηκε το Ισραήλ σε μια πολύ χαλαρή διπλωματική στήριξη!!! Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και η Αίγυπτος. Όλοι δηλαδή οι σύμμαχοι «ένιψαν τας χείρας τους».
    Πρέπει να γίνει πλέον από όλους αντιληπτό ότι τόσο το Σιωνιστικό Ισραήλ, όσο και η αδιάφορη Αίγυπτος δεν πρόκειται να ταχθούν με το μέρος ενός λαού, του δικού μας, που προβάλλει αυτή τη στιγμή τον Εθνομηδενισμό και να υποστηρίξουν τα όποια συμφέροντα της Ελλάδος έναντι της προκλητικής Τουρκίας. Ο ρεαλισμός σε σοβαρά εθνικά θέματα δεν είναι μόνο καλός, αλλά αναγκαίος. Δυστυχώς, κατά την επίσκεψη του Προέδρου του Ισραήλ στη Θεσσαλονίκη, ο Υπουργός Άμυνας της χώρας Π. Καμμένος τόνιζε: «Τα τελευταία χρόνια οι Κυβερνήσεις των δύο χωρών, τα Υπουργία Άμυνας, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας με σκληρή δουλειά, έχουν χτίσει έναν άξονα σταθερότητας σε συνεργασία με όλες τις moderate χώρες της ευρύτερης περιοχής… Αυτή η ισχυρή γεωπολιτική θέση, τώρα σε συνεργασία με το Ισραήλ και με τις άλλες χώρες, που αποτελούν χώρες σταθερότητας της ευρύτερης περιοχής πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα βοηθήσει ανοίγοντας νέους ενεργειακούς δρόμους με την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας μας, να οδηγηθεί η πατρίδα μας σε μια καινούργια εποχή, μια εποχή που ο Ελληνικός λαός θα ζήσουν καλύτερες ημέρες.»
    Ακολούθησε μεγάλη «ψυχρολουσία». Αλίμονο στη χώρα που αναζητά, όταν βρίσκεται σε ανάγκη, διάφορες συνεργασίες για την υποστήριξη της ελληνικής της κυριαρχίας. Να αναζητά την προστασία της προσφέροντας στη «στρατηγική συμμαχία» τον ορυκτό της πλούτο!!!
  • Ένα άλλο δεδομένο αφορά όχι μόνο τις ΗΠΑ αλλά και τη Ρωσία. Εδώ υφίσταται μια τριγωνική σχέση και ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσία για την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου σε όλη τη Μεσόγειο. Μόνο που η τριγωνική αυτή σχέση εξαρτάται εντελώς αποκλειστικά από τα δικά τους συμφέροντα.
    Η συμπεριφορά της ΕΕ έναντι της Ελλάδας ίσως κρίνεται περίεργη. Μία βαθύτερη ανάλυση όμως την κρίνει ως φυσιολογική και ίσως και ως αναμενόμενη κάτω από την προϋπόθεση της αδυναμίας της χώρας να προβάλει ισχυρές αντιστάσεις λόγω των οικονομικών δυσβάσταχτων μέτρων που της έχουν επιβληθεί.
    Αντίθετα, η Τουρκία δεν διστάζει να αναστείλει τις γεωτρήσεις της Κύπρου, χρησιμοποιώντας την ενέργεια αυτή, ίσως και το δίπολο εκβιασμού τόσο των χωρών της ΕΕ όσο και της Ρωσίας.

 

Το γεγονός ότι τα κοιτάσματα της Κύπρου αφορούν συγχρόνως και τα συμφέροντα της ΕΕ, αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι έχει μικρή σημασία για τις ισχυρές οικονομίες.

Δυστυχώς, σήμερα η Ελλάδα, με ευθύνη του πολιτικού συστήματος, κρίνεται ως ένα «αποτυχημένο κράτος» εντός της ΕΕ. Παρά τα μνημόνια και τις θυσίες των πολιτών από τα σκληρά οικονομικά μέτρα –αν μελετήσει κάποιος την πορεία του ΑΕΠ-, η χώρα βρίσκεται πιο πίσω από την αφετηρία που ξεκίνησε με την υπαγωγή της στο ΔΝΤ. Ίσως ο μύθος του Σίσυφου και το άλγος του επιβεβαιώνεται αιώνες μετά… Όμως το χειρότερο που έχει συμβεί σε αυτή τη χώρα είναι η αλλαγή του κοινωνικού της ιστού και η ανυπαρξία εθνικής ενότητας και ο έντονος εθνομηδενισμός. Εξηγήσεις για την αρνητική αυτή αλλαγή φυσικά και υπάρχουν πολλές, όμως αυτές πιθανόν δεν μπορούν να αντιστρέψουν πλέον την κατάσταση.

Η ανάλυση ων δεδομένων πιο πάνω οδηγεί στο ερώτημα: μήπως η κατάσταση που βιώνει η χώρα μας ευνοεί τα συμφέροντα κάποιων άλλων που θέλουν να σφετεριστούν την γεωπολιτική της θέση και τον ορυκτό τα πλούτο;

Μήπως, καθώς η γεωπολιτική μορφή των Βαλκανίων αλλάζει, επιτέλους και οι Έλληνες θα πρέπει να πάψουν να κοιτούν ως κοντόφθαλμοι το δέντρο (οικονομική κρίση), αλλά το δάσος (σημασία της γεωπολιτικής θέσης στα Βαλκάνια, ορυκτός πλούτος, βάσεις για μελλοντική βιώσιμη ανάπτυξη);

Advertisements
This entry was posted in Πολιτικά and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s