ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΥΓΓΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Παρασκευή 20 Απριλίου 2018

Επαμεινώνδα Ε. Πανά,
σ. Καθηγητή
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Οι Εθνικές εκλογές της Ουγγαρίας, που διεξήχθησαν στις 8 Απριλίου 2018, θεωρούνται από τις πιο κρίσιμες εκλογές τόσο για την Παγκόσμια άρχουσα τάξη – ΕΛΙΤ, όσο και για την ΕΛΙΤ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολλοί είναι εκείνοι που χαρακτηρίζουν τις εκλογές  της 8ης Απριλίου 2018 ως την Μάχη της Βουδαπέστης.

Γεγονός είναι ότι αρκετοί υποστηρικτές του Σόρρος, αλλά και ο ίδιος ο Σόρρος δαπάνησε εκατομμύρια δολάρια σ’αυτές τις εκλογές προκειμένου να επηρεάσει κυρίως τους νέους ψηφοφόρους, όμως οι συνθήκες αυτή τη φορά δεν ευνόησαν τις επιδιώξεις του Σόρρος και της παρέας του.

Η πίστη των Ούγγρων πολιτών στην ευημερία και τη σταθερότητα της χώρας τους δεν κλονίστηκε παρά τη φυσική και αναμενόμενη φθορά της κυβέρνησης Ορμπάν.

Ο Βίκτωρ Ορμπάν με ποσοστό 48,9% κέρδισε 134 έδρες από τις 199 συνολικά του Κοινοβουλίου.

12705958_278155c2cff27ccad390450c95d74c93_wm

Οι Ούγγροι ψηφοφόροι ψήφισαν τον Ορμπάν, πιστεύοντας ότι αυτή τη χρονική συγκυρία δεν υπήρχε άλλο κόμμα που θα μπορούσε να διοικήσει καλύτερα την Ουγγαρία.

Είναι πρώτη φορά στην ιστορία της Ουγγαρίας που το ίδιο πολιτικό κόμμα κερδίζει τρεις διαδοχικές βουλευτικές εκλογές.

 

Τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών παρουσιάζονται αναλυτικά στον Πίνακα 1.

1

Σημειώνουμε εδώ ότι, η συμμετοχή των ψηφοφόρων κατέγραψε ποσοστό ρεκόρ με 70% των ψηφοφόρων δίνοντας τη δυνατότητα με βάση τον ισχύοντα νόμο στο κόμμα του Ορμπάν να κερδίσει πάνω από τις αναγκαίες 100 έδρες προκειμένου να κυβερνήσει αυτοδύναμα.

Τα στοιχεία του Πίνακα 1 είναι αποκαλυπτικά ενώ συγχρόνως δίνουν μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις. Κατ’αρχάς τη νίκη του Ορμπάν, όπως ήταν εύλογο, τη χαιρέτησαν μεταξύ άλλων η Λεπέν, ο Φάρατζ, οι ηγέτες του κόμματος της Ελευθερίας (Βίλντερς, Ολλανδία), Λαϊκό Κόμμα Σλοβακίας, Εναλλακτικοί για τη Γερμανία (Αfd), Κόμμα Ελευθερίας (Αυστρία).

Περισσότερο όμως αντιλήφθηκαν την αξία της νίκης οι ηγέτες των κρατών της Ομάδας του Βίσεγκραντ (Τσεχία, Πολωνία, Ουγγαρία και Σλοβακία), οι οποίοι χαρακτήρισαν τη νίκη του Ορμπάν ως «Νίκη που ενισχύει τη χειραφέτηση της Κεντρικής Ευρώπης από τις Βρυξέλλες».

FIDESZ

Θα υπενθυμίσουμε εδώ πιο παλιά δήλωση του Β. Ορμπάν:

«Δεν θέλουμε να γίνουμε μια χώρα μεταναστών. Βοηθούμε με οποιονδήποτε τρόπο χρειάζεται, δεν το αμφισβητεί κάποιος αυτό. Όποιος χρειάζεται προστασία θα την έχει από εμάς, αλλά δεν καλωσορίζουμε τους μετανάστες.  Ούτε σήμερα, ούτε στο μέλλον, γιατί δεν θέλουμε να γίνουμε χώρα μεταναστών. Έχουμε τα δικά μας προβλήματα, μεταξύ των οποίων ένα δημογραφικό πρόβλημα που δεν θέλουμε να λύσουμε μέσω της μετανάστευσης αλλά με πολιτικές στήριξης των οικογενειών».

 Αυτές είναι οι δηλώσεις ενός ευφυούς πρωθυπουργού που δίνουν τη δυνατότητα και στους Έλληνες πολίτες να αντιληφθούν τη σημασία που έχει το πραγματικό γεγονός στην δηλώσεις που δεν σχετίζονται με την εξεύρεση του πραγματικού γεγονότος. Για να τεκμηριώσουμε το γεγονός αυτό μπορούμε να θυμηθούμε τις δηλώσεις για τους μετανάστες της πρώην υπουργού Τασίας Χριστοδουλοπούλου (ΣΥΡΙΖΑ) που θα μείνουν αξέχαστες για την εκτός τόπου και χρόνου λογική της: «Οι μετανάστες λιάζονται και εξαφανίζονται» και «οι Σύριοι έχουν χρήματα, μένουν σε ξενοδοχεία, ψωνίζουν από τα μαγαζιά, κάνουν απίστευτο τζίρο». Όλα αυτά συνειρμικά μας έδειχναν την οικονομική άνοιξη που έφθανε με γρήγορους ρυθμούς κατά ΣΥΡΙΖΑ.

Το δεύτερο μάθημα από τα στοιχεία σαφώς του Πίνακα 1, είναι ότι  τα δύο πρώτα κόμματα είναι όχι κεντροαριστερά αλλά εθνικιστικά ή πατριωτικά.

 Το μάθημα αυτό αναμφισβήτητα είναι δύσκολο να το αφομοιώσει το πολιτικό μας σύστημα για τους δικούς του λόγους. Η δημοκρατία μας πάσχει δυστυχώς και έχει εκ γενετής τον ιό της φαμίλιας ή της οικογενειοκρατίας. Η Νέα Δημοκρατία του Κ. Μητσοτάκη κάνει τα πάντα για τη δημιουργία της συμμαχίας με το κόμμα της Φ. Γεννηματά. Οι αρχηγοί των δύο αυτών κομμάτων, ο μεν ένας είναι υιός της πολιτικής οικογένειας Μητσοτάκη, η δε άλλη της πολιτικής οικογένειας Γ. Γεννηματά. Η προσπάθεια αυτή των δύο νέων αρχηγών είναι μια ομολογία του τέλους των μεγάλων κομμάτων της μεταπολίτευσης. Οι πολίτες σίγουρα δεν εμπιστεύονται τα δύο αυτά κόμματα, τα γνωρίζουν από παλιά, και σε γενικές γραμμές δεν εκφράζουν τον παλμό της κοινωνίας που ζούμε.

Το μάθημα όμως της Ουγγαρίας αφορά και τα μικρά πατριωτικά κόμματα, τα εντός και εκτός Βουλής. Ποια είναι η δυναμική τους ώστε να έχουμε ισόμορφα προς την Ουγγρική Βουλή αποτελέσματα;

Ποια είναι η τραγωδία των Πατριωτικών Κομμάτων; Ότι σ’αυτή τη κρίσιμη για τη πατρίδα μας συγκυρία, αφήνουμε τους πουρκουάδες, τους εθνομηδενιστές, τους ευρωπαϊστές, τους φιλορωσικούς και άλλους να είναι οι πρωταγωνιστές αντί οι πατριωτικές δυνάμεις να αδράξουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν τη μεγάλη παράταξη.

 Με τον τρόπο αυτό πνίγουν με τη στάση τους και την συμπεριφορά τους κάθε πατριωτική ελπίδα.

Το μάθημα αυτό αφορά και το ΚΚΕ, το οποίο δεν έκανε ούτε νύξη για τη νίκη του Ορμπάν. Το Ουγγρικό Κόμμα των Εργατών, δηλαδή το αδελφό κόμμα του ΚΚΕ που πήρε το πενιχρό 0,3% (!!!) με δηλώσεις του Προέδρου του Γκιούλα Τίρμερ  για το εκλογικό αποτέλεσμα αφού συνεχάρη τον Ορμπάν για τη νίκη του αποτίμησε το εκλογικό αποτέλεσμα ως εξής: «Η πλειοψηφία εκτίμησε το γεγονός ότι αυτή η κυβέρνηση πραγματοποίησε παροχές σε διάφορες κοινωνικές ομάδες τα τελευταία χρόνια, ακόμη κι αν αυτές ήταν ανεπαρκείς. Ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας θεώρησε σημαντική τη διατήρηση της σταθερότητας στην Ουγγαρία. Ο λαός δεν υποστήριξε τις προσπάθειες της Σοσιαλφιλελεύθερης αντιπολίτευσης να προκαλέσει χάος».

Αλλοίμονο αν είναι δυνατόν να έχουν ακουστεί και στη χώρα μας σκέψεις τέτοιας διορατικής υπευθυνότητας που να εξυψώνουν την ορθότητα των πολιτικών εκτιμήσεων.

Το τρίτο μάθημα, είναι ο καθαρός λόγος. Στην προεκλογική του εκστρατεία κύριο ζήτημα του Ορμπάν ήταν εναντίον της μετανάστευσης. Αυτή ήταν μια καθαρή θέση σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική των Βρυξελλών. Ο ίδιος ο Ορμπάν δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι η μεταναστευτική κρίση είναι δημιούργημα των Βρυξελλών.

 Φυσικά, ο Ορμπάν δεν μίλησε μόνο για το μεταναστευτικό, αλλά μίλησε και για την αξία της οικογένειας.

Πριν από 27 χρόνια επεσήμανε ο Ορμπάν, εδώ στην κεντρική Ευρώπη πιστεύαμε ότι η Ευρώπη ήταν το μέλλον μας. Σήμερα όμως πιστεύουμε ότι εμείς είμαστε το μέλλον της Ευρώπης.

Ποιο είναι το μήνυμα της νίκης του Ορμπάν;

  • Ο μεγαλύτερος νικητής των ουγγρικών εκλογών δεν ήταν ο Ορμπάν αλλά το εθνικιστικό και πατριωτικό κίνημα της Ευρώπης
  • Η νίκη του Ορμπάν πρόσθεσε άλλη μία αύξηση στην τάση μεγέθυνσης του Ευρωσκεπτικισμού.
  • Οι ηττημένοι είναι δύο: Τα κόμματα του κατεστημένου που είναι δεμένα στο άρμα της Ευρώπης της πολυπολιτισμικότητας και η νέο-κεντροαριστερά που είναι εξαρτημένη από το λόμπι των Βρυξελλών. Η νέο-κεντροαριστερά, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία του Πίνακα 1 είναι νεκρή στην Ουγγαρία, όπως και η κάθε μορφής σοσιαλφιλελεύθερη κίνηση. Ο δεύτερος ηττημένος των Ουγγρικών εκλογών είναι ξεκάθαρα οι Βρυξέλλες. Και τι δεν έκαναν για να μην εκλεγεί ο Ορμπάν.
  • Ο Ευρωσκεπτικισμός συνεχίζει την άνοδό του. Οι χώρες στις οποίες συνεχώς αυξάνεται μπορεί άμεσα να μην επιδιώκουν να εγκαταλείψουν την ΕΕ, όπως έκανε η Βρετανία, μπορούν όμως να πιέσουν αποτελεσματικά από μέσα για αλλαγή της παρακμιακής φιλοσοφίας της ΕΕ. Δεν μπορεί η ΕΕ να έχει τοποθετήσει σε δεύτερη μοίρα τον Χριστιανισμό και να αυξάνει τις ορδές των Μωαμεθανών καταστρέφοντας την ταυτότητα κάθε ευρωπαϊκής χώρας.
  • Στη μάχη της Βουδαπέστης νικητές αναδείχθηκαν ο πατριωτισμός και ο εθνικισμός, ενώ καθαρά ηττήθηκε η παγκοσμιοποιημένη ελίτ.
Advertisements
This entry was posted in Άρθρα, Πολιτικά and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s