Ιδιωτικά κανάλια και Τουρκικά σίριαλ στην αποδόμηση της Εθνικής ταυτότητας

Τετάρτη 9 Μαΐου 2018

Επαμεινώνδας Ε. Πανά,
συντ. Καθηγητή,
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

cover

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτήν την περίοδο η Ελλάδα εμφανίζεται ως χώρα διχασμένη. Η χώρα προσπαθεί να ισορροπήσει σε μια απότομη, σχετικά, μετάβαση από μία εντελώς ξεχωριστή ευρωπαϊκή χώρα των Βαλκανίων με αρχαία ιστορία και αμιγώς ελληνορθόδοξη παράδοση και δικό της ιδιαίτερο πολιτισμό, σε μια δυτική χώρα με μανδύα την πολυπολιτισμικότητα. Και ενώ οι Έλληνες πολίτες, ζαλισμένοι από τα οικονομικά τους προσωπικά προβλήματα προσπαθούν να αντιληφθούν τι ακριβώς συμβαίνει νιώθοντας την ανασφάλεια να τους κυριεύει, δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το κυβερνόν κόμμα, ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ενισχύει και υποστηρίζει αυτήν την «περίεργη» αλλαγή αντιλήψεων του κοινωνικού ιστού της χώρας, με τις ανάλογες ενέργειες, θέσεις και αποφάσεις ενάντια στο Ορθόδοξο Χριστιανικό Θρήσκευμα, στην Εκκλησία, στα κλειστά σύνορα, και στην Εθνική ταυτότητα.

Από την άλλη πλευρά η Τουρκία εφαρμόζει με συνέπεια τη δική της πολιτική αδιαφορώντας για τους κανόνες της καλής γειτονίας επιδιώκοντας τα οφέλη «δυτικοποίησης», χωρίς, όμως, αλλαγή της ισλαμικής κουλτούρας. Άλλωστε, η στροφή της Τουρκικής Κυβέρνησης προς την Ισλαμική ταυτότητα έχει ήδη αποδώσει καρπούς  αυξάνοντας τα εκλογικά ποσοστά των ψηφοφόρων της.

Όπως είναι φυσικό με το πέρασμα των χρόνων το αξιακό σύστημα μιας κοινωνίας αλλάζει. Έχει διαπιστωθεί ότι τα ΜΜΕ και κυρίως η Τηλεόραση, ως διαδραστικό μέσω επικοινωνίας, επηρεάζει τις συνήθειες των πολιτών και συμβάλλει σε γρήγορες αλλαγές αντιλήψεων και τρόπους ζωής, υπονομεύοντας, όμως, παράλληλα,  την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και της εθνικής ταυτότητας.

Έχοντας σαφή γνώση του γεγονότος αυτού διάφορες παγκόσμιες κυρίαρχες δυνάμεις, «ελίτ», Λέσχες και Κρυφές Εταιρείες, επιδιώκοντας την χειραγώγηση των κοινωνικών μαζών και κυρίως τη λήψη αποφάσεων για τη διεθνή οικονομία, με όχημα την έννοια της παγκοσμιοποίησης, χρησιμοποιούν το ισχυρό εργαλείο της τηλεόρασης για την εξάλειψη των ιδεολογικών και άλλων κοινωνικών διαφορών των εθνών.

Δυστυχώς, η χώρα μας ακόμη και όταν βρισκόταν σε ομαλές συνθήκες διακυβέρνησης δεν κατάφερε να αντιληφθεί και να χρησιμοποιήσει προς όφελός της την ισχύ αυτού του μέσου.

Η τηλεόραση για μια μικρή, αλλά ιστορική χώρα, με ιστορία και ανεκτίμητες πολιτιστικές παρακαταθήκες, που διαθέτει επίσης, μια κρίσιμη μάζα ομογένειας στα πέρατα του πλανήτη, θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει τις μεγάλες θετικές δυνατότητες της τηλεόρασης για να διατηρήσει και να ενισχύσει την εθνική της ταυτότητα.

Δυστυχώς, δεν το έπραξε, όταν υπήρχαν ευνοϊκές συγκυρίες, και τώρα που η χώρα χειμάζεται από τα δεινά της οικονομικής κρίσης, υφίσταται μόνο τις αρνητικές επιπτώσεις αυτού του επικοινωνιακού μέσου.

Αντίθετα, η Τουρκία, και όσον αφορά στο θέμα αυτό, να χειρίζεται πολύ σωστά το φαινόμενο της διπολικότητας.

Ενώ στο εσωτερικό της η Τουρκία συνεχώς αυξάνεται ο έλεγχος της ελευθεροτυπίας και η ενίσχυση μιας στενής θρησκευτικής ισλαμικής αντίληψης στους Τούρκους πολίτες για λόγους κυρίως ψηφοθηρικούς παρατηρείται ένα «άνοιγμα» φιλικών προς την κυβέρνηση μέσων μαζικής ενημέρωσης και κυρίως της τηλεόρασης προς τις χώρες της Δύσης, στοχεύοντας κυρίως την Ελλάδα και την Κύπρο.

Έτσι, τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε αύξηση των εξαγωγών τουρκικών τηλεοπτικών σειρών, των γνωστών ως «σίριαλ» παγκοσμίως.

Οι εξαγωγές το 2014 των Τουρκικών Τηλεοπτικών σειρών έφεραν στην Τουρκία συνάλλαγμα πάνω από 350 εκατομμύρια δολάρια, όταν το 2000 αυτό ήταν μόλις 10 εκατομμύρια δολάρια.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, μετά τις ΗΠΑ, η δεύτερη χώρα που εξάγει παγκοσμίως τηλεοπτικές σειρές είναι η Τουρκία καλύπτοντας 75 διαφορετικές χώρες. Κάθε σειρά αποτελείται, συνήθως, από 40 επεισόδια που μεταφράζονται σε 5200 ώρες τηλεοπτικού χρόνου ετησίως. Μάλιστα, στην Ευρώπη τα Τουρκικά σίριαλ κατέχουν την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των τηλεθεατών!!!  Η Ελλάδα ανήκει στις χώρες της Ευρώπης που προβάλει ανελλιπώς τα Τουρκικά σίριαλ όπως φαίνεται στον Πίνακα 1.

Πίνακας 1: Τουρκικά σίριαλ στα ελληνικά ιδιωτικά κανάλια.

1

Από τα στοιχεία του Πίνακα 1 παρατηρούμε ότι, μέχρι το 2014, κυρίαρχη ιδιωτικοί σταθμοί της χώρας μας, με απόψεις συνήθως μνημονιακές είχαν συγχρόνως υιοθετήσεις την προώθηση αυτής της Τουρκικής προπαγάνδας.

Σε κάθε ελληνικό σπίτι τα Τουρκικά σίριαλ είχαν εδραιωθεί αυξάνοντας και τη δημοφιλία τους. Επίσης, τα στοιχεία του Πίνακα 1 δείχνουν ότι όλα τα ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα ήταν κύριοι εισαγωγείς Τουρκικών σειρών.

Την περίοδο 2010-2014, και λόγω της οικονομικής κρίσης, μειώθηκαν οι οικονομικές δυνατότητες παραγωγής ελληνικών σειρών από τα ιδιωτικά κανάλια. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των εισαγόμενων Τουρκικών σειρών με την παράλληλη επίπτωση στην εθνική ταυτότητα. Με τον τρόπο αυτόν η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση, ως μέσο «εκούσα – άκουσα» συνέβαλλε στη διαμόρφωση μιας χαλαρής ελληνικής συνείδησης στους πολίτες.

Ας μην ξεχνάμε αυτό που ο J. Morrison επεσήμανε ότι «αυτοί που ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης, ελέγχουν τη σκέψη», όχι μόνο ελέγχουν τη σκέψη αλλά ελέγχουν και την συμπεριφορά μας και τον πολιτισμό μας.

Την περίοδο των μνημονίων, όπως είδαμε, κυριαρχούν τα Τουρκικά σίριαλ και οι εκπομπές μαγειρικής. Στον Πίνακα 1, όπως παρατηρείται, απουσιάζει ο ΣΚΑΪ που όμως δεν σημαίνει ότι απέχει από τις σχέσεις με τους Τούρκους παραγωγούς.

Ο Ατζούν Ιλίτζαλι, αγαπημένο παιδί του Ερντογάν θεωρείται ως ο πλέον επιτυχημένος παραγωγός των Τουρκικών ριάλιτι.

2

Τον Νοέμβριο του 2015, στον φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα. μεταξύ Τουρκίας – Ελλάδας, ο Ιλίτζαλι ήταν μαζί με τον Α. Τσίπρα και το τότε Τούρκο πρωθυπουργό Νταβούτογλου, όπως φαίνεται και στη σχετική φωτογραφία:

3

Σημειώνουμε ότι ο Ιλίτζαλι συμμετέχει με σημαντικά ποσοστά στο «Χίλτον Αθηνών», «Αστέρα Βουλιαγμένης», και «Μαρίνα Φλοίσβου».

Ο Σκάι είναι ο ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός που έκλεισε τριετή συμφωνία συνεργασίας το 2017 για το Survivor (Σαρβάιβορ) και άλλα ριάλιτι (Πάουερ οφ λαβ) έναντι του ποσού των 10 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο. Ο Σκάι αντί να τα επενδύει και να υποστηρίζει Έλληνες παραγωγούς – εργαζόμενους, δαπανά σε περίοδο κρίσης 10 εκατομμύρια ευρώ χρηματοδοτώντας Τούρκους παραγωγούς και ηθοποιούς.

Αυτά από την πλευρά του Σκάι.

Πώς ανταποκρίνονται οι Έλληνες τηλεθεατές;

Απάντηση δίνουν τα στοιχεία της μέτρησης ημερήσιας τηλεθέασης της Nielsen για την χρονική περίοδο 16-22 Απριλίου 2018, τα οποία παρουσιάζονται στον Πίνακα 2.


 

Πίνακας 2: Τα πρώτα 20 τηλεοπτικά προγράμματα (16-22 Απριλίου 2018)

4

ΣΤΑΘΜΟΙ: EΡΤ 1, ΕΡΤ 2, MEGA, ANTENNA, ALPHA, STAR, ΣΚΑI, epsilon
ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΑΝΑ: ΤΜΛ
ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ: ΣΥΝΟΛΟ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 5 ΛΕΠΤΩΝ

Έναρξη, Λήξη : είναι ο ο ακριβής χρόνος έναρξης και λήξης της εκπομπής.

Διάρκεια : (σε λεπτά) είναι ο χρόνος (χωρίς διαφημίσεις) που διήρκεσε η εκπομπή.

ΤΜΛ : Τηλεθέαση Μέσου Λεπτού (ποσοστό ως προς τον πληθυσμό).

ΜΡΔ : Μερίδιο (ποσοστό ως προς την συνολική τηλεθέαση).

 

Ο Πίνακας 2 είναι αποκαλυπτικός, αφού δείχνει ότι το Σαρβάιβορ σαρώνει την τηλεθέαση με μερίδιο ως προς τη συνολική τηλεθέαση (ΜΡΔ%) υπερβαίνοντας το 30%, φτάνοντας στις 22 Απριλίου 2018 στο 34,1%. Δηλαδή το Σαρβάιβορ παρακολούθησαν κατά μέσον όρο πάνω από 1,300,000 τηλεθεατές. Θα σημειώσουμε ότι σε όλες τις ηλιακές ομάδες καταγράφονται σημαντικά ποσοστά τηλεθέασης.

Τα τελευταία σοβαρά επεισόδια στο Αιγαίο, ο θάνατος του Έλληνα πιλότου, η συλληφθέντες Έλληνες στρατιωτικοί, οι συνεχιζόμενες παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου χώρου, οι επιθετικές αναφορές και οι εκβιασμοί από τους Τούρκους πολιτικούς, ξυπνούν σιγά-σιγά από το λήθαργο που έχουν βυθιστεί.

Προοδευτικά θα γίνει αντιληπτό ότι τα Τουρκικά ΜΜΕ και οι Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές, λειτούργησαν άριστα ως εργαλείο εφαρμογής της πολιτικής στρατηγικής της Τουρκίας και ως μέσου εφαρμογής ενός ιδιόμορφου πολιτιστικού ιμπεριαλισμού.

Μοιραία οδηγούμαστε στον συνειρμό: Μήπως τα αυξημένα ποσοστά τηλεθέασης των τουρκικών τηλεοπτικών σειρών στην Ελλάδα επαληθεύουν τη υπόθεση του πρώην Πρωθυπουργού και Προέδρου της Τουρκίας Τ. Οζάλ, σύμφωνα με την οποία  δε θα χρειαστεί πόλεμος για να κατακτηθεί η Ελλάδα;

Άλλωστε, είναι ιστορικά δεδομένο ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι κατάκτησης, όπως ο εποικισμός, ή ο δημογραφικός διεμβολισμός, ή ιδεολογική κατάκτηση ενός λαού.

Μήπως η απάθεια αυτή που δείχνει η χώρα μας σε όσα τραγικά συμβαίνουν «μέσα της και γύρω της» θυμίζει το γνωστό μύθο του Αισώπου με τον αετό και το βέλος.

Ένας αετός ήθελε να κυνηγήσει λαγούς, όμως, ξαφνικά κάποιος κυνηγός τον σημάδεψε με το βέλος. Η γλυφάδα (το πίσω μέρος του βέλους) που πέτυχε τον αετό, μαζί με τα φτερά του, βρέθηκε μπροστά στα μάτια του. Τότε, ο αετός σκέφτηκε: «Η πιο μεγάλη λύπη για μένα είναι ότι πεθαίνω από τα ίδια μου τα φτερά», το γνωστό «εξ οικείων τα  βέλη».

Ας ευχηθούμε ότι υπάρχει ακόμη καιρός να αποφύγουμε τα βέλη όσων μας κυνηγούν. Είναι άδικο για τη μνήμη όσων πολέμησαν υπέρ βωμών και εστιών.

 

 

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα, Νέα Τάξη Πραγμάτων and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s