Ευρωεκλογές 2019: Η πιο αξιοπρεπής στάση του ψηφοφόρου…

Τρίτη 14 Μαΐου 2019

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
Συντ. Καθηγητής
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

2019 Eu ElectionsΦτάσαμε στις ευρωεκλογές με μια συνεχιζόμενη, στείρα, άνευ ουσίας αντιπαράθεση ανάμεσα στους δύο κύριους υποστηρικτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δημοκρατία.

Προκειμένου να διαμορφώσουμε μια αντικειμενική εικόνα του όλου σκηνικού αξίζει να μελετήσουμε μερικά στοιχεία:

  • Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε στην πράξη ο σωτήρας ενός παρακμιακού πολιτικού συστήματος.
  • Ο «ξένος παράγοντας» ούτε στα καλύτερά του όνειρα δεν θα φανταζόταν, πριν από τέσσερα χρόνια, ότι θα ερχόταν εις «σάρκα μία» με τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε ως το καλύτερο εργαλείο της επιβολής των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όχι μόνο.
  • Αναμφίβολα η Συμφωνία των Πρεσπών οφείλεται κυρίως στον Ξένο Παράγοντα: τις ΗΠΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ απλά υλοποίησε και έφερε σε πέρας αποτελεσματικά την αμερικανόπνευστη ανθελληνική συμφωνία των Πρεσπών.

Ποιος φανταζόταν ποτέ τέτοιο άλμα από τον ΣΥΡΙΖΑ, που από το «Αμερικάνοι δολοφόνοι των λαών» έφθασε στην νοοτροπία της Συμφωνίας των Πρεσπών. Όχι πως και ο Μητσοτάκης αν γίνει ο επόμενος Πρωθυπουργός θα ανατρέψει τη Συμφωνία με κάποιο δημοψήφισμα. Άλλωστε, ο ίδιος δήλωσε πως «η κυβέρνηση της ΝΔ  θα παλέψει να αμβλύνει τις συνέπειες της Συμφωνίας.» Και ο Κ. Μητσοτάκης προβλέπεται ότι θα στηρίξει τα όποια σχέδια της ΕΕ και των ΗΠΑ στην περιοχή μας.

Η εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ προσαρμόστηκε τέλεια στις μνημονιακές πολιτικές, αλλά και στο γνωστό δόγμα του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Ποτέ άλλοτε τόσοι ξένοι ηγέτες δεν έδωσαν τόσα συγχαρητήρια σε πολιτικό της πρώτης φορά Αριστεράς. Τραμπ, Μέρκελ, Μακρόν, επαίνεσαν την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για την αφοσίωση και την υποτέλεια της χώρας. Δεν ήταν τυχαία η βράβευση του Τσίπρα και του Ζάεφ με το «Ewald Von Kleist ” για την προσφορά τους στη διεθνή ειρήνη και την ειρηνική επίλυση διαφορών, μέσω της Συμφωνίας των Πρεσπών.»

  • Τα έργα και οι ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ οδήγησαν στην πράξη την χρεοκοπία της Αριστεράς και στην ανικανότητά της να απαλλάξει τη χώρα από τα μνημόνια και την υποτέλεια. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ ως Κυβέρνηση κινήθηκε σε πνεύμα αγαστής συνεργασίας και υποταγής στα προστάγματα του ξένου παράγοντα.
  • Η ΝΔ από το 1974 μέχρι σήμερα δεν έχει αλλάξει. Όλες οι κρατικοποιήσεις είχαν σοσιαλιστικό χρώμα φθάνοντας στο ανώτατο επίπεδο επί Καραμανλοκρατίας. Η ΝΔ έχει υποβαθμίσει τις εθνικές παραδόσεις, ένα παράδειγμα: Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ Δημήτριος Καιρίδης, ο οποίος έγινε γνωστός με τις αντεθνικές του δηλώσεις (α) περί της Οθωμανικής Καταγωγής των Ελλήνων και β) περί του μύθου της Ποντιακής Γενοκτονίας). Η

ΝΔ απλά θέλει τους ψήφους του πατριωτικού χώρου, χωρίς να υποστηρίζει τις πατριωτικές τους ιδέες. Ως κόμμα εξακολουθεί να παραμένει στυλοβάτης του ξένου παράγοντα.

  • Τα συλλαλητήρια για τη Συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς τη καθοδήγηση κάποιου κόμματος, έδειξαν ότι η ελληνική κοινωνία είναι βαθειά αντίθετη προς τον εθνομηδενισμό. Τα πατριωτικά κόμματα -όχι με ηγέτες ή στελέχη που ψήφισαν Μνημόνια- θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν το πατριωτικό ρεύμα των συλλαλητηρίων. Ήταν μια ευκαιρία τότε για να ένα καθαρόαιμο πατριωτικό κίνημα που θα στηριζόταν από τη βάση του ελληνικού λαού και θα εξασφάλιζε όρους πρωταγωνιστικούς. Δυστυχώς, αυτή η ευκαιρία χάθηκε ανεκμετάλλευτη.

Τώρα υπάρχει πανσπερμία πατριωτικών κομμάτων -πάνω από δέκα κόμματα- που θεωρητικά ανήκουν στον πατριωτικό χώρο και έρχονται στις εκλογές για την Ευρωβουλή (καλός μισθός, καλή σύνταξη, εις υγείαν των ψηφοφόρων). Η προοπτική τους δεν εμπνέει αισιοδοξία, αντίθετα, αποκαλύπτεται ότι στόχος τους είναι κάποια ευρωπαϊκή επιδότηση. Ο στόχος όμως αυτός δεν παραπέμπει σε πατριωτική ενέργεια, αλλά απλά αναδεικνύει την παρακμή και τη μιζέρια.

Ο πατριωτικός χώρος, δυστυχώς, λόγω αυτού του πληθωρισμού των κομμάτων, θα μείνει βουβός θεατής. Το γεγονός αυτό δείχνει ακόμη ότι ενώ σε όλη την Ευρώπη η δύναμη των πατριωτικών κομμάτων συνεχώς αυξάνεται, στην Ελλάδα κατακερματίζεται. Ο πατριωτικός χώρος απογοήτευσε τους Έλληνες που αυθόρμητα δημιούργησαν τα συλλαλητήρια γιατί χάνει την ευκαιρία να αγωνιστεί ενωτικά στις επερχόμενες Ευρωεκλογές, δηλαδή να δημιουργηθεί ένα πατριωτικό κόμμα με αφετηρία τη βάση, τη φωνή των συλλαλητηρίων και όχι τη φωνή των αρχηγίσκων.

Εδώ είναι που επανέρχεται ο κανόνας του Αβέρωφ «όποιος πατριώτης ή δεξιός δεν μπαίνει στο μαντρί της Ν.Δημοκρατίας, πρέπει να φαγωθεί από τον λύκο.»

Συνήθως, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές, αναβιώνει κάποιο κλίμα ψευτο-διχαστικής αντιπαράθεσης, καθώς παρατηρείται συνήθως διάχυση της χαμένη ψήφου. Οι ευρωεκλογές θεωρούνται εκλογές 2ης κατηγορίας.

Όμως, όπως προαναφέρθηκε, ο ξένος παράγοντας έχει εξασφαλίσει ήδη τη στήριξη αρκετών κομμάτων. Από την άποψη προγραμμάτων, τα διάφορα κόμματα που κατέρχονται στις Ευρωεκλογές δεν εμφανίζουν κάτι το σημαντικό, ουσιαστικό και πραγματοποιήσιμο. Για αυτό, και για τις Ευρωεκλογές ο αληθινός αντίπαλος των κομμάτων είναι η συμμετοχή των ψηφοφόρων η οποία πιθανολογείται ως σχετικά μικρή.

Εξάλλου, διάφορες έρευνες έχουν δείξει ότι περίπου το ένα τρίτο των Ευρωπαίων πιστεύει ότι μετρά η ψήφος του σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει γίνει φανερό στην περίοδο της οικονομικής κρίσης ότι οι ψηφοφόροι για την Ευρωβουλή, όποια ποσοστά και αν λάβουν τα κόμματά τους δεν μπορούν να αλλάξουν την οικονομική πολιτική των Βρυξελλών.

Όποια ποσοστά και αν λάβουν τα κόμματα δεν υπάρχει κάποια ελπίδα για προοπτική ότι θα επιλυθούν τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Επομένως, αυτό φαντάζει και ως ευκαιρία για τους ψηφοφόρους να εκφραστεί με έντονο τρόπο η λαϊκή δυσπιστία για το παρακμιακό πολιτικό σύστημα.

Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη. Εξάλλου, δεν έγινε ένας απολογισμός. Εμφανίστηκε άραγε στους πολίτες ψηφοφόρους κάποιος απολογισμός σχετικά με το έργο και τα αποτελέσματα των κομμάτων που εκείνοι είχαν ψηφίσει στις προηγούμενες ή προ-προηγούμενες ευρωεκλογές; Όσες φορές και αν έχουν ψηφίσει οι Έλληνες στις Ευρωεκλογές μήπως η χώρα μας πήγε καλύτερα και βελτιώθηκε η ποιότητα της ζωής μας; Τί γίνεται για παράδειγμα με την μη-νόμιμη μετανάστευση; Αντίθετα, η χώρα μας βρέθηκε τελικά κάτω από μια ενισχυμένη εποπτεία μέχρι το 2060!!

Ο αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Ε.Σατσναιντερ θεωρεί ότι το εκλογικό σώμα είναι ένας ηγεμόνας που το λεξιλόγιό του περιορίζεται σε δύο λέξεις: «ΝΑΙ» και «ΟΧΙ», θα πρόσθετα ότι μπορεί να πλουτίσει το λεξιλόγιό του με την «ΑΠΟΧΗ» αν πιστεύει στην αξία της αξιοπρέπειας του ψηφοφόρου και την αγάπη του για την πατρίδα του.

TOPSHOT-FRANCE-POLITICS-CONGRESS-PARTY-FN

Marine Le Pen

Στην περίπτωση αυτή, ο σοκ που θα προκληθεί θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα, αντίστοιχο αυτού της Μαρίν ΛεΠεν: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι νεκρή, αλλά ακόμα δεν το ξέρει».

Advertisements
This entry was posted in Πολιτικά and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s